Skip to main content

कविता

निरोप ..!!

लेखक प्रकाश१११ यांनी शुक्रवार, 16/09/2011 09:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
निरोप घेता घेता निरोप घेणे ईतके सोपे नसते निरोप घेताना काळजात एक कळ उठते निरोप घेताना जसे आभाळ भरून येते तसे मन भरून जाते कधीपण कोसळू शकतो आता हा पाउस तसे मन होऊन जाते निरोप घेता घेता निरोप घेणे सोपे नसते ....! कोठून कोठे आलो..?
काव्यरस

जग दर्शनका मेला

लेखक क्रेमर यांनी शुक्रवार, 16/09/2011 08:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
('उड जायेगा हंस अकेला' ही बहूधा कबीराची रचना अनेकदा कुमार गंधर्वांच्या आवाजात ऐकली होती. आज असेच सूचल्यावर पुन्हा ऐकली. तेव्हा सूचलेले काही विचार.) मी हंस एकटाच काय टोळक्यात/नेही उडतांना पाहिलेला नाही. त/नेवरून आठवले. टोळक्याने की टोळक्यात? म्हणजे या दोन शब्दांत नेमका काय फरक असावा? 'टोळक्याने' म्हणजे 'रस्त्याच्या कडेने' किंवा 'धीराने तोंड दिले' किंवा 'साल्याने नाहीच दिले' सारखे असावे. टोळके - एक शस्त्र किंवा ढाल किंवा उगाचचपणा. 'टोळक्यात'म्हणजे 'जगात काहीच नाही', 'पावसाळ्यात चिखल', 'टेम्पोत बसवला' किंवा 'रिक्षात चिंतन' वगैरे. थोडक्यात छोटा, मर्यादीत. कशाततरी बसणारा.

जालरंग प्रकाशनाच्या दिवाळी अंकासाठी साहित्य पाठवा !!!

लेखक सुहास झेले यांनी गुरुवार, 15/09/2011 11:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
मंडळी आता आपल्याला वेध लागलेत दिवाळी अंकाचे. जालरंग प्रकाशनातर्फे आपणही दिवाळीचे स्वागत साहित्याच्या निरनिराळ्या प्रकारांनी करूया. आपण नवोदित असाल किंवा अनुभवी, आम्ही सगळ्यांना सामावून घेतो. तेव्हा चला,उठा आणि सज्ज व्हा आता. आपल्या दिवाळी अंकासाठी कोणताही एक विशिष्ट असा विषय नाहीये.

रमा

लेखक शुचि यांनी गुरुवार, 15/09/2011 02:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
समुद्रमंथनातून १४ रत्ने बाहेर आली. कौस्तुभ मणी, पारीजातक, कामधेनु गाय, अमृत , ध्न्वंतरी, वीष, चंद्र वगैरे वगैरे. पैकी लक्ष्मी ही देवी सुद्धा या १४ रत्नांतच गणली जाते. ती प्रकट झाल्यानंतर तिने विष्णूस वरमाला घालण्याआधी च्या काही क्षणांवर ही लहान कविता आहे. कोमला सुलक्षणा शुभा, कमनिय लावण्या चंचला क्षीराब्धीतुनी प्रकटे रमा. पद्महस्ता पद्मसंभवा, क्षीराब्धीतनया चंद्रवदना जिचा अनुज असे चंद्रमा, अवघड होणे ही स्थिरा, वर शोधा अनुरूप तिजला. चंचल चंद्र जिचा भाऊ आहे अशी ही स्वतः अतिशय चंचल रमा, शेवटी विष्णूच्या चरणांशी स्थिर झाली, लीन झाली.
काव्यरस

पाहूच की

लेखक मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी बुधवार, 14/09/2011 16:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाण्याला आवड असून चालत नाही रंगांची अन् आरशाला प्रतिमांची . आरशाला तरी मुभा असते अंधारात डोळे मिटण्याची कवीला मात्र पाण्यासारखेच राहावे लागते अंधार असो वा उजेड नावड असो वा आवड त्याला लिहावीच लागते, हृदयातून उमटणारी ओळ . जसे पाण्याला घ्यावाच लागतो, त्यात मिसळणारा रंग . पडलाच उजेड तर दिसेलच कि जगाला पाण्याचा रंग आणि कवीची ओळ म्हणूनच मी निवांत आहे . माझ्या ओळीच्या प्रारब्धिही असेलच कि उजेड उजळेल तेव्हा पाहूच की |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (१४/०९/२०११)
काव्यरस

जनलोकपाल च्या निमिताने.

