मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

महिला दिन कशाला?

सस्नेह ·
. (प्रस्तुत लेखात मांडलेले विचार हे प्रातिनिधिक नसून माझे वैयक्तिक विचार आहेत. इतर कुणी महिला त्यांच्याशी असहमत असू शकतील.) महिला दिन. मीडियाचा महिला-कळवळा-दिन. सोशल मीडियाचा महिला शुभेच्छा दिन. फेसबुक-व्हॉट्स अॅिप-ट्विटरवर संदेशांना, शुभेच्छांना उधाण. सरकारी खात्यांमध्ये महिलांसाठी एक(तरी) दिवस सगळ्या जाच-काचातून सुटकेचा दिन. सार्वजनिक समारंभांना प्रसिद्धीचा दिन. एकूणच, 'महिला महान' हे एक(च) दिवस मान्य करण्याचा दिन. याव्यतिरिक्त इतर ३६४ दिवस मग काहीही धुमाकूळ घाला.

मराठी कथालेखक 09/03/2017 - 18:49
एकीकडे स्त्री-पुरुष समानता, स्त्रिया कुठेही कमी नाहीत असे म्हणताना दुसरीकडे स्त्री-दाक्षिण्याची अपेक्षा करणे दुटप्पीपणाचे आहे. स्त्रियांकरिता पेट्रोलपंपावर वेगळी रांग का हवी ? स्त्री असल्याने ती आपली दुचाकी (वा चारचाकी) घेवून रांगेत थांबू शकत नाही का ? स्त्री असल्याने तिला रांगेत थांबण्यात जास्त त्रास होतो असं काही आहे का ?मग अशा अतिरिक्त सोयींची अपेक्षा का ? बाकी समान कामाकरिता समान वेतन मिळायला याबाबत सहमत.

अत्रे 10/03/2017 - 07:34
निसर्गत:च महिला या शारीरिकदृष्ट्या नाजूक हे कितपत खरे आहे? कोणी सायंटीफिकली सांगू शकेल का? म्हणजे स्त्रिया फिज़िकली बळकट नसतात का आपला समाज त्यांना बळकट होऊ देत नाही?

इडली डोसा 11/03/2017 - 00:31
कोणी सायंटीफिकली सांगू शकेल का?
विशिष्ट परिस्थितीमधे स्त्रीयांच्या शारिरिक बळकटीवर काही मर्यादा येऊ शकतात याबद्दल सायंटीफिक पुरावे कशाला हवेत. प्रेगंन्सी, मासिक पाळी, मेनोपॉज अश्या वेगवेगळ्या कारणाने महिलांच्या शारिरीक क्षमतांवर मर्यादा येतात.
वर मराठी कथालेखक म्हणतात कि स्त्रियांसाठी वेगळी रांग का?
तर याच गोष्टिंचा विचार करुन वेगळ्या रांगेचा पर्याय उपलब्ध करुन दिला असावा. अशी रांग ज्येष्ठ नागरीकांसाठीही(स्त्री - पुरुष दोन्ही) असावी आणि ज्यांना गरज नाही त्या स्त्रियांनी या वेगळ्या रांगेचा फायदा घेऊ नये.

अत्रे 11/03/2017 - 06:27
मी या विशिष्ट वेळा सोडून इतर वेळच्या शारीरिक शक्ती बद्दल बोलत होतो. म्हणजे जड सामान उचलणे, स्वसंरक्षणासाठी मारामारी करणे टाइप गोष्टीसाठी लागणारी शक्ती.

मराठी कथालेखक 12/03/2017 - 13:07
वेगळी रांगेची गरज नेमकी कुणाला आहे हे कसे कळायचे ? वृद्ध म्हणजे किती वयाची व्यक्ती ? रांगेत उभ राहू देताना ओळखपत्र बघून वय तपासून रांगेत उभे करावे का ? तसेच एखादा पुरुष वृद्ध नसला तरी एखाद्या विशिष्ट वेळी त्याला रांगेत उभे रहण्याचा त्रास होवू शकत नाही का ? जसे की तो काहीसा आजारी आहे किंवा खूप जास्त थकलेला आहे ई ...मग त्याच वेळी रांगेत असलेल्या एखाद्या निरोगी वृद्द गृहस्थ वा स्त्रीपेक्षा तो जास्त क्षीणलेला असू शकत नाही का ? मग त्याची परिस्थिती समजावून घेवून त्याला मदत करण्याचा कोणताच मार्ग का नसावा ? यापेक्षा मला वाटतं 'एक्स्प्रेस क्यू' वगैरे अशी कल्पना मांडता येइल, ज्या रांगेत पेट्रोलचे दर किंचीत जास्त असतील किंवा एका भरण्यामागे दहा रुपये वगैरे स्थिर आकार जास्तीचा घेतला जावा. अशा प्रकारे कोणीही गरजू व्यक्ती अतिअनिकडीच्या वेळी अशा सोयीचा वापर करेल.

