मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

पहिला पाऊस पहिली भेट

स्वप्निल मन · · जे न देखे रवी...
पहिला पाऊस आमची पहिली भेट ती आडोशाला उभी मी तिच्या बाजूला तिचा तो त्रासिक चेहरा आणि माझं मिश्कील हास्य अचानक ओळख निघणं एकत्र छ्त्रीत जाणं तिचं ते भिजल्यानं कुडकुडणं अन् माझं तिच्या स्पर्शानं शहारणं तिचं घर येणं मला निरोप देणं यावेळी, तिचा तो हसरा चेहरा आणि माझं उसनं हास्य

वाचने 2246 वाचनखूण प्रतिक्रिया 4

शुचि 18/06/2010 - 23:52
माझी प्रतिक्रिया काय झाली? सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

In reply to by शुचि

टारझन 19/06/2010 - 00:02
माझा उपप्रतिसाद काय झाला ? कवतिक वाटे मला| ध्याना नसे ही मना || कोण उडवी प्रति सादा|| व्यनि त दे खुलासा ||

शुचि 19/06/2010 - 01:10
असो ! कविता आवडली. >> यावेळी, तिचा तो हसरा चेहरा आणि माझं उसनं हास्य>> छानच : ) सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||