कविता

प्रिय बाबा, आज डोळ्यात अश्रू... मुलीला वाढवताना होणार्‍या कष्टांमूळे थकलास का? म्हणून डोळे भरुन आले का? खरच आजच वाटलं, आज आई असती तर... बाबा, मी जन्माला आले अन् आई गेली, तुझ तर सर्वस्वच हरपल.. मग आपल्या जगात आपण दोघचं तू अन् मी... बाबा तू कधी शिकवलच नाहीस तूला 'तुम्ही' म्हणायला आज ही ये जा करते तूला ही तुझी बछडी, इतक प्रेम दिलयस की आईची आठवण कधी मनाला शिवत सुध्दा नाही... जगायच कस हे तु शिकवलसं, अन् आज ही शिकवत आहेस.. आठवतय का, तूला तुझ्या वाढदिवसाची तारीख विचारत होते किती छान हसलास.. कशाला गं बेटा.. अस काय बाबा सांग ना रे.. माझे हे बोबडे बोल आज ही आठवतायेत... पुढच्याच महिन्यात होता वाढदिव

अश्वत्थ अश्वत्थाच्या अखंड सळसळी मधे अजुन एक पान गळून पडले आहे अश्वत्थ तसाच सळसळतो आहे अखंड हसतो आहे. पान गळून जाण्याचा कधी होतो उत्सव तर कधी आक्रोश ... अश्वत्थाला त्याचे काहीच नसते जशी पाने गळतात ... तसेच धुमारेही फुटत राहतात ... .... अश्वत्थाला त्याचेही काही नसते हां ...

असा नको अवेळी वारा पदराचा. झाकले इंगळ राखेखाली . मन माझे. +++++ माझी फितूर पानं गुलाम तुमची झाली . हुकुम आमचा झाला बाजी तुमची झाली. अवघड खेळ आहे बुवा. ++++++= आळंबीचं पांढरं रान माजलं आहे तिथे माझं प्रेम तुझी वाट बघत उभं होतं . आता, शोधाशोध निरर्थक आहे. उपेक्षेच्या उंबर्‍यावर मनाचा चुडा फोडून मी जगण्याचे गाव सोडले आहे. +++ ते म्हणाले, हा वेडा आणि ती वेडी पण.. मी खोल खोल डोहात तू काठावर कोरडी. ++++ नव्या वर्षाची सुरुवात करू या.

. झाल्या चुकाही आणि उरल्या जरी उणीवा । त्यांचे स्मरून शल्य, निर्दोष कार्य व्हाया ॥ किती मार्ग उन्नतीचे, शिकवून वर्ष मिटले । त्यांनी सुपंथ क्रमू या, नवनीत या युगाचा ॥ २०१० हे नवे वर्ष आपणास, आयुरारोग्यपूर्ण शांती-समाधानाचे, भरभराटीचे आणि सुखसमृद्धीचे ठरो हीच हार्दिक शुभेच्छा! http://nvgole.blogspot.com/ या माझ्या अनुदिनीवरही आपले स्वागतच आहे. .

काव्यरस

शांतरस

मंडली, म्या कालरातच्याला, नव्या वर्षाच्या मुहूर्तावर एक कविता ल्यिहल्येली हाय. हिरो आन हिरवीन आपले ग्रामीन भागातले हैत. आन त्ये शेतामदी मजा कराया आलेले हैत हा शिण हाये. जरा मजे मजेच्या अंगान त्ये खेळ खेळू र्‍ह्यायलेत. डोक्याला ताप नसल्यागत आनंद लुटायाचा आसल आन सेन्सॉर सारकं व्हत नसल तर हितं टाकू काय? नाय काय आस तस लिवलेलं नाय हो. साधं सरळ हाय. जरा जरा दादा कोंडके यांच्या लिखानासारखी हाय. नाय आधीच विचारून घ्येतो.

काव्यरस

शृंगार

हळद माखूनी अंगावरती लोभसवाणी सोन शलाका पाण्यावरती उतरूनी अलगद तरंग उठवी हलका हलका घेता भरूनी ओंजळ अवघी साज रूपेरी पाण्यामधला डोकावूनी तो पहात राही चांद सावळ्या नभामधला सांज विसावे आकाशाच्या कुशीमध्ये लाजून थोडी रक्तिमगाली खळी पडूनी अवीट होई रात्र वेडी टिपूर तारे साक्षीला अन चंद्रकोरही गोजिरवाणी रात-दिनाच्या संयोगातून जन्मा येते उषा देखणी - प्राजु (सर्व मिपाकरांना नववर्षाच्या हार्दीक शुभेच्छा!)