पैसा 10/03/2017 - 08:21
अपेक्षा आणि वस्तुस्थिती यात पदोपदी जाणवणारा फरक छान शब्दबद्ध केला आहेस.

पूर्वाविवेक 10/03/2017 - 13:12
अभ्यासपूर्ण लेख ! बऱ्याच अंशी सहमत.
माझ्याच नात्यातल्या एक तडफदार आणि अतिशय तत्त्वनिष्ठ असणाऱ्या एका महिला पोलीस इन्स्पेक्टरने संशयित ठिकाणी रेड टाकण्याच्या आदल्या रात्री एकाएकी आत्महत्या केली!
याचे खरेच फार वाईट वाटले. आणि चीडही आली.

गिरिजा देशपांडे 10/03/2017 - 13:29
लेखातल्या बऱ्याचश्या विचारांशी सहमत पण ते स्त्री म्हणून वेगळ्या रांगाचं पटलं नाही. एकदा का स्त्री ही एक आदरणीय वस्तू ठरली >>>>>>इथे व्यक्ती म्हणायचं आहे का?

गामा पैलवान 10/03/2017 - 23:47
स्नेहांकिता,
माझ्याच नात्यातल्या एक तडफदार आणि अतिशय तत्त्वनिष्ठ असणाऱ्या एका महिला पोलीस इन्स्पेक्टरने संशयित ठिकाणी रेड टाकण्याच्या आदल्या रात्री एकाएकी आत्महत्या केली!
ही हत्या आहे हे शेंबडं पोरंही सांगेल. :चीड: आ.न., -गा.पै.

मराठी कथालेखक 12/03/2017 - 12:57
मुख्य म्हणजे कोणाही अपरिचित स्त्रीलासुद्धा धक्काबुक्की, विनयभंग असे काही होताना दिसले, तर आजूबाजूचे लोक त्वरित हस्तक्षेप करून त्रास देणाऱ्यांची धुलाई करत असत. रस्त्यावरून जाताना महिलांची छेड काढणार्‍यांची खैर नसे. हे सामाजिक भान साधारण दोन दशकांपूर्वी सहसा दिसत असे.
मुद्दा योग्यच आहे...पण माझे २ प्रश्न आहेत : १) पण किती स्त्रियांना आवडेल की त्यांच्या सोबत असलेल्या पुरुषाने (पती/भाऊ /मुलगा) अनोळखी स्त्रीच्या मदतीसाठी मध्ये पडलेलं ? माझ्यामते बहूतेककरुन स्त्रियांना त्यांच्यासोबत असलेल्या पुरुषाने कुणाशी भांडण केलेले, कोणा तिर्‍हाइतांच्या भांडणात मध्ये पडलेले आवडत नाही. इथे असलेल्या स्त्रियांनी प्रामाणिक उत्तर द्यावे ही अपेक्षा. २) एकूणातच स्त्रिया अनोळखी व्यक्तींच्या खासकरुन पुरुषांच्या मदतीला किती तत्पर असतात हा ही एक प्रश्न आहे. इथे भांडण किंवा मारामारीतली मदत अभिप्रेत नसून एकूणातच कोणत्याही विषयातली मदत. अगदी एखादी माहिती देणे वगैरे देखील. माझ्यामते अनेकदा स्त्रिया समोरचा व्यक्ती , खासकरुन पुरुष अपरिचित किंवा अल्पपरिचीत असेल तर त्याच्या कोणत्याही गोष्टीत मदतीला लवकर पुढे येत नाहीत. अगदी समोरचा अज्ञानामुळे खड्ड्यात पडत असेल तरी बहुधा स्त्रिया बघून न बघितल्याप्रमाणे 'मला काय त्याचे' अशा अर्थाने तिकडे दुर्लक्ष करतात. अर्थात याला अपवाद असतीलच. पण स्त्रियांच्या या स्वभावामुळे पुरुषांची मानसिकता सुद्धा अनोळखी स्त्रियांच्या संकटाबाबत 'मला काय तिचे' अशी होवु शकते. एक सहज आठवले. आमच्या कंपनीत एका विशिष्ट टेक्नॉलॉजीवर काम करणार्‍यांचा एक फोरम किंवा ग्रुप आहे. या ग्रुपमधले लोक अनेकविध प्रोजेक्ट्सवर काम करतात. सगळे एकमेकांना ओळखत असतीलच असे नाही. पण काम करताना काही तांत्रिक अडचण येत असल्यास फोरमवर त्याबद्दल प्रश्न विचारतात/अडचण मांडतात आणि ज्यांना त्याबाबत ज्ञान आहे असे लोक त्यावर आपली उत्तरे देतात. मी सहज एकदा बघत होतो. प्रश्न विचारणार्‍यांत अनेक स्त्री आणि पुरुष दिसलेत. तर उत्तरे देण्यात स्त्रिया केवळ अपवादानेच दिसून आल्यात. ..इथेही दुसर्‍याला आलेल्या अडचणींबद्दल उदासिनता असू शकेल काय हा प्रश्न माझ्या मनात आला.

