हिंदीत एक म्हण आहे—"बदनाम हुए तो क्या हुआ, नाम तो होगा!" नाव + कुप्रसिद्धी = पैसा या गणितीय समीकरणाचा लाभ अनेकांना झालेला आहे. मराठी सिनेमांचे बजेट तसेच कमी असते. त्यामुळे प्रसिद्धी मिळवण्यासाठी डोके वापरावे लागते. या निर्मात्यानेही डोक्याचा वापर केला आणि सिनेमाला प्रसिद्धी मिळवून दिली. ज्या सिनेमाचा समर्थ रामदास रचित मनाचे श्लोकशी काहीही संबंध नाही, त्या सिनेमाला मनाचे श्लोक हे नाव दिल्यावर जनता भडकली पाहिजे, विरोधात उतरली पाहिजे—अशी निर्मात्याची अपेक्षा होती आणि तसेच घडले. एक पैसा खर्च न करता सिनेमाला प्रसिद्धी मिळाली.

मागच्या आठवड्यात सलग ३ वेळा ३ वेगवेगळ्या लोकांकडुन तोच जुना डायलॉग ऐकला म्हणजे मला नाही ऐकवला कोणी. इन जनरल बोलण्याच्या ओघात मारला. "पैशासाठी वेडी झालेली आहेत लोक हल्ली, "पैशासाठी काहीही करतात , काय वाट्टेल ते," "पैसा जणु देवच झालाय आता, " थोड्याफार फरकाने उन्नीस बीस इधर उधर पैशा संदर्भात तेच ते तेच ते मनात विचारचक्र सुरु होण्यास इतकं trigger पुरे होतं. खरचं ? लोक "पैशामागे" वेडी होतात ? पैशाने वेडी होतात ? या सर्व मांडणीमध्ये काहीतरी गल्लत गफलत झालेली आहे असे मला वाटतेय. म्हणजे आपण सर्व मानवी समाज पैशाने संचालित होतोय असे म्हणणे थोडे चुकीचे खरे म्हणजे वरवरचे विधान आहे.

अमेरिकेच्या स्थानिक रोजगार धोरणामुळे किंवा दक्षिण आशियाई कामगारांची संख्या कमी करण्याच्या धोरणामुळे मी लवकरच नोकरीवरून बाहेर पडणार आहे. वय ४८. २ मुले, बायको खाजगी शालेत शिक्षिका, पगार जास्त नाही. मोठा मुलगा PICT मध्ये Open Category मध्ये CS ला दुसर्या Year ला. जबाबदाऱ्या (Liabilities) 1. होम लोन १ (कोविड नंतर भावनेतून बांधलेलं मनासारखे घर नासिक मध्ये.

मतदाता यादीचे विशेष गहन पुनरीक्षण करणे म्हणजे SIR. नुकतेच बिहार राज्यात निवडणूक आयोगाने SIR प्रक्रिया राबवून मतदार यादीतील नावांची सत्यता तपासली. निवडणूक आयोगाने मृत, स्थलांतरित किंवा एकाहून अधिक ठिकाणी नोंदणीकृत मतदारांची नावे मतदाता यादीतून हटवली.

(विज्ञापन आणि माझ्या मनातील विचार) काल टीव्ही वर आयपीएलचा सामना पाहत होतो. मध्येच एक विज्ञापन आले. एक दुकान दिसत होते. दुकानाच्या साईन बोर्ड वर झगमग लाईटिंग दिसत होती. दुकानासमोर उभे राहून एक तरुण मुलगी गोड आवाजात म्हणाली, मी नियमित सिप मध्ये गुंतवणूक करते.त्या गुंतवणूकीतून मी वडिलांसाठी .... मी: वडिलांना दुकान टाकून दिले... ती: नाही हो, मी: मग दुकानात लाखोंचा माल भरून दिला असेल. ती: नाही हो, हा जो दुकानावर लागलेला झगमग करणारा साईन बोर्ड आहे, तो मी वडिलांना दुकानावर लावण्यासाठी विकत घेऊन दिला. माझी सिप मधली गुंतवणूक सार्थकी लागली.

