कविता

मंडळी हा 'आलेख' आहे तुमच्या माझ्या मोठ्ठे होण्याचा! बाल पावलांनी धावता धावता उंबरा ओलांडण्याचा ! एका छोटुल्याला मोठ होताना पहाण्याचा.

प्रत्येक आलेखाला एक परिमाण असते. इथ ते परिमाण आहे कागद. आजच्या जगात मोठ होण्याचं मोज माप मला कागदानच मोजावस वाटल. अन मग त्या मोठ्ठा होणारयाला पण नाव आहे कागद.
'कागद' आपल्या रोजच्या जीवनाचा एक अविभाज्य भाग!

माझा कागद सहा महिन्यांचा असतो.
पालथ पडून पुढ सरकताना
पेपरवर हात मारून येणारा आवाज
त्याला गम्मत वाटतो.

चालता डौलात तू ग, मी असे न्याहाळले-
का कुणाला वाटले मी कैक प्याले रिचवले !

खरडुनी अपुला गळा तू गीत कोमल गाइले-
छान ! कळले नाहि तुज, मी कर्णयंत्रा काढले !

मिरवशी स्कूटीवरी तू ऐटिने रस्त्यावरी-
वाटते गजराज बसुनी मूषकावर चालले !

इकडुनी जातेस तिकडे- तू जरी हळु चंचले-
भासती भूकंप भारी भूतलावर जाहले !

चंद्र तुझिया चेह-यावर छान कोणा भासतो-
डाग मुखकमलावरी ते पाहुनीया मानले !

चल मित्रा, साद घालतो रानवारा
कुठे अडकलास रे अतृप्त जिवा
क्षणाची ना उसंत, धावपळ चोहीकडे
शहराचा गोंगाट भावला का तुला
कि आठवतो अजून ही स्पर्श हिरवा

झुळझुळ वाहणारा तो अमृत झरा
आकाशामध्ये विसावलेला तो कडा
रमलास काय रे, मित्रा पहात इकडे
माणसांचा कारखाना अन् वाहनांचा टांडा,
विसरलास का, डोंगरमाथ्यावरची ओली हवा

वाहणारी सरिता, साथ देणारा गार वारा
गडकिल्ल्यांचा स्पर्श अन् आठवतो लढणारा शिवा
माणसांचा गरडा बाजूस, तरी पाणावलेल्या नयनकडा
कांचेच्या अद्ययावत, गडात तू राहिलास एकटा
अजून रेंगाळते का चव , आठवतो का जंगलचा मेवा

आज दिवाळी पाडवा. सकाळी आमच्या राणाप्रताप चौकात सारेगम फेम ज्ञानेश्वर मेश्राम यांच्यासमावेत सुरेल गाण्यांच्या मैफिलीचे आयोजन चातक गृपने केले होते. दमदार आवाजांच्या गायकांनी अन तडफदार वादकांनी एक वेगळीच अनुभूती दिली. अन त्या सुरांवर पाषाणाचेही मन डोलू लागले. गेल्या काही दिवसांपासून मनावर आलेली काजळी दुर झाली अन मग ते म्हणू लागले...............

डिस्क्लेमर : प्राजुतैच्या दिवाळीच्या सुंदर कवितेची अशी चिरफाड केल्याबद्दल तिची जाहीर माफी मागतो. प्रस्तुत कवितेत नवर्‍याचे कपडे धुवून धुवून वैतागलेली बायको आपली व्यथा मांडते आहे. समस्त स्त्रीमुक्तीवाद्यांनी कृपया ह. घ्यावे! ;)

रस्त्यावरती लोळत येता का हो तुम्ही संध्याकाळी
सदरे, लेंगे आणिक पंचे, काय काय मी धुवू सकाळी?

चमचमणारे ओले दुपटे, दिवसामधुनि शतदा वाळी
प्लास्टीक घाला गादीवरती, निजण्यापूर्वी अपुली बाळी

सजून जाते अंगण अवघे कपड्यांनी या तिन्ही त्रिकाळी
दाटीतून त्या मार्ग काढता, नाडी यांची लागे भाळी

ती दिवाळी पण दिवाळी होती
तीची माझी पहीलीच नजर भेट होती,
मंदीराच्या पाय-या अलगत ती चढत होती
पंजनाच्या सहाय्याने सुर ती छेडीत होती,
नजरेचे बाण हळूच ती सोडीत होती,
सोबतीला हास्याचा फुलबाजा उडवीत होती,
आवाज नव्हता,धुर नव्हता ,पण......
रोशनाई भरपुर होती,खरच......
ती दिवाळी पण दिवाळी होती

शरदिनी ताईंच्या राज्यात घुसखोरीबद्दल क्षमा मागुन माझी ही कविता दिवाळीभेट म्हणून जालिंदरबाबाच्या चरणी अर्पण.

काव्यफुफाटा

दुर्धरकविता कंपितचंचल आबालभासी काव्यफुफाटा

स्थळसंकेती विद्रुपझेले बधीरकर्णी तव तीव्रफटाका

आंतरदैत्य भेसुरनृत्य अन भाळोभाळी अधीरकंटकी

गदरपुष्टी हुकुमीकुस्ती शब्दास्त्रांची प्या वृशालवृष्टी

झाळीतबुद्धी मार्मिकवृद्धी टपटप भरले डोहउसासे

चरितसाधन घायाळचुंबन अर्धकारी ती ललाटभासे

उथळनौका खवसागरी केसदुधारी कापुन झाले

अशी ही कविता करुन वाचक बिचारे वाचुन मेले.

आपलाच,
सर्वांना दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्छा!!