मराठी कथालेखक 09/03/2017 - 18:49
एकीकडे स्त्री-पुरुष समानता, स्त्रिया कुठेही कमी नाहीत असे म्हणताना दुसरीकडे स्त्री-दाक्षिण्याची अपेक्षा करणे दुटप्पीपणाचे आहे. स्त्रियांकरिता पेट्रोलपंपावर वेगळी रांग का हवी ? स्त्री असल्याने ती आपली दुचाकी (वा चारचाकी) घेवून रांगेत थांबू शकत नाही का ? स्त्री असल्याने तिला रांगेत थांबण्यात जास्त त्रास होतो असं काही आहे का ?मग अशा अतिरिक्त सोयींची अपेक्षा का ? बाकी समान कामाकरिता समान वेतन मिळायला याबाबत सहमत.

अत्रे 10/03/2017 - 07:34
निसर्गत:च महिला या शारीरिकदृष्ट्या नाजूक हे कितपत खरे आहे? कोणी सायंटीफिकली सांगू शकेल का? म्हणजे स्त्रिया फिज़िकली बळकट नसतात का आपला समाज त्यांना बळकट होऊ देत नाही?

इडली डोसा 11/03/2017 - 00:31
कोणी सायंटीफिकली सांगू शकेल का?
विशिष्ट परिस्थितीमधे स्त्रीयांच्या शारिरिक बळकटीवर काही मर्यादा येऊ शकतात याबद्दल सायंटीफिक पुरावे कशाला हवेत. प्रेगंन्सी, मासिक पाळी, मेनोपॉज अश्या वेगवेगळ्या कारणाने महिलांच्या शारिरीक क्षमतांवर मर्यादा येतात.
वर मराठी कथालेखक म्हणतात कि स्त्रियांसाठी वेगळी रांग का?
तर याच गोष्टिंचा विचार करुन वेगळ्या रांगेचा पर्याय उपलब्ध करुन दिला असावा. अशी रांग ज्येष्ठ नागरीकांसाठीही(स्त्री - पुरुष दोन्ही) असावी आणि ज्यांना गरज नाही त्या स्त्रियांनी या वेगळ्या रांगेचा फायदा घेऊ नये.

अत्रे 11/03/2017 - 06:27
मी या विशिष्ट वेळा सोडून इतर वेळच्या शारीरिक शक्ती बद्दल बोलत होतो. म्हणजे जड सामान उचलणे, स्वसंरक्षणासाठी मारामारी करणे टाइप गोष्टीसाठी लागणारी शक्ती.

मराठी कथालेखक 12/03/2017 - 13:07
वेगळी रांगेची गरज नेमकी कुणाला आहे हे कसे कळायचे ? वृद्ध म्हणजे किती वयाची व्यक्ती ? रांगेत उभ राहू देताना ओळखपत्र बघून वय तपासून रांगेत उभे करावे का ? तसेच एखादा पुरुष वृद्ध नसला तरी एखाद्या विशिष्ट वेळी त्याला रांगेत उभे रहण्याचा त्रास होवू शकत नाही का ? जसे की तो काहीसा आजारी आहे किंवा खूप जास्त थकलेला आहे ई ...मग त्याच वेळी रांगेत असलेल्या एखाद्या निरोगी वृद्द गृहस्थ वा स्त्रीपेक्षा तो जास्त क्षीणलेला असू शकत नाही का ? मग त्याची परिस्थिती समजावून घेवून त्याला मदत करण्याचा कोणताच मार्ग का नसावा ? यापेक्षा मला वाटतं 'एक्स्प्रेस क्यू' वगैरे अशी कल्पना मांडता येइल, ज्या रांगेत पेट्रोलचे दर किंचीत जास्त असतील किंवा एका भरण्यामागे दहा रुपये वगैरे स्थिर आकार जास्तीचा घेतला जावा. अशा प्रकारे कोणीही गरजू व्यक्ती अतिअनिकडीच्या वेळी अशा सोयीचा वापर करेल.

