रेल्वे आपला भोंगा वाजवत फलाट २ वर आली.रात्रीची १० वाजायला आलते.
फलाटावर उतरलो तसा फुलारी समोर आला,सलाम ठोकुन माझ्या हातातील बॅगला हात घातला.
"राहु दे आतली सुटकेस घे."
किडमीडा फुलारी सुटकेस उचलत माझ्या मागे ओढत येत राहीला.
मला त्याची पर्वा नव्हती,मरु दे साला.!
**
१० वर्ष नंतर पुन्हा स्वत:च्या गावात आलतो. १० वर्षापुर्वी सोडल त्या पेक्षा फार बदलत नव्हत.
गाडीत बसताना ताईच्या घरचा पत्ता दिला.