कविता

* तेंव्हा आणि आता तेंव्हा होती तमन्ना......सरफरोशीची आणि होती इच्छा... शत्रूच्या बाहूतली ताकद आज्मावण्याची आज आहे इच्छा.... दोस्ताच्या सरफरोशीची... आणि जागलीय तमन्ना .... गृहयुद्धाची!! **** तेंव्हा गायलं स्तोत्र... अधमांच्या रक्तानं रंगलेल्या सृजनांनी पूजलेल्या .... स्वतंत्रतेचं आज आहे स्वातंत्र्य.... अधमांना सृजनांच्या रक्तानं रंगण्याचं !! **** तेंव्हा पाहिलं स्वप्न.... रात्रीच्या गर्भातल्या उष:कालाचं आज आहे सावट उष:कालीच आलेल्या काळरात्रीचं !! **** -अशोक

झुलले मार्दव झरल्या अगणित; झुळझुळल्या पागोळ्या एकांती निश्वासांचे झाले अवचित स्वर गोळा ओठात कुणी पोटात कुणी हृदयात सजविल्या कुणी गंधमय रांगोळ्या अपघातच हे सुखस्वप्नांचे गतकाळाची ही शाळा रे कुणी बांधले झोके विसरुन वास्तवातले धोके,.. वडवानळ झाली पाणी जाळित अंतरातली ज्वाळा पुंकरले बावरले आठवल्या निखार्‍यातल्या वेळा पावलांत घुटमळले भिजलेले मन कातर वय सोळा ..........................अज्ञात

स्फुंदणे कोंदणे कोंडलेल्या स्वरांचे मुके; बोलके आज झाले कसे मिळाली दिशा बंद वार्‍यास जेणे उधाणून आले जिणे देखणे एक होता निखारा उरी कोवळा स्नेहवातीपरी जाहला मोकळा साचलेले उतू वाहिले अन तराणे झणी भंगला दाटलेला गळा रेशमी कोष अंगी तया लाभले रोमरंध्रातले क्लेश आलोचले व्यापलेल्या गळाल्या उणीवा कळा रास राशीत नाचला कृष्ण सावळा ....................अज्ञात

खोड्या करुनी दंगा करुनी गोपगड्यांना खेळवतो - लबाड कान्हा खट्याळ कान्हा यशोदामाईला पळवतो - क्षण शिक्षेचा गोळा लोण्याचा डोळ्यासमोर वितळतो ! हसणे विसरता रुसून बसता आनंद माईचा मावळतो - मुख उघडोनी विश्व दावूनी यशोदामायेला 'माया'ळतो , यशोदामाता जवळी घेता पदरामध्ये विरघळतो !

. संकटकाळी हात देशील अडचणीत मदत घेशील - चहाडी चुगली कानावर हात मैत्रीत नसते जातपात ! मैत्रीला लागत नाही कात्री असते मैत्रीत पक्की खात्री - मित्रात जेव्हां अतूट मैत्री विश्वासाची पक्की खात्री ! उपकार होतील खूप तुझे देवा, एकच मागणे माझे - एकच मित्र असा मिळावा कृष्ण-सुदामा आदर्श रहावा ! .

धाव रे धाव देवा आता गाढ निद्रासुख सोडुन जागा हो आता. तुझ्या न येण्याने इथे पडतो रे खुप फरक मानवानेच केला आहे उभा इथे खरा नरक. खुन, दरोडे, बलात्कार, लाचखोरीने गाठला आहे कळस आता तरी सत्वर ये सोडुन दे रे तुझा आळस. माणसापेक्षा प्राणी बरे, मुके असतील तरी ईमानी असतात खरे. माणसातले श्वापद मात्र माणसावरच धाड अहोरात्र घालतात का रे? करु नकोस उशीर, घे पापविनाशा जन्म पुन्हा, तुझी वाट पाहुन सुकला बघ ह्या धरणी मातेचा रे पान्हा. ये धाऊन सत्वरी करण्या दुष्टांस शिक्षा दे आम्हाला आता तुझ्या उपकारांची जीवन भिक्षा. धाव रे धाव देवा आता.

रद्दीवाला "या कविराज"- म्हणून माझे स्वागत करतो त्याच्या पैशानेच मला तो कटिंग चहा पाजत असतो - मला भेटल्यावरती तो आनंदी अन् खुषीत दिसतो माझ्या कवितेच्या रद्दीवर त्याचा धंदा चालू असतो ! एके काळी 'रद्दीवाला' म्हणून ज्याला हिणवत होतो सलाम करुनी मी आता त्याचे जंगी स्वागत करतो - "आभारासह परती"चा कविता-कचरा माझा घेतो रद्दीवाला धंदा करुनी , धंद्यामधुनी 'सोने' घेतो ! कवितांच्या रद्दीने माझ्या, रद्दीवाला झाला 'राव' 'अध्यक्ष'पदी खुर्चीवरती देणगीसाठी त्याचे नाव - व्यासपिठावर बसून हल्ली तो कविसंमेलन गाजवतो समोर सतरंजीवर बसुनी आम्ही टाळ्या वाजवतो !

दारोळ्या १. प्यासा बार मंडई समोर बाटल्या रित्या २. उठला नाना लावे समाधी तुळशी बागेत ३. नाच पराचा हैदोस वाचताना मोडते समाधी प्रेरना स्त्रोतः http://misalpav.com/node/22407#comment-416944