पैसा 10/03/2017 - 08:21
अपेक्षा आणि वस्तुस्थिती यात पदोपदी जाणवणारा फरक छान शब्दबद्ध केला आहेस.

पूर्वाविवेक 10/03/2017 - 13:12
अभ्यासपूर्ण लेख ! बऱ्याच अंशी सहमत.
माझ्याच नात्यातल्या एक तडफदार आणि अतिशय तत्त्वनिष्ठ असणाऱ्या एका महिला पोलीस इन्स्पेक्टरने संशयित ठिकाणी रेड टाकण्याच्या आदल्या रात्री एकाएकी आत्महत्या केली!
याचे खरेच फार वाईट वाटले. आणि चीडही आली.

गिरिजा देशपांडे 10/03/2017 - 13:29
लेखातल्या बऱ्याचश्या विचारांशी सहमत पण ते स्त्री म्हणून वेगळ्या रांगाचं पटलं नाही. एकदा का स्त्री ही एक आदरणीय वस्तू ठरली >>>>>>इथे व्यक्ती म्हणायचं आहे का?

गामा पैलवान 10/03/2017 - 23:47
स्नेहांकिता,
माझ्याच नात्यातल्या एक तडफदार आणि अतिशय तत्त्वनिष्ठ असणाऱ्या एका महिला पोलीस इन्स्पेक्टरने संशयित ठिकाणी रेड टाकण्याच्या आदल्या रात्री एकाएकी आत्महत्या केली!
ही हत्या आहे हे शेंबडं पोरंही सांगेल. :चीड: आ.न., -गा.पै.

मराठी कथालेखक 12/03/2017 - 12:57
मुख्य म्हणजे कोणाही अपरिचित स्त्रीलासुद्धा धक्काबुक्की, विनयभंग असे काही होताना दिसले, तर आजूबाजूचे लोक त्वरित हस्तक्षेप करून त्रास देणाऱ्यांची धुलाई करत असत. रस्त्यावरून जाताना महिलांची छेड काढणार्‍यांची खैर नसे. हे सामाजिक भान साधारण दोन दशकांपूर्वी सहसा दिसत असे.
मुद्दा योग्यच आहे...पण माझे २ प्रश्न आहेत : १) पण किती स्त्रियांना आवडेल की त्यांच्या सोबत असलेल्या पुरुषाने (पती/भाऊ /मुलगा) अनोळखी स्त्रीच्या मदतीसाठी मध्ये पडलेलं ? माझ्यामते बहूतेककरुन स्त्रियांना त्यांच्यासोबत असलेल्या पुरुषाने कुणाशी भांडण केलेले, कोणा तिर्‍हाइतांच्या भांडणात मध्ये पडलेले आवडत नाही. इथे असलेल्या स्त्रियांनी प्रामाणिक उत्तर द्यावे ही अपेक्षा. २) एकूणातच स्त्रिया अनोळखी व्यक्तींच्या खासकरुन पुरुषांच्या मदतीला किती तत्पर असतात हा ही एक प्रश्न आहे. इथे भांडण किंवा मारामारीतली मदत अभिप्रेत नसून एकूणातच कोणत्याही विषयातली मदत. अगदी एखादी माहिती देणे वगैरे देखील. माझ्यामते अनेकदा स्त्रिया समोरचा व्यक्ती , खासकरुन पुरुष अपरिचित किंवा अल्पपरिचीत असेल तर त्याच्या कोणत्याही गोष्टीत मदतीला लवकर पुढे येत नाहीत. अगदी समोरचा अज्ञानामुळे खड्ड्यात पडत असेल तरी बहुधा स्त्रिया बघून न बघितल्याप्रमाणे 'मला काय त्याचे' अशा अर्थाने तिकडे दुर्लक्ष करतात. अर्थात याला अपवाद असतीलच. पण स्त्रियांच्या या स्वभावामुळे पुरुषांची मानसिकता सुद्धा अनोळखी स्त्रियांच्या संकटाबाबत 'मला काय तिचे' अशी होवु शकते. एक सहज आठवले. आमच्या कंपनीत एका विशिष्ट टेक्नॉलॉजीवर काम करणार्‍यांचा एक फोरम किंवा ग्रुप आहे. या ग्रुपमधले लोक अनेकविध प्रोजेक्ट्सवर काम करतात. सगळे एकमेकांना ओळखत असतीलच असे नाही. पण काम करताना काही तांत्रिक अडचण येत असल्यास फोरमवर त्याबद्दल प्रश्न विचारतात/अडचण मांडतात आणि ज्यांना त्याबाबत ज्ञान आहे असे लोक त्यावर आपली उत्तरे देतात. मी सहज एकदा बघत होतो. प्रश्न विचारणार्‍यांत अनेक स्त्री आणि पुरुष दिसलेत. तर उत्तरे देण्यात स्त्रिया केवळ अपवादानेच दिसून आल्यात. ..इथेही दुसर्‍याला आलेल्या अडचणींबद्दल उदासिनता असू शकेल काय हा प्रश्न माझ्या मनात आला.

