कविता

स्पर्शून तारकांना गाई पहाट वारा
कंपीत शब्द माझे आणि तुझा इशारा!!!

गंधात नाहलेली, लाजून जात जाई
घेई उगा मिटूनी, तो शुभ्रसा पिसारा

झंकारले अशी की, काया सतार झाली
तू छेडीले जरा अन, देहावरी शहारा

आली भरात आता, भलतीच प्रेम वेला
बेबंध श्वास माझे आणि तुझा उबारा..

स्पर्शात या तुझ्या रे, वर्षाव हा हिमाचा
पेटून तप्त होई, माझ्या उरी निखारा

दर्यास या मनीच्या, भलते उधाण आले
आवेग सोसवेना, सांभाळ तोल सारा

- प्राजु

असा यावा मृत्यू मला की वेदनांनी सुखावून जावे
आणि सुखानीही माझ्या कडे आता असूयेने पाहावे

मी अशीच गुणगुणता गाणे श्वासांनी थांबून जावे
लिहिता कविता मृत्यूने हळूच मजला कुशीत घ्यावे

मी हुंगावे फुल सुगंधी आणि क्षणात राख व्हावे
खाली ही असे पडावे जणू वेली वरुनी कुसुम गळावे

जलाधीच्या वेगवान लाटेतुनी मृत्यूने घालावी साद कधी
मी त्याच्यात विलीन व्हावे जणू मीच व्हावे मुग्ध नदी

मुसळधार पावसात मजला दामिनीने करावे चिंब
मी हासत हासत तिचे मनोरम बनावे प्रतिबिंब

“ चंद्र हवा मज “ ! ! !

“ किती करशी प्रेम मजसी “ ?
प्रश्नं करी मज प्रेयसी.
“ विशाल आकाशा येवढे,
वा त्याहिपेक्षा जास्तच थोडे “
आम्हीहि वदलो लाडेलाडे

“ ई s s श्य ! तुम बडे वो s s हो ! !
प्यार मे मगर सो-सो हो “ !
नाहीतर आतापर्यंत,
घालूनी गवसणी गगनासी,
आणुनिया चंद्रासी,
दिधला असता नजराणा मज
प्रेमळ हट्टा पायी

“ बस ? इतकच ?
येतोच बघ जाऊन आम्ही “
येतो घेऊन चंद्रासी सत्वरी
धरी थोडी सबुरी,
आमच्या प्रेमापायी.

परवा माझ्या दारावर आला एक तहानलेला ढग
उन्हामुळे रापलेला
तहानेने व्याकुळलेला
कापसाचा गोळा म्हणावे असे तर त्याच्याकडे काहीच नाही
अन पाउस ह्याच्याकडेच लपला असावा असे तर मुळीच नाही

मी त्याला पाणी दिले अन विचारले
इतका का धावतो आहेस ?
असे काय लपवतो आहेस ?

तो बोलला विमान मागे लागले आहे ..
पाउस शोधणारे ...
पाउस मागणारे ...

मी ठरवणार, मी कुठे बरसायचे ?
कुणाला तरसवायचे !!!
म्हणून धावतोय ..
ज्यांनी निसर्गावर प्रेम केले,
धरती अन आकाशावर प्रेम केले
त्यांच्यासाठी ...

समोर आता येते कशाला ||धृ||

समोर आता येते कशाला ||१||

समोर आता येते कशाला ||२||

एकही क्षण नाही जेव्हा
तिची आठवण येत नसेल,
असा एकतरी क्षण असेल
जेव्हा ती मला आठवत असेल

स्वामीं ! तुम्ही सुद्धा ? ? ?

टी व्ही वर ब्रेकिंग न्यूज, कानोंकानी खबर आली,
xxxx स्वामींना गुन्हयासाठी अटक झाली.
मोर्चा, लाठीमार, सारं काही झालं.
पोलिसांनी तरी त्यांना गजाआड केलं !

भरल्या घरची लेक, *पोटुशी राहिली होती.
अन स्वामींची तक्रार, पोलिसांत नोंदली होती.
जमानत ! सुटका ! ! सारं रीतसर झालं ! ! !
स्वामींनी सगळं कसं सहज “म्यानेज ” केलं !

मिपा वरील माझे पहिलेच लिखाण आहे. (चूभूदेघे)

एक कविता आहे .. कलाकाराच्या भूमिकेतून लिहिलेली. हे गाण लवकरच दुवा स्वरुपात देइन.

ताल सूर नाद्ब्रह्म , अन्तरात घे
मैफल ही ईशदान, शुद्ध दाद दे !!

गंधर्वच करिती गान, निर्मळ नि:स्वार्थ दान
याचक हो, हो भोगी, शुद्ध दाद दे !!

जन्म मला काही क्षण, सार्थक तो होइल पण
निर्मि कला तव कारण, शुद्ध दाद दे !!

युगलगित: रानातले खेळ जरा खेळू

हिरो:
अग ए मैना जरा इकडं ये ना
जावूया राना नको म्हणू नको ना
गंमत म्हणून जरा खेळ खेळू ना