कविता

कृष्णानुराग संकीर्तन --
श्रीकृष्ण मोहन, सर्वज्ञान घन,
भक्त पूजित, श्याम मोहन |
रास-क्रीडा , रचित वल्लभ,
गोप गोपी जन, प्रिय मोहन ||

सर्व तुष्टीकर, सर्व पुष्टीकर,
धेनु वत्सल, गोप मोहन |
जगत चालक, भक्त भावन,
जगत पोषण, मुरली मोहन ||

भवताप भंजन, लोक रंजन
पाप नाशन, प्रेम मोहन |
कृष्ण कृपाकर, मोक्ष दायक
वैकुंठ नायक, विश्व मोहन ||
-- सागर लहरी २२-८-२०११

देवा मला परत एकदा लहान व्हायचं आहे...

कालिंदीच्या तीरी वाजते पावरी
प्रवाहात बुडे घागर
राधाराणी जरा सावर ||

नंदाचा नंदन सावळा श्रीहरी भलता खट्याळ बाई
गोधने डोलवी, गोपिका भुलवी, गोजिरा, वेल्हाळ बाई
सूरमोहिनीत जाशील विरून
वेळीच मनाला आवर
राधाराणी जरा सावर ||

दहीदूधलोणी भरलेले माठ फोडून करतो चोरी
गोपसखे जमवून हा छेडतो, किती याची शिरजोरी
तक्रारी कृष्णाच्या किती ग कराव्या,
यशोदेला नाही पाझर
राधाराणी जरा सावर ||

ओठांवर मुकेच नांव तुझे
पापणीत दडल्या आठवणी
हृदयात रमलरत गहन तळे
कांठावर गहिवरते पाणी

वाटेत मावळे देहदशा
भेटे स्वप्नी तरिही कोणी
रंध्रांत घोर आणीबाणी
दाटून दग्ध वाग्विलासिनी

रममाण रमण तन मन ध्यानी
जन्मात जन्म झाले आणी
पायांत शृंखला जडलेल्या
चाललो एकला अनवाणी

...................अज्ञात

[एका मित्राला सहज म्हणून डॉलरचा हिशेब पैशात सांगितला नि एका डॉलरमध्ये
कमीत कमीत ३ किलो कांदे आले असते असे म्हणालो .नि येथे फक्त ३ कांदे आले.
त्यावरून त्याने गमतीशीर पत्र लिहिले .त्यावरून खालील सुचले ]

ह्या डॉलरच्या देशात रुपया चालत नाय
आनंद घ्यायला पैसा लागत नाय . .
मी एकडे तिकडे बघत चालतो
पोरगाच खिशातून कार्ड काढतो
काय करतो..? किती देतो..? मी बघत नाय
ह्या डॉलरच्या देशात रुपया चालत नाय
आनंद घ्यायला पैसा लागत नाय ...!!.

बदल होतोय कित्येक दशक होत आहे
अनुभवांचे लेणे आता विदुषक होत आहे.

कळले हे कि "काळाचा महिमा अगाध",
मद्याचा प्यालाही मानाचा चषक होत आहे

आंधळ्या राजाची ही आंधळी प्रजा आहे
चक्क मुकाही इथे उदघोषक होत आहे

तिला हि सवय अन त्याला सवय आहे
नजरेने ठार करणे बेलाशक होत आहे

नम्र मांजरी माना झुकवत आहे आता
घंटा गळ्यात बांधणारा मुषक होत आहे

आण्णा, उपास करून करून एक होईल तुमची मान पाठ
पिझ्झा खात उपोषण लाइव्ह बघाणार्यांशी तुमची गाठ ...

फेसबुक वर लाईक करून तुम्हाला पाठींबा देणारी हि जमात
निवडणुकीच्या लॉंग वीकएंडला पळते सहकुटुंब रानावनात ...

दोन दिवस मी देखील पुरवली माझी मोर्च्याची निषेधाची खाज
५ ची टोपी २० ला विकत घेताना अजिबात बाळगली नाही लाज

उधारीची मेणबत्ती घेऊन काल बर्याच दिवसांनी इतका चाललो
शेवटी थकून २० रुपये ज्यादा देऊन रिक्षेने डायरेक्ट घरी आलो ...

अहो कुणाच्या भरवश्यावर आणि किती दिवस हे चालणार
वेळ आली कि सगळेच जण नैतिकता चुलीत घालणार ...

रानफुलाच्या पिवळसर पिंगट पाकळीला मी भुललो,
तोच क्षण त्याचं अन माझं आयुष्य जोडणारा.

मंतरलेल्या रानात रानफुल आणी मी,
बघत होतो, प्रतिबिंबं, आमच्याच डोळ्यात तरारलेली.

"तू आणि मी, आपण दोघं सारखेच !"
उमलतो पण गंधाला पारखे.
रानफुल सुखावलं ..

रानफुल सुखावलं तेव्हा दिसली होती,
माझ्याच प्रतिबिंबाची हलकी काळसर बेगडी किनार.

रानफुलं रानातच उमलतात .. फुलतात ..
असे म्हणत एकेदिवशी, मी परतलो .. जनरितीनुसार.

जातांना फुल म्हणाले होते, सुकले तरी चालेल,
पण ठेवशील ना मला डायरीत ? .. जनरितीनुसार ?

-
आनंदयात्री