एकला चॉलो रे, मुख फुटे तोर मोनेर कोथा, एकला बोलो रे.....चैताली खटी

कवितानागेश ·
. ...लोक जमलेले असतात. कार्यक्रमासाठी! काही मनापासून आलेले. काही कुणीतरी पकडून आणलेले. काही केवळ उत्सुकता म्हणून. काही परीक्षा पाहण्यासाठी. काही करमणुकीसाठी. काही थोडेसे कंटाळून. पण तरीही सगळे जण एका काहीशा वेगळ्या कार्यक्रमाची वाट पाहत असतात... आणि ती येते. चक्क घोड्यावरून!!! जिजाऊमाता लहानग्या शिवबाला घेऊन घोड्यावरूनच येते. थेट १६व्या शतकातून आजच्या २१व्या शतकात आपल्या लोकांशी थेट संवाद साधायला येते आणि प्रत्येकाच्या मनाला हाक घालते. आपल्या गाण्यातून, बोलण्यातून प्रत्येकाच्या हृदयाला भिडते.

प्रीत-मोहर 09/03/2017 - 10:04
वाह खूप कौतुकास्पद काम करताहेत चैतालीताई. तुमच्या कामाला खूप जास्त शुभेच्छा!! अजुनही समाजोपयोगी काम करण्याची शक्ती आणि आरोग्य देव तुम्हाला देवो

बरखा 10/03/2017 - 15:50
मुलाखत वाचुन छान वाटले. समाजा बद्दल काहीतरी करण्याचे बरेच जण ठरवतात, पण चैतालीताईं सारख्या लोकांनाच हे करायला जमत. जर पुण्यात कधी यांचा कर्यक्रम होणार असल्याच कळालं तर बघायला नक्की आवडेल. ताईंना पुढच्या वाट्चाली करता शुभेच्छा.

नूतन सावंत 10/03/2017 - 21:29
कमालका काम, इमेल आयडी दिलास ते बरं झालं. महिला दिनाच्या अंकाच्या निमित्ताने झाकली माणिकं उघडकीला येताहेत.कवितानागेश नेमके प्रश्न विचारून मुलाखत छान घेतली आहेस.

जुइ 11/03/2017 - 04:25
असे काम खूप थोडे लोक करु शकतात. अतिशय प्रेरनादायी व्यक्तिमत्व.

कवितानागेश 12/03/2017 - 15:36
आपण मला इतक मोठे पण दिलत , त्यामुळे माझी जबाबदारी अधिक वाढली , आता परत नव्या जोमाने कामाला लागेन, अनहिता चे आभार. धन्यवाद ताई. - चैताली खटी यांच्याकडून

प्रीत-मोहर 09/03/2017 - 10:04
वाह खूप कौतुकास्पद काम करताहेत चैतालीताई. तुमच्या कामाला खूप जास्त शुभेच्छा!! अजुनही समाजोपयोगी काम करण्याची शक्ती आणि आरोग्य देव तुम्हाला देवो

बरखा 10/03/2017 - 15:50
मुलाखत वाचुन छान वाटले. समाजा बद्दल काहीतरी करण्याचे बरेच जण ठरवतात, पण चैतालीताईं सारख्या लोकांनाच हे करायला जमत. जर पुण्यात कधी यांचा कर्यक्रम होणार असल्याच कळालं तर बघायला नक्की आवडेल. ताईंना पुढच्या वाट्चाली करता शुभेच्छा.

नूतन सावंत 10/03/2017 - 21:29
कमालका काम, इमेल आयडी दिलास ते बरं झालं. महिला दिनाच्या अंकाच्या निमित्ताने झाकली माणिकं उघडकीला येताहेत.कवितानागेश नेमके प्रश्न विचारून मुलाखत छान घेतली आहेस.

जुइ 11/03/2017 - 04:25
असे काम खूप थोडे लोक करु शकतात. अतिशय प्रेरनादायी व्यक्तिमत्व.

कवितानागेश 12/03/2017 - 15:36
आपण मला इतक मोठे पण दिलत , त्यामुळे माझी जबाबदारी अधिक वाढली , आता परत नव्या जोमाने कामाला लागेन, अनहिता चे आभार. धन्यवाद ताई. - चैताली खटी यांच्याकडून

Utterly Butterly

पियुशा ·
.

