मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

..मी गरुडभरारी घेता...

कानडाऊ योगेशु · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
..मी गरुडभरारी घेता... मी गरूडभरारी घेता.. तु हो आकाश निळे.. मी सुर्य कदाचित होता.. तु हो किरण कोवळे.. मी खट्याळा वारा होता.. तु हो सुगंध धुंद करणारा.. मी भरलेले नभ मग होता.. तु हो पाऊस कोसळणारा.. मी मिटली पापणी होता.. तु हो सुंदर स्वप्ने सारी.. मी प्रवास सुंदर मोठा तु हो वाट गुणगुणणारी.. मी कधी कंटाळवाणा होता.. तु हो आठवण हुरहुरणारी.. मी कोरा कागद उलगडलेला.. तु होऊनि ये कविता स्फुरणारी.. मी राकट मनगट होता.. तु हो मूठ ताकदवानी.. मी उचकी शेवटची होता.. तु हो पवित्र गंगेचे पाणी.. -------योगेश.

वाचने 1783 वाचनखूण प्रतिक्रिया 9

बेसनलाडू 13/11/2010 - 03:52
कविता आवडली. (आस्वादक)बेसनलाडू शेवटची 'उचकी' नसते, 'आचका' असतो. 'उचकी'ला गंगेचे पाणी कशाला? नळाचे चालते ;) (ह. घ्या.) (छिद्रान्वेषी)बेसनलाडू