कविता

प्रेरणा : सुधीर काळेंचा हा थ्रेड - https://www.misalpav.com/node/14446

माये का करु अजुनही सेवा तुझी ?
हा खेळ चाले जीवनी, पाहितेस का कधी ?
लहानपणी स्वप्नाळलेले मन माझे वेडे
असे रक्षणात सीमांच्या अखंड सताड उभे

आता करुनी मुर्खात गणना माझी
त्यागलेली ती कोमलता, पाहितेस का कधी ?
पुरुषात रुपांतर करुनी झाले
सुखवस्तु कातडीस पिळवटुन झाले

भरलेल्या आभाळात ढगांची गर्भरंगीत ओळ
विचारांच्या किणार्‍यावरती आज लाटांची टोळ

पेटलेला श्वास मनी, काळोखाची कोमल वेल
गहिवरल्या अधीर धारा ऐकुनी पर्णकल्लोळ

सळसळणार्‍या भावनांचा घट्ट ओला पाचोळा
क्षितीज वृक्षाखाली गंधाळलेली प्रकाशधुळ

बावरलेल्या वार्‍यावरती स्वप्नांची झुले रेघ
सांजफ़ुलांच्या ह्रदयी शुभ्रांकीत विजांचा लोळ

--- शब्दमेघ

डिस्क्लेमरः
आदी शंकराचार्यविरचित चर्पटपंजरिका स्तोत्र खाली लिहिलेले आहे. जालावर बर्‍याच ठिकाणी पाठभेद दिसलेत. शेवटी माझ्याजवळील पुस्तकात होते त्याप्रमाणे लिहिलेले आहे. चु.भु.द्या.घ्या.
द्वादशपंजरिका व चर्पटपंजरिका अशी दोन स्तोत्रं आहेत. मी केवळ चर्पटपंजरिका स्तोत्राचाच भावानुवाद करण्याचा प्रयत्न केलाय. हा भावानुवाद आहे, त्यामुळे मूळ गाभा कायम ठेवून अनुवाद करण्याचा प्रयत्न केलाय. जर काही चुका आढळल्यात तर त्या नि:संशय माझ्याच आहेत, त्या दुरुस्त करण्यात जरूर मदत करावी!

परत एकदा टीन एज वारे
अंगातून वाहू लागलंय,
हुरहुर-धडधड असे राग मन-
वेळी-अवेळी गाऊ लागलंय !

भेटण्याची वेळ ठरवून-बिरवून
स्वप्नरंजन होऊ लागलंय,
समोरा-समोर आल्यावर मात्र-
लाजून लांबच राहू लागलंय !

डोळ्यात चमक, ओठांवर शिट्टी..
पाऊल तिच्याच तालात पडू लागलंय,
चेहरा न दिसता हसरा तिचा,
मन हिरमुसून रडू लागलंय !

लपाछपीचा नवा खेळ खेळण्यात
कोण कोण बघा रमू लागलंय..
मधेच 'आउट' होण्याच्या भीतीने
माझं रक्त गोठून जमू लागलंय !

टीन एजचं जगच न्यारं..
आत्ता परत पटू लागलंय..
धपापलेल मन नकळत,
मागे-मागेच हटू लागलंय..:(

3

गीत ऐकण्यासाठी खालील लिंक ओपन करावी, आणि उजव्या प्लेयर मधील पहिले गाणे लावावे.

www.jayshreeganesha.blogspot.com
गाण्याचे/कवितेचे नाव : झाडांच्या पानात

शब्द : गणेशा.
गायिका: स्वप्नजा लेले.
संगितकार: सत्यजीत केळकर.
अल्बमः ये ना तू सख्या ...

----
नोट: नविन असल्या कारणाने गीत कसे अपलोड करतात ते माहीत नाही , शमस्व , एकदा पहिले गाणे ऐकुन बघा, निश्चित मजा आल्या शिवाय राहणार नाही अशी वेडी आशा आहे.

द.मा.मिरासदारांची एक 'कोणे एके काळी' नावाची कथा आहे. त्यात एका राजाचे मन जिच्यावर बसले आहे अशा एका सुंदर आणि चतुर स्त्रीचे हृदय जिंकण्यासाठी त्या राजाचा विदूषक त्याची मदत करतो असे कथानक आहे. श्रीमंत नगरशेठची मुलगी असलेली ती ललना राजाच्या बुद्धीची पारख करण्यासाठी जी सांकेतिक कोडी घालते आणि त्यांचा अर्थ लावून तो विदूषक तिच्याच भाषेत तिला कसे संदेश पाठवतो याचं बहारदार वर्णन कथेत आहे.