इ. स. १९६६ला अवतरली ही बाला .. लागे पोस्टर्स चहूकडे अमूलचा बोलबाला

निळे केस, लाल गाल, पोलका डॉट फ्रॉक न भलीमोठी हेअरपिन, गोडुली, बबली, छबिली, बिना नोजवाली ब्युटी क्वीन

क्रिकेट, सिनेमा, राजकारण, सीमा प्रश्न, युद्ध .. अमूल गर्लच्या दोन ओळी वाचून येते हरपलेली शूद्ध

कधीकधी खुसखुशीत, कधीकधी गोड लाथा अमूल गर्लच्या तोंडी आपल्या मनीच्या बाता

कधी खेळी, कधी कोपरखळी .. कधी गंभीर, कधी खुळी ..

मनिमौ 08/03/2017 - 16:24
आणी तिच्या कॅची टॅगलाईन्स. गरवारे शाळेजवळ लागणारा बोर्ड हमखास बघते मी

नूतन सावंत 09/03/2017 - 17:13
माझं वास्तव्य बऱ्याच ठिकाणी झालं,नेहमी अमूलच्या जाहिरातीचा बोर्ड कुठे लागतो याचीही बाजार,औषध दुकान अशा महत्वाच्या जीवनावश्यक जागांची चौकशी करताना व्हायची. पियू खूप सुंदर कविता.अमूलच्या फेसबुक पेजवर टाक तिला. बरीच वर्षे भारत दाभोळकर लिहित असे या ओळी.

अभ्या.. 09/03/2017 - 18:22
स्लोगन आला ..
स्लोगन आला नाही गं पिवडे, स्लोगन आली. आता टोल्याला यमक म्हणून आला झाले पण स्लोगन महिला असते. ;) बाकी छान.

मोनू 11/03/2017 - 16:52
पियु, कसली मस्त केली आहेस कविता. तुझ्यासारखीच चुलबुली आहे ती !

अत्रुप्त आत्मा 23/03/2017 - 22:28
जिल्बुचाची ही जिब्ली वाचलीच नव्हती. ह्ही ह्ही . छान आहे. समांतर- बायकू लांबून बगतीया मागून..आनी ल्येखाचं टायटल तिणं उतरलेली ब्याट्री वाचलन.http://emojipedia-us.s3.amazonaws.com/cache/c5/06/c5063fc759491495452f6cbc3e4cedc5.png खिक्ककन् हासलू म्या!

मनिमौ 08/03/2017 - 16:24
आणी तिच्या कॅची टॅगलाईन्स. गरवारे शाळेजवळ लागणारा बोर्ड हमखास बघते मी

नूतन सावंत 09/03/2017 - 17:13
माझं वास्तव्य बऱ्याच ठिकाणी झालं,नेहमी अमूलच्या जाहिरातीचा बोर्ड कुठे लागतो याचीही बाजार,औषध दुकान अशा महत्वाच्या जीवनावश्यक जागांची चौकशी करताना व्हायची. पियू खूप सुंदर कविता.अमूलच्या फेसबुक पेजवर टाक तिला. बरीच वर्षे भारत दाभोळकर लिहित असे या ओळी.

अभ्या.. 09/03/2017 - 18:22
स्लोगन आला ..
स्लोगन आला नाही गं पिवडे, स्लोगन आली. आता टोल्याला यमक म्हणून आला झाले पण स्लोगन महिला असते. ;) बाकी छान.

मोनू 11/03/2017 - 16:52
पियु, कसली मस्त केली आहेस कविता. तुझ्यासारखीच चुलबुली आहे ती !

अत्रुप्त आत्मा 23/03/2017 - 22:28
जिल्बुचाची ही जिब्ली वाचलीच नव्हती. ह्ही ह्ही . छान आहे. समांतर- बायकू लांबून बगतीया मागून..आनी ल्येखाचं टायटल तिणं उतरलेली ब्याट्री वाचलन.http://emojipedia-us.s3.amazonaws.com/cache/c5/06/c5063fc759491495452f6cbc3e4cedc5.png खिक्ककन् हासलू म्या!

वात्सल्यसिंधू माझी आजी

मोनु ·
. माझी आजी... अत्यंत कठीण परिस्थितीतील धैर्याचे मूर्तिमंत उदाहरण म्हणजे माझी आजी. तिच्याबद्दल खूप काही लिहायचे बर्‍याच दिवसांपासून मनात आहे, पण काय काय लिहू आणि काय अलिखित ठेवू ते कळत नव्हते. महिला दिन विशेषांकाच्या निमित्ताने ही संधी मिळाली. जगाच्या दृष्टीने तिचे कर्तृत्व काही असामान्य नाही, पण माझ्या नजरेने पाहिले तर नक्कीच आहे. वयाच्या अवघ्या २०-२२व्या वर्षी नियतीने वैधव्याचे दान पदरात टाकले. पदरात दोन लहान लेकरे.

