कविता

कोणास ठाऊक कसे पण आज वाटले चिंब भिजावेसे ... वाटले मारावी उडी त्या चिखलात अन बरबटून घ्यावे सगळे पाय अन हात ... मन तर कधीच बरबटले आहे .... कुठेतरी खोल आत ... कोणास ठाऊक कसे पण आज वाटले चिंब भिजावेसे ... भिरकावून द्यावी ती हातातली छत्री भरून घ्यावा हा निसर्ग आपल्या गात्री ... नंतर पुन्हा आहेतच न ओल्या न कोरड्या अश्या कुबट रात्री ... कोणास ठाऊक कसे पण आज वाटले चिंब भिजावेसे ... भिजतानही आतून मी कितीतरी वेळ जळत होतो डोळ्यातले पाणी त्या पावसात मिसळत होतो आज पुन्हा एकदा पाऊस मला अन मी पावसाला छळत होतो ... कोणास ठाऊक कसे पण आज वाटले चिंब भिजावेसे ... - विश्वेश

[परदेशात आल्यावर काही मराठी मुलांशी ओळखी झाल्या .भाषेवरून गमती जमती झाल्या.

गावाच्या घराघरातून ती नांदते आणि प्रत्येक माणसात उगम पावून खळाळत्या नदीसारखी गल्लीबोळातून वाहते बैलाचा बळी देऊन मांस खाणारा कंटाळून सोवळ्यात जातो तेव्हा ती थोडी बदलते कमरेला झाडू लावणारा चिडून पुस्तक हाती धरतो तेव्हा ती थोडी वळते उमटत असतात लाटा तिच्यात तिच्यावर विहार करणार्‍यांच्या क्रीडेने घुसळली जाते तिच्या तळाशी गुदमरून बुडणार्‍यांच्या आकांताने जिवंत असतो गाव रसरशीतपणे तिच्यातल्या लाटा-भोवर्‍यांमुळे नि:स्तब्ध गावतटावर फक्त ते तिच्या रक्षणासाठी बसलेल्यांचे सांगाडे....

तु काढलेल्या माझ्या चित्रांवर सही नको करु... मला त्या कॅनव्हास ला जखमी केल्यासारखे वाटते... तुला सही करण्याची गरज नाही... जर सही हि एकमेव असते तर, तु चित्र काढताना्च त्या चित्रावर तुझी सही झालेली असते... जर फारच वाटत असेल तर, रंगात बुडवलेला तुझा अंगठा लाव त्या चित्रावर... मी जपुन ठेवेन ते चित्र... आणि जेंव्हा केंव्हा तुझी आठवण येईल, तेंव्हा अलगद ठेवुन देईल माझा अंगठा, तुझ्या अंगठ्यावर...

चालणारा, दुचाकीस्वार, चार चाकी चालवणारा ह्यांचे स्वगत : पुढे मागे करत करत रस्ता कसाबसा मी ओलांडला "काय मेले गाडीवाले चालवतात" असा विचार मनास चाटून गेला फूटपाथ वरून चालणं देखील झालंय भलतच मुश्किल काही भरवसा नाही; त्यावरूनही ही लोकं गाड्या हाकतील हे मोठे गाडीवाले करतात भलताच माज असे रस्ते आडवून गाड्या चालवतात जणू काही ह्यांचच आहे राज आम्हा गरिब दुचाकीस्वारांना अगदी कोपर्यात घालतात पावसाळा असला तर विचारयलाच नको; सर्रास चिख्खल उडवून जातात ह्या दुचाकीवाल्यांना चालवण्याची अजीबात नाही शिस्त लेन न पाळणार्यांचा तर परवानाच केला पाहिजे जप्त रस्यावर चालणारे तर बागेत असल्यासारखे फिरत असतात कुठे कुठे आणि

एक महाभयंकर जात खरे पाहता, "जात" हा शब्द दर्शवितॊ ते वर्गीकरण. जसे की सजीवांमध्ये - प्राणी, पक्षी, माणूस, वनस्पती वगैरे. यामध्येही अनेक पोट जाती असू शकतात जसे की, शिकार करणारे प्राणी, शाकाहारी वगैरे. माणसाने हि आपापल्या जाती बनविल्या. माणसाच्या जाती मुख्यत: त्याचे स्थळ, तो करतॊ ते काम, त्यानुसार रहाणीमान दर्शविण्यासाठीच होता. पण या जातीचा चुकिचा अर्थ ज्यांनी पसरविला, वाढवला व पॊसला ती एक महाभयंकर जात आहे.

स्वप्नांचा मागोवा घेत मी निघालोय प्रवासाला ती सत्यात उतरवण्यासाठी. .. मोठं व्हायचंय मला अंधारावर मात करता येईल विचार आहेत डोक्यात बघू या, काय होतंय छोटासाच कंदील हातात योजने योजने दुरचा प्रवास दोनच पावलं दिसतात पण, ती पुढे टाकली कि रस्ता येतो आवाक्यात जवळची पुंजी थोडी त्यावरही करीन मात कष्ट करुन अजून मिळवीन आहे तेवढी ताकद मनगटात फिरताना जगाच्या बाजारात अनुभव खूप मिळेल काय चालते, चालंत नाही जागेवरतीच कळेल फुकटाच्या घबाडाचं मला काय पडलंय अनुभवाच्या शिदोरीतच माझं नशीब दडलंय