कविता

पडवीत सांजअंधारी कवडसा मनाचा श्वास तुळशीच्या पणतीभवती मिणमिणतो मंद प्रकाश तु काय अवेळी येशी भासांत पैंजणी घुमती विटलेल्या उबेसाठी भरजरी शाल एकांती ? डोळ्यांच्या काठावरती तरळते तुझे बघ नांव पण हाय, नदीच्या काठी डोंबांचा अवघा गांव लसलसत्या काळोखात क्षीण जीव एकटा बसला विझणार्‍या टेंभ्यावरती वाघुळ करीतसे हल्ला

पाऊस मोठा अस्सा यावा! ---------------------------------- खोटा पैसा खरा व्हावा.. पाऊस मोठा अस्सा यावा. चिंबलेल्या पाण्यातुन मग.. लटका तुझा गुस्सा न्यावा. सोसाट्याचे वारे वहावे.. धूळ पाने उडवित जावे.. तुला पदरात लपेटून मग. वार्यालाही अडवित जावे.. स्वप्न सुंदर असे पडावे.. रागावलेली तू..खुशीत यावस.. रात्र बेचैन होताना मग.. मला अलगद कुशीत घ्यावस. थंडी अशी कडक पडावी.. घट्ट तुझी मिठ्ठी व्हावी.. खट्याळ तुझ्या डोळ्यात पाहुन.. मग कामावरही सुट्टी घ्यावी.. -- योगेश जोशी

तुझी जीन्स पॅन्ट तुझी जीन्स पॅन्ट चाललीय खाली खाली काय शोभेना तूझ्या असल्या चाली ||धृ|| शॉर्ट शर्ट जाई वरती वरती मधेच अंग दिसतया मागं कंबर लचकवूनी का उगा आसं चालतीया गॉगल घालूनी बघतेस कुठे जरा भडकच पावडर गाली काय शोभेना तूझ्या असल्या चाली ||१|| सॅन्डल पायात घालूनी नार नखरेदार चाले नजरा लोकांच्या झुलवी कानात झुबके बाळी हाले काळीज धडधड उडे जेव्हा स्किन टाईट जीन्स तू घाली काय शोभेना तूझ्या असल्या चाली ||२|| अशी ग कशी फॅशन तूझी अंग त्यातून दिसतया कोण कोणाची तू समजना रूमालानं तोंड झाकतीया कापडं घालायची रीत नाही बरी दुनिया जरी इतकी पुढे गेली काय शोभेना तूझ्या असल्या चाली

आणि अचानक डोळे पाणावले, काही समजेना हे मला काय झाले कधीच नव्हतो इतका उदास, इतका शांत कधीच नव्हती पडली जगण्याची भ्रांत निराशेच्या भोवर्यात गटांगळ्या खात खोल खोल कुठेतरी मनाच्या गाभार्यात माझ्याही नकळत मी कसां शिरतो मिटताच पापण्या चेहरा तुझा आठवतो निमिषात एका घडून जाते सारे संपतात शब्द उरतात फक्त सुस्कारे वाटते भेटशील का परत फिरुनी एकदा किमान हो म्हण तेवढाच उदयाला आसरा

गझल सम्राट सुरेश भट ह्यांची एक अतिसुंदर गझल.

पिकल्या आंब्याला सिच्यूऐशन: हिरवीन आंबे विकणारी आहे. आंबे विकतांना ती गिर्‍हाईकांशी काव्यातून संवाद साधते... गद्य: आंबे घ्या आंबे, गोड गोड रसाळ आंबे आंबे घ्या हो आंबे!

हि कविता आपला सगळ्यांचा लाडका टारझन यास अर्पण