उल्का 08/03/2017 - 16:27
मोनु, तुझ्या आजीला नमस्कार! जरुर लिही तिच्यविषयी अजून...

अजया 08/03/2017 - 18:02
मोनू, आजीला साष्टांग दंडवत सांग. काय ते अफाट कष्ट.

चतुरंग 08/03/2017 - 23:36
पण या सगळ्या धावपळीतही ती माझ्यासाठी न चुकता गरम गरम जेवण घेऊन यायची शाळेच्या गेटजवळ आणि गेटखालच्या फटीतून ते ताट सरकवून मला जेवण द्यायची व गेटच्या जाळीतून मन भरून बघत बसायची मला जेवताना.
हे वाचून डोळ्यात पाणी आलं. संवेदनाक्षम मन, निरपेक्ष प्रेम आणि अविरत काम याच्या बळावर तुमच्या आज्जींनी केवढा मोठा संदेश दिलाय आम्हाला! माझा नमस्कार सांगा त्यांना! __/\__

मीता 09/03/2017 - 16:41
आजींना नमस्कार ... खूप छान वाटलं लेख वाचून.. साध्या साध्या गोष्टीमध्ये कुरकुरायची सवय लागलेली असताना हा लेख अंतर्मुख करणारा आहे .

पूर्वाविवेक 10/03/2017 - 11:58
महिलादिनाला अगदी साजेसा लेख ! आजीच्या कष्टांना, तिच्या हिम्मतीला नमस्कार. माझ्या आजीची आठवण आली. ती पण अशीच दिवसभर काहीनाकाही करत बसते. या आज्या ना अश्याच क्युट असतात.

मनिमौ 10/03/2017 - 12:35
आजी लोकांना सगळ सोसून ईतकी ऊदंड माया कशी काय करता येते हे फार मोठे कोडय माझ्या साठी. आजीबद्दल अजून लिही ग

गिरिजा देशपांडे 10/03/2017 - 15:44
मला माझ्या आजीचा चेहरा दिसला फोटो मध्ये. :) दुर्दैवाने मला तिचा फार सहवास लाभला नाही. तुम्ही खूप भाग्यवान आहात तुम्हाला आजीचा सहवास लाभतोय. लेख खूप छान.

सपे-पुणे-३० 19/03/2017 - 15:40
आजींची ओळख खूप छान. अजून वाचायला नक्की आवडेल. तू खरंच भाग्यवान आहेस तुला अशी प्रेमळ आजी मिळाली. आजींच्या कष्टांना आणि कणखरपणाला सलाम!

जागु 20/03/2017 - 13:04
मोनू फार छान लिहीलय. मन भरून आल आणि माझ्या आजीचीही आठवण आली. तिही नातलगांकदून किंवा कुणाकडे पाहूणी म्हणुन गेल्यावर मिळालेला खाऊ जपून ठेवायची आणि मला आणुन द्यायची. तुझ्या आजीचे पुढचे आयुष्य असेच आरोग्यदायी व आनंदी जावो ही सदिच्छा आणि त्यांना नमस्कार.

एमी 22/03/2017 - 07:45
५ x ५ची खोली कधीच पाहिली नाही. जुने वाडे, चाळीतल्या खोल्या साधारण १० x १०च्या असतात. त्यांच्या भिंतीच एक-सव्वा फुट रुंद असतात. आणखी एक शंका: तुमच्या आजी 'एकटीनेच' ५ किलोच्या पोळ्या दिवसातून दोनदा महिनाभर रोज करायच्या का? आणि त्याचा मोबदला म्हणून रोज केवळ संध्याकाळचे ६ जणांचे जेवण मिळायचे? एनीवे या आज्जींनी स्वतःच्याच कुटुंबाकरता का होइना पण खरोखरच कष्ट केलेत असे वाटते... असे लेख वाचले की मला जरा वेगळाच प्रश्न पडतो: स्वातंत्र्याच्या आसपासच्या पिढीतील लोकांनी, खाउजाच्या बर्याच आधीच्या काळात घेतलेले कष्ट लोकांसमोर आणले जातात. पण खाउजानंतर २५+ वर्षांनीदेखील, त्याच सगळ्यातून जाणार्या आपापल्या मोलकरीणबद्दल लोकांची काय मतं असतात?

मितान 22/03/2017 - 22:12
सुंदर लेखन ! मला ही माझी आजी आठवली मोनू. सधन, मोठ्या कुटुंबातली जबाबदाऱ्या आणि पुरुषी वर्चस्वाखाली दबलेली पण तरीही आनंदी असणारी / भासणारी !

