शांतरस

कशी मस्त थंडी घट्ट बर्फाळलेली पहाटे पहाटे धुक्यात कालवलेली घरांचे फक्त आकार दिसत असतात भुतासारखे भुताचे कान डोळे तुटके हात अर्धवट ..कसेबसे तसे घरांचे अवशेष भासत असतात धुक्यात हरवलेले स्वप्नात हरवून जातात पाखरांचे थवे पाखरांचे आवाज थिजून जातात घट्ट मिटून बसतात झाडापानात मन त्यांचे कावरे बावरे .. झाडे स्वतातच मग्न ध्यान लावून बसतात काही झाडे ओकीबोकी पाने झडून टक्क बावरतात कोणीतरी दूरवरून कवडसा पाडावा तसा सूर्याचा गर्भ कोवळा प्रकाश गुदगुल्या करीत अंगावर उगाचच कुरवाळीत राहतो थंडीच्या जाणीवेचा उगाचच वाढत जातो अहंकार शेकोट्या पेटल्या जातात पेटवल्या जातात ह

किती वर्षाने असे निवांतपण स्वच्छ आभाळ नि असे मोकळेपण खिडकीवर बसलेली चिमणी नि तिचे एकटेपण खिडकीतून दिसणारे चिमणीच्या मागचे गुलमोहराचे झाड ते आभाळ तो ढगांचा शुभ्र कल्लोळ आभाळात शांत विहरणारी घार कसे शांत ,स्वच्छ निवांत ध्यान लावून बसलेय हे वातावरण बायको बसलीय देवघरात देवाजवळ काय मागतेय देवाजवळ कुणास ठाऊक ? चेहऱ्यावरचा शांत भाव प्रसन्नपणा सगळे मिळाल्याची तृप्तता तृप्तीचा हा अनोखा क्षण तो सेव्ह करून ठेवतोय कितीतरी वेळा सेव्ह न केल्यामुळे डिलीट होऊन गेल्यात कितीतरी घटना ,प्रसंग आयुष्याच्या ऊतरवंडीवरचे हे क्षण हे निवांतपण कोठे हरवून गेले ते क्षण ते सुख नि ते तारुण्य .

[संवाद... ] आतुर नजरेचा... एकच कटाक्ष हलकासा... हळुवार शिडकावा...अबोल शब्दांचा... तरल स्वप्नांचा... उंच किनारा ... अंगावर शहारा...थरथरत्या भावनांचा... [गीत...] मन हे बेधुंद झाले बावरले .. हरवले .. स्पर्श स्वप्नांचा घेवूनी नयनात सामावले !! क्षण हे गोंधळलेले थोडेशे बावरलेले अंगणात हृद्याच्या नभ अवतरलेले !! [संवाद...] हवी हवीशी सळसळ... कातरलेल्या वेलीची ... चंदेरी बरसात आज... नक्षत्राच्या चांदण्यांची... सोनेरी किरणांची... आकाशी नक्षी... अल्हाद मोहक निर्मळ...

तुझ्यामध्येच रमले होते.. तुझ्या मूळेच फुलले होते... उमलले तुझ्यामुळे गंधले तुझ्यामुळे... कोवळ्या अन मुग्ध या रेशीम स्पर्शी पाकळ्या खुलल्या तुझ्यात अन् उमलल्या तुझ्यामुळे.. गंध भरल्या पाकळ्यांची ही नजाकत मखमली टवटवी अन् हा तजेला.. लाभला तुझ्यामुळे .. बहर सरला... गंध विरला.... झाले मुक्त फुलुनी उतरली धुंदी नजाकत वेळ झाली मिटायची परत बंद....परत मुग्ध.... मिटेन मी तुझ्यामध्ये गंधमुग्ध, स्पर्शमुक्त मिटेन मी तुझ्यामध्ये मिटेन मी तुझ्यामध्ये ......

"नव्या वर्षाची सोनेरी पहाट मनामनांत आशेचे ढग दाट घेवूनी अंगावर चैतन्याची लाट चालावी आयुष्याची सुंदर वाट" आपणा सर्वांना नवीन वर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा...!! -निमिष न. सोनार, पुणे

काल मी हिंदी-मराठी एकत्र असलेले गीत लिहीले. ते लिहीत असतांना एक प्रयोग करावा म्हणून मी त्याच अनूषंगाचे हिंदी, इंग्रजी व मराठी गीत वेगवेगळे लिहीले.

प्रार्थनेचे सूर येतात दूरवरून लांबून ..पहाडातून किती नि कसे छान वाटते हिरव्या माळरानावरून तरंगत येतात ते दैवी सूर मन कसे शांत नि शांत होते बघा एकदा अनुभवून पाखरांचा स्वर त्यांचा वावर झाडाचे असणे फुलणे निळ्या निळ्या डोंगरावरून येणारी झुळूक ही सगळीच प्रार्थनेची टिंबे,उदगारचिन्हे ,वेलांट्या नि मात्रा नि कडवी मन जाते हरवून बघा एकदा अनुभवून हिरव्या मैदानावचे गुरांचे चरणारे कळप ती शांत नागमोडी नदी पाखरांचे आवाज फुलपाखरांचे फुलाभोवती गिरकत राहणे हेपण असतात प्रार्थनेचे सूर बघा एकदा अनुभवून देवाजवळचा दिवा समयी ..निरांजन त्याचा मंद प्रकाश किती पवित्र वाटतो घ्या मन