भारताबाहेरील हिंदू धर्मासाठी अधिकृत रित्या काम करणाऱ्या दोन मराठी व्यक्तींची ओळख - यात समाजाला जरुरी असेलली मर्तिका च्या सेवेपासून पासून स्थानिक सरकारला स्वस्तिक चा अर्थ समजवून देणे, "हिंदू चॅपलनसी "म्हणजे काय असे अनेक त्यांचे अनुभव आहेत https://www.youtube.com/watch?v=hPYTkev-xz4&t=679s

"मित्र म्हणे" या यु ट्यूब माध्यमावर सौमित्र पोटे विविध क्षेत्रातील रोचक काम केलेलया लोकांन बरोबर . त्यातील भारतीय गुप्तहेर श्री जयंत उमराणीकर यांची हि मुलाखत आवर्जून पहा .... मोठी आहे आणि सर्वसामान्याला सर्वात कुतूहल असणारऱ्या रिसर्च अँनॅलिसिस विंग आणि इंटेलिजन्स ब्युरो बद्दल आहे उमराणीकरणानी ना सांगून हि खूप काही सांगितले आहे त्यान्चे यातील सर्वात लक्षात राहिलेलं वाक्य म्हणजे "पाकिस्तनी माणसे व्यक्तिगत पातळीवर " भारतीयांशी आपुलकीने वागतात पण एकत्र / समूह आणि समाज म्हणून आले कि द्वेषाने वागतात " https://www.youtube.com/watch?v=3Ph3jlfGn8I

शहजाद पुनावाला एक हुशार / उत्तम व्यक्ता त्याने मांडलेले काही महत्वाचे मुद्दे https://www.youtube.com/watch?v=bZWb4zrYJAo - मी काँग्रेस काही अशीच सोडलि नाही अंतर्गत मुद्दे उठवटण्याचा प्रयत्न केला आधी - मी भाजपात गेलो हे काही लगेच पद मिळवण्यासाठी नाही , मी माझ्य विचारांनी गेलो वेळ घेऊन विचार करून गेलो - भाजप "परफॉर्म " करावे लागते काम करा नाही तर हकालपट्टी ( जावडेकर उत्तम उदाहरण ) - मी प्रियानकला स्पष्ट सांगतले जर २०१४ सालि १०० निवडून आणायचं तर राहुल आणि रॉबर्ट ला बाजूला केले पाहिजे , एका कुटुंब पेक्षा पक्ष मोठा आहे - राहुल आणि काँग्रेस सर्व हिंदू राजे अन्याय करणारे होते असे म्हणालेत

डी एस के बांधकाम व्यावसायिकावर ६ वर्षांपूर्वी लोकनचे पैसे बुडवल्याचे आरोप केले गेले आणि त्यावेळी बरीच चर्चा झाली हे आठवत असेल त्याचे मालक , त्यांची पत्नी वैगरे गेली ६ वर्षे तुरंगात होते आणि नुकतेच ते जामिनावर बाहेर आहेत त्यामुळे माध्यमातून यावर चर्चा चालू आहे ... जे काय झाले ते अजून गुंतागुंतीचे होत आहे त्यात त्यांचे ग्राहक आणि ठेवीदार बरेच सर्वसाधारण मध्यम वर्गीय असल्यामुळे त्यांचे हाल चालूच आहेत , मुळात ढिसाळ कायदे , त्यांची ढिसाळ अंमलबाजवणी वैगरे आहेच शोधपत्रकारिता आणि विशीष्ट आर्थिक घोटाळ्यात या विषयात ज्यांना रस असले त्यांचा साठी हि घटना फार रोचक आहे ..

स्वतःच्या व्यसनाने / चुकांनी गेलेले अनेक कलाकार आपल्याला माहिती आहेत पण तसे काही नसलेले ३ कलाकार काही वर्षात कठीण आजारातून गेले आहेत सुदैवाने ते त्यातून बाहेर आले .... यातील एक म्हणजे विद्यधार जोशी https://www.youtube.com/watch?v=XRbprwgjEpI अतुल परचुरे https://www.youtube.com/watch?v=jEAnldW47bI&t=84s आणि शरद पोंक्षे https://www.youtube.com/watch?v=tOwilU-vKHY&t=2093s