आठवण
तुझी आठवण म्हणजे एक प्रवास
मनात माझ्या तुझा फ़क़्त सहवास |
ती येते काही क्षणासाठी
पण हे मग स्वप्न तरी कशासाठी |
मन हे खूळ तुझ्या स्वप्नात
साजणे कधी येशील माझ्या मनात |
-- मयुर
कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
तुझी आठवण म्हणजे एक प्रवास
मनात माझ्या तुझा फ़क़्त सहवास |
ती येते काही क्षणासाठी
पण हे मग स्वप्न तरी कशासाठी |
मन हे खूळ तुझ्या स्वप्नात
साजणे कधी येशील माझ्या मनात |
-- मयुर
ह्या कन्नडीगांना आलाय माज
तो माज आता काढू मोडून
अर्रे 'देत नाही देत नाही' म्हणता कशाला
चलारं बेळगाव कारवार सीमाभाग घेवू ओढून ||धृ||
लई तुरूंगवास करवला रे तुम्ही
काय सहन नाही केलं आम्ही
मराठीसाठी किती रक्त वाहवलं
ह्या कन्नडीगांना आम्हां डिवचलं
लई झालं आता
उठला मराठी माणूस पेटून
चलारं बेळगाव कारवार सीमाभाग घेवू ओढून ||१||
मी खोडकर ..माझी बडबड ..माझे प्रेम ..माझी गडबड
तू खेळकर .. तुझी धडपड ..तुझा हट्ट ...तुझी तडफड..
मी हळवी .. माझी स्वप्न ...माझा रुसवा ..माझी तगमग
तू जिद्दी .. तुझी नजर ..तुझा रुतबा .. तुझी झगमग..
मी चंचल.. माझे लाजणे.. माझी भीती... माझा चंद्र
तू खंबीर.. तुझे हसणे.. तू धाडसी .. तुझी रात्र
मी स्तब्ध.. तू लुब्ध .. माझे मौन ... तुझी प्रीती..
माझे भांडण..तुझी मिठी.. माझे हास्य.. तुझे आयुष्य
तुला असे मुळूमुळू रडतांना पाहून,
मी थोडातरी विरघळेन,
असे वाटले असेल तुला -
माझ्या य:कश्चित जिवासाठी
तू तुझे हे अनमोल अश्रू ढाळतेस...
माझ्या रुक्ष चेहऱ्यावर जाऊ नकोस
माझ्या कठोर काळजातही
ते अश्रू जपून साठवताना -
माझी किती तारांबळ होत आहे
हे तुला न दिसण्याची मी
खबरदारी घेत आहे !
.
दुर रानात रानात
शीळ घुमली कानात
पाखरांची किलबील
पानात पानात
उभा बाजूला डोंगर
झरा वाहतो समोर
पाणी पिण्यासाठी त्यात
सोडले कुणी जनावर
शिवालय शांत भग्न
गुंतले त्यात मन
थेंब थेंब पाण्याचा
होई अभिषेक अर्पण
होती बरोबर शिदोरी
झाली तीची न्याहरी
दुपारी होईल काहीबाही
त्यालाच काळजी सारी
जिव्हाळा आसक्ती
द्वंद मनामधे
मन झाले मिंधे
हतबल
कुढत बसणे
त्यांचा न स्वभाव
उरातला घाव
साहतो मी
कळे ना मजसी
ऐसे कैसे झाले
प्रश्नांची वादळे
घोंगावती
मीही ठरविले
नाही रडणार
सांडती अपार
अश्रू परी
सुटता सुटता
सुटेना हे कोडे
झालो आम्ही वेडे
जनांसाठी
बुडवली गाथा
पुन्हा इंदायणी
वाचुनीया कोणी
संत झाला....???
जुना पुराणा पिंपळ
उभा नदीच्या तीरी ।
आल्या-गेल्या वाटसरूला
देई मायेची सावली ॥
जुना पुराणा पिंपळ
आटवांचा त्याला पार ।
पक्षांची मिरवी घरटी
अन् किडामुंगीचा वावर ॥
जुना पुराणा पिंपळ
त्याची हिरवी-पिवळी पाने ।
नव्या ऋतुंची पालवी
अन् जुन्या ऋतुंचे जाणे ॥
जुना पुराणा पिंपळ
त्याच्या किती कहाण्या ।
छायेत नाचती सजती
आठवणींच्या भिंगोर्या ॥
जुना पुराणा पिंपळ
विस्तारी चहू दिशांना ।
झेपावे उंच आभाळी
रूजवी मातीत मुळांना ॥
अरे समस्त गुणी जनांनो, आता तरी जागे व्हा
देश विकायची वेळ देशद्रोह्यांनी आणली आहे.
लुळ्या पांगळ्या झालेल्या देशावर
भिक मागायची वेळ आणली आहे.
आता नाही तर कधीच नाही अस म्हणत
देश वाचायची वेळ आली आहे.
फुटीरपणाच्या निराशेचा विषप्याला रिचवत रिचवत
मरणासन्न झालेल्या देशाला,
एकसंध आशेचा जीवनप्याला पाजुन
नवसंजीवनी द्यायची वेळ आली आहे.
लाचलुचपत, सत्तांद्यपणा, जातियवाद, गरीबी,
ह्यामुळे पोखरलेल्या देशाला,
प्रामाणिकपणा, बंधुभाव, ईश्वरवाद, उदारपणा,
ह्यांचा चव्यन प्राश द्यायची वेळ आली आहे.