कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
कविता - अमृतप्याला
प्रेरणा : https://www.youtube.com/watch?v=f4qqdbRMYG0
www.azlyrics.com/lyrics/lukebryan/drinkabeer.html
----------------------------------------------------------------
अमृतप्याला
आज ऐकुनि रुचले नाही
काय म्हणावे सुचले नाही
दिला ठेवुनि फोन तसाचि
जे झाले ते पचले नाही
मावळत्या या संध्याकाळी ....
मावळत्या या संध्याकाळी, पुन्हा फिरून पहाताना....
क्षितिजावरती दिसते ती अंधाराची दाट कड़ा.
मावळत्या या संध्याकाळी, सूर्य बिम्ब ते लाल गुलाबी,
क्षणभर ते रंग उधली आण हळूच होई क्षितीजाखाली.
मावळत्या या संध्याकाळी, पुन्हा फिरून पहाताना...
क्षितिजावरती दिसते ती अंधाराची दाट कड़ा.
मावळत्या या संध्याकाळी, काय वाटे त्या सुर्याला,
उगावत्यास नमस्कार मावळत्यास पाठ करी हीच जगाची रित खरी.
मावळत्या या संध्याकाळी, पुन्हा फिरून पहाताना...
क्षितिजावरती दिसते ती अंधाराची दाट कड़ा.
प्रेरणा- महाकाव्य!!!
१०० चा टाकटायम टाकला तवा ती पावली!
पाच भार साखळ घितली तवा ती पावली!
१५दिवस कालीजमधी मारल्या चकरा,
तवा ती पावली!
आवडून घेतला तिचा नकरा,
तवा ती पावली!
तिचा बा माराया धावला!
आपला पण जीव कावला!
पण बाची मुस्काटात घीतली!
तवा ती पावली!
लगीन कराया सांगितलं माझ्यासंगं,
तवा ती नाय पावली!
आनं तिच्यापाय माझ्याकड,
नाय रायली 'पावली'!
उन्हाची होती बंदी ती सावली
कुणाची होती संधी ती सावली
ढग एक नाराज झाला होता
त्याचीच होती रुंदी ती सावली
सूर्य धराया धावला जेव्हा
भयकारी मग आक्रंदी ती सावली
गर्जना काही ऐकल्या मशालींच्या
मनाची होती तटबंदी ती सावली
प्रेरणा १ प्रेरणा २ प्रेरणा ३ आणि कदाचित अत्यल्प प्रभाव अशा चार चार कवि आणि कवितांची माफी मागून हि भूछत्री विडंबन जिलबी वाचक सेवेत सादर.
लंगोट तुझा ना राहिला ना अस्थीही तुझ्या राहिल्या
ना याद तुझी राहिली, ना कर्म तुझे राहिले
चरत होतास तू या जगी पोट आणि पोपटी वासना
स्वप्नांचा खेळ ठेऊनी पोपट मैना उडाले ततक्षणा
आकाशगंगेत पसरलेल्या चांदण्यांच्या गराड्यात चाळणीतून चंद्र शोधणारी,
तू कशी दिसत होतीस गं ,
अताशा आठवायचा प्रयत्न करतोय ???
डी.डी.एल.जे मधल्या काजोल सारखी तर नक्कीच नाही...
आठवतोय फक्त एक अस्पष्टसा चेहरा.
कोकणकड्यावर बसुन नवलाइने डोळ्यात चंद्र सामावून घेणारा.
आतशा दोघांचेही चंद्र वेगवेगळे आहे म्हणा
फक्त तुझा उपवास 'करवाचौथ'चा असतो,
आणि
माझा 'संकष्टी चतुर्थी' चा.
जिप्सी
अंधारलाटा शरीरास
धडका देत असताना
गलितगात्र शरीर
वासनेचे किनारे
शोधायला लागते
वादळात भरकटल्या
नौकेसारखे.
वाळू चिकटलेले सारे
पाउलठसे मग
सारा किनारा रिता
करून
रस्ते वालुकामय करतात
अन्
गर्भगळीत समुद्र
बेवारशी खडकांना
धडका द्यायला लागतो.
जमीनीचा स्पर्श होताच
मस्यपुरुषाला पाय
फुटतात
अन्
काचवाटा तुडवत
काळे रस्ते लाल करत
तो
प्राक्तनाच्या ढगाआड लपल्या
वासनाचंद्राचे
माग काढायला लागतो.
पुनश्च गजाननाच्या आशीर्वादाने व शनिवारवाड्याच्या साक्षीने!
एकदा संग करूनी
गर्भास दिलास जीव
उघड्या माझ्या भाळाची
सगळेच करतात कीव |
अत्तरबुधली तनु
एकदाच हुंगलीस
अन् मलाच म्हणालास
कशी झिंगलीस ?
एकलकोंड्या रात्रीही
असती नजरपहारे
अलिप्त राहुनीही
झोंबती मज शरीरे |
ढळल्या पदराचे भान
कशी विसरली बाई
भाकड जाहल्या गाई
कसाई ओढत नेई |
अवचित स्वप्ने चळती
रात्री ओशाळलेल्या
आरश्यात नजरेच्या
उलट्याच बाहुल्या |
भंगुनी लक्ष्मणरेषेस
शरीर विटाळले
भर आमावस्येला
कुंतली केवडे माळले |
आयुष्याच्या क्षितीजावर दूर गेलेल्या आठवणीचं आभाळ मनात दाटतयं,
"आतातरी परत ये खरं सांगतो" तुझ्याशिवाय फार एकट एकट वाटतयं
आठवतयं तुला................
दररोज सांजवेळी खिडकीत उभी राहुन माझी वाट बघायचीच तु,
परतण्यास अमळंसा उशीर झाला तरी खोटं खोटं रुसायचीच तु,
मात्र आता माझ्यासोबत हे खुळावलेलं घरटंही तुझीच वाट बघतयं,
"आतातरी परत ये खरं सांगतो" तुझ्याशिवाय फार एकट एकट वाटतयं
मिसळपाव