कविता

नदीतटावर रात्रभर मी थकलो तुझी पाहुनी वाट
प्रिये तिष्ठत थांबली बघ क्षितीजावर येऊनी पहाट
नभात पाहा खोळंबून राहे चांदण्यांची वरात
अजून थोडा रेंगाळत फिरतो कालचाच सांजवात

सुगंधास्तव तुझ्या झुरते मुग्ध रातराणी एकांतात
दूर लवलवते तेल घालूनी ज्योत नयनी गवाक्षात
थरथरे पालवी अस्वस्थपणे तरंग उठवुनी डोहात
ताटकळते उभी तशीच ओल्या दवात भिजुनी चिंब रात

जागली तरी तशीच बसली ती पाखरे अजुनी कोटरात
तुझ्या आगमनाची अशी प्रतीक्षा राहिली भरुनी चराचरात
जरी होईल निस्तेज तो दिशा उजळता होऊनी प्रभात
तरी थांबला बघ तुला पाहण्या चंद्रमा अजुनी अंबरात...

खालील कविता ही पाचोळ्या प्रती मेघाची ओढ दाखवते आहे.
मेघ- पाउस .मेघ - वसुंधरा ह्यांचे नाते सर्वांना माहीत आहेच.
पण या नविन नात्याची अनोखी ओढ

प्रिय पाचोळ्या

तुझ्या आठवांची मनी पानं उभी र्‍हाई
साद सुन्या आभाळाची तुझे गीत गाई
तरी मेघ दाटला हा पाचोळ्याच्या ठायी
हरवल देह भान मावळल्या नभी
झाकोळुनी हरवतो श्वास वेडापिसा
वनवा ह्यो उरी पेटला... जीव गुंतला

जीव गुंतला ....जीव गुंतला ...जीव गुंतला...जीव गुंतला

पार्श्वभुमी : आई नसताना , उदास खिन्न पणे कवितेचा नायक संध्याकाळी क्षितिजाच्या दिशेने पहात असतो आणि मनातील कल्लोळ मनाशीच गिरक्या घेत असतो .

नक्षीमय सांजनभी
सोनेरी तोरण ढगांचे
प्रकाश किरणे शोधती
गहीरे सावळ मायेचे

कल्लोळ माजला येथे
भावनांच्या डोंगरापाशी
निस्तेज जाहला जीव
तेजगोलाच्या अस्तापाशी

----- शब्दमेघ

अरे ऊठ ऊठ, जरा डोळे बंद कर
हो हो, जरा डोळे बंद कर
डोळे उघडलेस की तू तुझ्या त्या नेहमीच्या जगात जातोस

तिकडे सगळ्या प्रकारची दुखणी आहेत, त्रास आहेत
भरीत भर म्हणून झुरळं-ढेकूण-पिसवा-डास आहेत
त्यापेक्षा तुझे डोळे असे मिटलेलेच राहू देत
बाहेरच्या जगाशी सगळे बंध तुटलेलेच राहू देत

चल आमच्या बरोबर, सगळं विसरशील मग तू
चल ना रे स्वप्नांच्या गावाला, सगळं विसरशील बघ तू

इथलं जग आहे कुठल्या तरी वेगळ्याच रंगांनी रंगवलेलं
तुझ्या मनाच्या आतल्या कोपर्‍यात तूच कधीतरी गोंदवलेलं
त्या रंगांची उधळण तू तुला हवी तशी कर
इकडची वस्तू तिकडे तुला हवी तशी कर

क्षण मन फुलवा
क्षण मन झुलवा..
क्षण क्षणातच बंद
क्षणाचा हा धुंद ठेवा!

सुख साखर-पेरणी
क्षण-क्षणाची करणी..
नसे दुःखाचा संग
तुझे आकाश-धरणी!

आता भरार-भरार
व्हावे क्षणात फरार..
जरी क्षणाचा आनंद
त्याही क्षणाचे आभार!!

बरे झाले न्यायालयाने निकाल देऊन टाकला
पुन्हा एकदा धर्मांधाना भांडायला पॉइन्ट मिळाला
आता परत धर्माच्या नावाखाली कडवटपणा वाढेल
आणि पुन्हा एकदा दंगली होतील नि अजून काय!

महिने आणि वर्षे फार छोट्या गोष्टी झाल्यात
दशकानुदशके पलीकडून फक्त गोळ्याच आल्यात
दहशतवादी पुन्हा एकदा ऐन थंडीत घुसखोरी करतील
आणि पुन्हा एकदा कारगिल होईल नि अजून काय!

आजही अनेक फितूर सूर्याजी पिसाळ जन्माला येतायेत
अतिमहत्वाच्या माहिती शत्रूला विकतायेत
परत एकदा मुठभर लोक आपल्या घरात घुसून दंगा करतील
आणि पुन्हा एकदा २६/११ होईल नि अजून काय!

तो दिनकर तिकडे जसजसा बुडत चालला आहे
अन् माझा आठवणींचा डोह घुसळला जात आहे

पलीकडे एक सुंदर पहाट फुलणार आहे
इकडे माझ्या आयुष्याची वाट हरवली आहे

इतके दिवस या आठवणी दडपून टाकल्या होत्या
मग आजच का या पुन्हा आठवू पाहात आहेत?

उद्या काहीतरी घडणार आहे का?
माझ्या प्रिय व्यक्तीला काही होणार तर नसेल ना?

देवा, तिला नेहमी आनंदात ठेव
काढत नसेल माझी आठवण तरी सुखात ठेव

माझ्या आठवांच्या लहरी तिच्यापर्यंत पोहोचू नको देऊस
मन माझे रडले तरी तिला ऐकू नको येऊ देऊस

विसरून गेली मला तरी सुद्धा चालेल
पण भेट जर कधी झाली तर ओळख मात्र दाखव