कविता

सबूर --- अवचित वाटेवर जुडलेले साथीदार-- काय त्यांच्या गाठोड्यांत? काय खपल्यांच्या आड, कोण घाव काळजात चिघळले काळ फार? . चिंधी जखमेची सोडू, सोडू पोतडीची गाठ सारे उघड उघड… तरी लपलेले जणू गोंधळात गडबड! शोधू काळजीने वाट... . आशा-भीती एकसाथ, निरखून बघू आत भांबावून खूप वेळ... बोचू, खोचू, कधी क्लांत, कधी शांत, लावू मेळ, सबूरीची आहे बात. --- --- Slow Going --- What all is crammed in sailors' chests Of bunkmates met by chance? What wounds we bear within our breasts What abscesses to