मागच्या ३१ डिसेंबरला गहिवरला होतास तू.... शेवटचा पेग संपवताना डोळा मारून म्हणाला होतास तू , हा पेग आता शेवटचाच बरं का...! मागच्या ३१ डिसेंबरला कुजबुजला होतास तू डोळ्यात तिच्या पाहून कानात माझ्या बोलला होतास तू , आता पुढच्या वर्षी दुसरी बरं का...! मागच्या ३१ डिसेंबरला संकल्प केला होतास तू आता मिपावर येणे बंद 'खव'त माझ्या टपकला होतास तू , दुसरं संस्थळ शोधणार बरं का...! ३१ डिसेंबर परत आलाय मधुशाला विसरलास तू वपु घेवून बसलाहेस ’ती’ ही बहुदा बदलली आहेस तू., मिपाचं व्यसन मात्र तसंच बरंका.

काव्यरस

हास्य

प्रस्तावना: Behind every successful man there is a woman. Behind every unsuccessful man there are her parents. दुष्ट सासरा नावाचा दुष्टग्रह ज्यांच्या पत्रिकेत लग्नस्थळी ठाण मांडून बसला आहे, अशा तमाम जावयांच्या दु:खाला ही कविता नक्राश्रूपूर्ण नयनांनी समर्पित........ गोरी गोरी पान फुलासारखी छान सासर्‍या तुला एक तिरडी आण. सासर्‍याला उचलायला दारुड्यांची टोळी कशीबशी रचलेली लाकडांची मोळी मसणात बैस आता मांडुनिया ठाण सासर्‍या तुला एक तिरडी आण.. सासर्‍याच्या ताटीवर गुलाल पसरला घाई आणि गडबडीत कोळसा विसरला लायटरने पेटवू रे आता तुझा कान सासर्‍या तुला एक तिरडी आण.. सासर्‍याला जाळताना कवटी तडकली भु

काव्यरस

हास्य

चला उरलेल्या आयुष्याला, नव्याने सामोरे जाऊ परत! आणि करुया एका नव्या वर्षाचे, जोमाने स्वागत! सोबत असू द्यावी, शुभ विचारांची संगत! मग वाढेल, जीवन जगण्यातील रंगत! चला तर मग करूया, २०१० चे जोमाने स्वागत...!!! "निरोप नवव्या वर्षाचा, स्वागत नव्या वर्षाचे..."

काव्यरस

शांतरस

पुण्यश्लोकी जे मुनी वाल्मीकी गदिमा होऊन आले लोकी लाख मनांना वेड लाविती बाबुजी रामायण गाती नित्य उपासक ते प्रतिभेचे भाविक पूजक स्वर-शब्दांचे चरित सांगती जगतपित्यचे तारे हे सूर्या ओवाळिती बाबुजी रामायण गाती हे भक्तीचे कोरीव लेणे कोजागिरीचे धवल चांदणे ह्रद्यकुपीतून आले गाणे संगती लाखो जन रंगती बाबुजी रामायण गाती फुलापरि ते शब्द उमलती सुगंध पसरे विश्वाभोवती इतुके याचे वेड लाविती नास्तिका भक्ती रस पाजती बाबुजी रामायण गाती पूर्णपणाची कृतार्थ चौकट कसे जगावे पुरुषोत्तमपट विस्मयकारक अतिव उत्कट ऐकुनी श्रोतुजन नादती बाबुजी रामायण गाती मुग्ध जाहले लाखो जनमन तृप्त म

काव्यरस

अद्भुतरस

Subscribe to कविता

कविता

फक्त तूझ्या बछडीसाठी...

अश्वत्थ

काही कविता.

संकल्पः नव्या युगाचा

मंडली, म्या एक दादांसारकी कविता ल्यिहल्येली हाय. वाचा तर मंग आता.

उषा..

व्यसन...!

गोरी गोरी पान (विडंबन)

"निरोप नवव्या वर्षाचा, स्वागत नव्या वर्षाचे..."

गीत रामायण- बाबुजी आणि गदिमांचे