कविता

कशी मस्त सकाळ उगवत असते हलक्याफुलक्या पिसासारखी .....!! अंगावर कसा गोड काटा फुलवीत बसते ही थंडीची सकाळ बिस्स्मिल्लाखांच्या सनई सारखी कशी वेलांटत येतेय ही सकाळ ....

किती चाटणार भारतपुत्रा? : नागपुरी तडका कृष्णावाणी राहुल आणि, म्हणे सोनिया भारतमाय किती चाटणे आणखी रे, भारतपुत्रा असेच पाय? ...!! जन्म गेला पूर्वजांचा, करता करता खुशामतगिरी गुलाम तेही मिरवत होते, चप्पल घेऊन डोक्यावरी दास्यत्वाची जनुकं अजुनी, काही केल्या मरत नाही अनुवंशिकतेची देण अशी की, लाळघोटणे सरत नाही चापलुशीम्होरं आता, कसले संस्कार, कसलं काय ...!! राजेशाहीची भलावण, रक्तामासात भिनलेली भाटगिरीच करता करता, बुद्धी सारी झिंगलेली कणा आणि मणकाही, उत्क्रांतीमध्ये गळून गेला स्वाभिमान नावाचा इसम, शरमेसंगे पळून गेला लोकशाहीचे गुणधर्म रक्तात काही मिसळत नाय ...!!

3

तो एक प्रतिभावंत कवी होता त्याच्या मनाच्या तळाशी झुळझुळनार्या प्रतिभेचा एक झरा होता कुणास ठाऊक कोणी काय केले ? कसे केले ? कशासाठी केले?? त्याच्या प्रतिभेचा झरा कसा गेला आटून ? अचानक !.नकळत!!

भाग ९ :- http://www.misalpav.com/node/15559 नयनांच्या ओंजळीत ओला सागर गहिरा स्पंदनांच्या ठोक्यावर आसवांच्या अधिर धारा आठवांच्या वाटेवर दु:ख पारावर घट्ट सुनसान विराण शांततेत सुन्न भयरात काळीकुट्ट आशेने नभाकडे पाहता चेहरा दिसतो आई सुर ही येता एकू वारा गातो अंगाई ---- शब्दमेघ

ती दिसली नि तिच्यावर जीव जडला असे होते काहो तुमचे ? [किंवाअसे कधी झाले होते काहो तुमचे ?] तसे माझे तर झाले बाबा! माझा तर चक्क बोल्ड झाला !! काय गमंत असते ह्या प्रेमाची जीव खरेच खुळावला काय आवडले मला तिचे ? डोळे? तिचे बोलणे ? नजरेतील कोवळेपणा ? काय कुणास ठाऊक ? पण माझा तर जीव जडला तिच्या साध्या साध्या संवादातून नि जीव माझा हरवून गेला !!! श्रावणातल्या सकाळी सकाळी ती आली की , किती छान दिसायची अबोली रंगाच्या साडीत ती किती मस्त वाटायची आई तिच्याशी बोलता बोलता माझ्याकडे हलकेच बघायची कुणास ठाऊक ती का अशी बघायची ?? का ती पण कोठल्या स्वप्नात हरवून जायची ? का तिला पण ती आवडायची ? नि मा

व खरेच खुळावला काय आवडले मला तिचे ? डोळे? तिचे बोलणे ? नजरेतील कोवळेपणा ? काय कुणास ठाऊक ? पण माझा तर जीव जडला तिच्या साध्या साध्या संवादातून नि जीव माझा हरवून गेला !!! श्रावणातल्या सकाळी सकाळी ती आली की , किती छान दिसायची अबोली रंगाच्या साडीत ती किती मस्त वाटायची आई तिच्याशी बोलता बोलता माझ्याकडे हलकेच बघायची कुणास ठाऊक ती का अशी बघायची ?? का ती पण कोठल्या स्वप्नात हरवून जायची ? का तिला पण ती आवडायची ? नि माझ्या भावी आयुष्यचे स्वप्न बघायची ?? कुणास ठाऊक ?? तिला सोडायला म्हणून मी थोडसे अंतर जायचो तेह्वा आभाळ किती गच्च वाटायचं निळे निळे एक वेह्लाळ पाखरू कसे छान गिरकी घ्य

प्रिय पाचोळ्या तुझ्या आठवांची मनी पानं उभी र्‍हाई साद सुन्या आभाळाची तुझे गीत गाई तरी मेघ दाटला हा पाचोळ्याच्या ठायी हरवल देह भान मावळल्या नभी झाकोळुनी हरवतो श्वास वेडापिसा वनवा ह्यो उरी पेटला... जीव गुंतला जीव गुंतला ....जीव गुंतला ...जीव गुंतला...जीव गुंतला सोडली रे फ़ुलपान घेतला वसा तुझा तूच प्रीत दाखीव गा जीव गुंतला ओली दवा थंडगार, झोंबती रे ही हवा ह्यो तुझ्याच काळजात जीव गुंतला ओघळली प्राणज्योत दुर, डोंगर , दु:खाची खायी झडलेल्या झाडापरी जीनं, अंगार, जीवाला जाळी आस घेयी भिडायाला पीरतीची ओढ दे बोलवीती प्रीतगान वादळात झेप घे उसवला श्वास राजा संपला प्रवास तरी न्हाई प्राण सोडला ...