कविता

आई .. मिटलेला श्वास.. (१-१२) - http://www.misalpav.com/node/17166 आई ... १३ : आसवांची कोरीव लेणी ढगभरल्या आसमंतात दाटलेली आठवण तुझी ओल्या नयनात उभी आसवांची कोरीव लेणी हृद्यावर उमटलेला तव विचारसण मेघकल्लोळात उमटे मायेचा हंबर शुभ्रधारा.. गंधवारा रोमांचीत देह सारा वलयांकित तेजोमय आई..

फुलतात प्रीतवेडे; प्राजक्त भावनांचे नातेच गोतवेडे; आसक्त श्रावणाचे आतूर श्वास भोळा; वारा उरी धपापे आकाश भारओले; रानी मयूर नाचे संकेत हा कशाचा ? ओळीत शब्दकोडे ! संवाद वा स्वरांचा ? हृदयास गीत छेडे !! गेले सरून जे जे; सारे उधाण त्याचे अंगण भरून भारे; कोरीव चंदनाचे ........................अज्ञात

संसाराची सप्तपदी मी धरून हाता तुझ्या चालले ; वाट बिकट - ना मजला कळले मुक्कामी मी कशी पोचले ! भाजलेल्या मी पोळीचा नकाशा कधी गोल नसे, कौतुकाची छान कशी रे त्याला दाद तुझीच असे ! उत्साहाने केलेली मी भाजी शिजलेलीच नसे- चेहऱ्यावरी भाव तरी तव आनंदी का खास दिसे ! अर्धाकच्चा पाणीदार तो खडेयुक्त जरि भात असे - मुखातुनी पण तुझ्या कशी ती ' वा वा ' ची तान वसे ! तुझ्या पावलावरी ठेवुनी पाऊल मी चालत आहे - अर्धांगी मी पूर्ण तरी गमक साथ रे तुझीच आहे !

आज निजूनि उठलो अन जाणवले स्पष्ट दिसत नाही जवळचेच दिसते आहे फक्त नि लांब चे कळतच नाही जवळच ठेवलेली वही, पेन, घड्याळ वर्तमान पत्र आजचे सर्व काही दिसते आहे, पण उद्याचा अंक काही दिसत नाही! नेमके काय घडले आहे कळंत नाहि मज सकुंचित नजर झाली माझी कि आकुंचल्या जवळील गोष्टी!!

कृष्णानुराग संकीर्तन -- श्रीकृष्ण मोहन, सर्वज्ञान घन, भक्त पूजित, श्याम मोहन | रास-क्रीडा , रचित वल्लभ, गोप गोपी जन, प्रिय मोहन || सर्व तुष्टीकर, सर्व पुष्टीकर, धेनु वत्सल, गोप मोहन | जगत चालक, भक्त भावन, जगत पोषण, मुरली मोहन || भवताप भंजन, लोक रंजन पाप नाशन, प्रेम मोहन | कृष्ण कृपाकर, मोक्ष दायक वैकुंठ नायक, विश्व मोहन || -- सागर लहरी २२-८-२०११

देवा मला परत एकदा लहान व्हायचं आहे... रोज सकाळी आईच्या गजराने उठायचं आहे... नाक मुरडत दूध पिऊन time table भरायचं आहे... सायकल वरून मैत्रीणींबरोबर रस्ता अडवत शाळेला जायचं आहे... रांगेत उभं राहून प्रार्थनेनंतर वर्गात शिराय्चं आहे... पहिल्याच तासाच्या टीचरांना attendance द्यायचा आहे... घरी न केलेला home work free period मध्ये संपवायचा आहे... art craft च्या lecture मध्ये रंगी बेरंगी कागद, टिकल्यांशी खेळायचं आहे... डब्यात आणलेली नावडती भाजी recess मध्ये दुसरीशी share करायची आहे... संध्याकाळी घरी पोचताच दप्तर ठेऊन बाहेर खेळायला जायचं आहे... दिवे लागणीच्या वेळी परत येऊन 'शुभंकरोती' म्हणायचं आहे... आ

कालिंदीच्या तीरी वाजते पावरी प्रवाहात बुडे घागर राधाराणी जरा सावर || नंदाचा नंदन सावळा श्रीहरी भलता खट्याळ बाई गोधने डोलवी, गोपिका भुलवी, गोजिरा, वेल्हाळ बाई सूरमोहिनीत जाशील विरून वेळीच मनाला आवर राधाराणी जरा सावर || दहीदूधलोणी भरलेले माठ फोडून करतो चोरी गोपसखे जमवून हा छेडतो, किती याची शिरजोरी तक्रारी कृष्णाच्या किती ग कराव्या, यशोदेला नाही पाझर राधाराणी जरा सावर || कशाला फुकाच्या कागाळ्या, रुसवे? खेळ हा हवासा वाटे जरा होता कान्हा नजरेच्या आड, उरात काहूर दाटे जागता छेडतो, स्वप्नात वेढतो चोहिकडे याचा वावर राधाराणी जरा सावर ||

ओठांवर मुकेच नांव तुझे पापणीत दडल्या आठवणी हृदयात रमलरत गहन तळे कांठावर गहिवरते पाणी वाटेत मावळे देहदशा भेटे स्वप्नी तरिही कोणी रंध्रांत घोर आणीबाणी दाटून दग्ध वाग्विलासिनी रममाण रमण तन मन ध्यानी जन्मात जन्म झाले आणी पायांत शृंखला जडलेल्या चाललो एकला अनवाणी ...................अज्ञात