लेखक सोनल कर्णिक वायकुळ यांनी मंगळवार, 13/09/2011 20:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
हात पाय नाक डोळे नसलेला एक प्राणी जंगलात शिरला डोक्याच्या जागी एक भला मोठा पोकळ बुडबुडा, संतापाने भरलेला शब्दहीन आक्रोशाचा लोट निव्वळ दिसत होता पाय फुटलेल्या वाटांवरून दिशाहीन वाहत होता डोक्यावर त्याच्या कुणा संताची पालखी होती गडबडलेल्या वनराजाला शिकार हि नवखी होती सावज टप्प्यात असून सुद्धा झेप त्याची पोचत नव्हती कोल्हया लांडग्यांची नख सुद्धा गोळ्याला त्या डाचत नव्हती गुहेमध्ये जाऊन त्याने काही वर्ष चाळली काळ थोडा मागे करून युग थोडी पाहिली किडे मुंग्या हरणं ससे चिरडलेली अनेक मनं इतिहासाच्या पुस्तकातली रक्तबंबाळ किती पानं पुस्तकात वेदनेचा चेहरा नव्हता कुठेच छापला सनावल्यांच्या गर्दीमध्ये इतिहास
काव्यरस

बंदुक

लेखक अभिजीत राजवाडे यांनी मंगळवार, 13/09/2011 17:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी ही हसलो त्यांना ज्यांनी मला वाचवले प्रेताशिवाय सर्वांना स्मशानात पोहचवले एकटा जसा तो उठला मुर्ख म्हणोनी हिणविले संख्येच्या या निकषाने विद्वान किती बसविले प्रेतासम हे जगणे जगतो मी तिरडीवर नियतीचा कैसा घोट पडतो जसा नरडीवर मैत्री मी निभावुन मैत्र जमवले पक्के अपयशावरही माझ्या मित्रांचे होते शिक्के देताना निरोप तुजला तु अंधुन अंधुक होते वक्षात देऊनी गोळी ती आठवण बंदुक होते
काव्यरस

बाप्पा मोरया ...

लेखक विश्वेश यांनी सोमवार, 12/09/2011 12:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
काल रात्री अचानक मला स्वप्न पडले नवे ... बाप्पा आले आकाशातून म्हणे पाहायचेत तुमचे देखावे ... बाप्पा म्हणाले चल जरा दिल्ली मुंबईला जाऊ मस्तपैकी कोर्टातले संसदेतले तुमचे फटाके पाहू बाप्पा...

युगलगीत: रंग हिरवा ओला ओला

लेखक पाषाणभेद यांनी सोमवार, 12/09/2011 05:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
युगलगीत: रंग हिरवा ओला ओला
तो: रंग हिरवा ओला ओला आला निसर्गाला ती: प्रित तुझी माझी यावी अशीच बहराला ||धृ|| तो: थेंब नभातून खाली झरती तो: पडता त्यांना ओठांवरती ती: चुंबून घ्यावे थोडे प्यावे ती: एक होवूनी वेडे व्हावे ||१|| तो: कधी प्रकाशात दिसते तो: इंद्रधनू ते सात रंगांचे ती: हवेत तसले रंग धनूचे ती: हाती भरल्या लग्नचुड्याचे ||२|| तो: मोहरलेला श्वास श्वासात तो: हात गुंतले तुझ्या हातात ती: निसर्गात या वेडे झाले ती: दोन जीवांचे नाते जडले ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १२/०९/२
काव्यरस