भुमी 23/03/2017 - 13:58
वैधव्याची कुर्हाड लहान वयात कोसळल्यावर पदरात सहा कच्चीबच्ची असताना असेच काहीसे आयुश्य माझी आजी पण जगली. या माउलींच्या धैर्याला ,कष्टाला साष्टांग नमस्कार....

रुपी 15/04/2017 - 05:29
फार छान लिहिलंय. माझी आजीच आठवली हे वाचता वाचता. परिस्थितीमुळे असं नाही, पण आम्हा नातवंडांना आमच्या आवडीचे पदार्थ करुन खाऊ घालण्यासाठी पहाटे चारलाच उठून काम सुरु करायची.

उल्का 08/03/2017 - 16:27
मोनु, तुझ्या आजीला नमस्कार! जरुर लिही तिच्यविषयी अजून...

अजया 08/03/2017 - 18:02
मोनू, आजीला साष्टांग दंडवत सांग. काय ते अफाट कष्ट.

चतुरंग 08/03/2017 - 23:36
पण या सगळ्या धावपळीतही ती माझ्यासाठी न चुकता गरम गरम जेवण घेऊन यायची शाळेच्या गेटजवळ आणि गेटखालच्या फटीतून ते ताट सरकवून मला जेवण द्यायची व गेटच्या जाळीतून मन भरून बघत बसायची मला जेवताना.
हे वाचून डोळ्यात पाणी आलं. संवेदनाक्षम मन, निरपेक्ष प्रेम आणि अविरत काम याच्या बळावर तुमच्या आज्जींनी केवढा मोठा संदेश दिलाय आम्हाला! माझा नमस्कार सांगा त्यांना! __/\__

मीता 09/03/2017 - 16:41
आजींना नमस्कार ... खूप छान वाटलं लेख वाचून.. साध्या साध्या गोष्टीमध्ये कुरकुरायची सवय लागलेली असताना हा लेख अंतर्मुख करणारा आहे .

पूर्वाविवेक 10/03/2017 - 11:58
महिलादिनाला अगदी साजेसा लेख ! आजीच्या कष्टांना, तिच्या हिम्मतीला नमस्कार. माझ्या आजीची आठवण आली. ती पण अशीच दिवसभर काहीनाकाही करत बसते. या आज्या ना अश्याच क्युट असतात.

मनिमौ 10/03/2017 - 12:35
आजी लोकांना सगळ सोसून ईतकी ऊदंड माया कशी काय करता येते हे फार मोठे कोडय माझ्या साठी. आजीबद्दल अजून लिही ग

गिरिजा देशपांडे 10/03/2017 - 15:44
मला माझ्या आजीचा चेहरा दिसला फोटो मध्ये. :) दुर्दैवाने मला तिचा फार सहवास लाभला नाही. तुम्ही खूप भाग्यवान आहात तुम्हाला आजीचा सहवास लाभतोय. लेख खूप छान.

सपे-पुणे-३० 19/03/2017 - 15:40
आजींची ओळख खूप छान. अजून वाचायला नक्की आवडेल. तू खरंच भाग्यवान आहेस तुला अशी प्रेमळ आजी मिळाली. आजींच्या कष्टांना आणि कणखरपणाला सलाम!

जागु 20/03/2017 - 13:04
मोनू फार छान लिहीलय. मन भरून आल आणि माझ्या आजीचीही आठवण आली. तिही नातलगांकदून किंवा कुणाकडे पाहूणी म्हणुन गेल्यावर मिळालेला खाऊ जपून ठेवायची आणि मला आणुन द्यायची. तुझ्या आजीचे पुढचे आयुष्य असेच आरोग्यदायी व आनंदी जावो ही सदिच्छा आणि त्यांना नमस्कार.

एमी 22/03/2017 - 07:45
५ x ५ची खोली कधीच पाहिली नाही. जुने वाडे, चाळीतल्या खोल्या साधारण १० x १०च्या असतात. त्यांच्या भिंतीच एक-सव्वा फुट रुंद असतात. आणखी एक शंका: तुमच्या आजी 'एकटीनेच' ५ किलोच्या पोळ्या दिवसातून दोनदा महिनाभर रोज करायच्या का? आणि त्याचा मोबदला म्हणून रोज केवळ संध्याकाळचे ६ जणांचे जेवण मिळायचे? एनीवे या आज्जींनी स्वतःच्याच कुटुंबाकरता का होइना पण खरोखरच कष्ट केलेत असे वाटते... असे लेख वाचले की मला जरा वेगळाच प्रश्न पडतो: स्वातंत्र्याच्या आसपासच्या पिढीतील लोकांनी, खाउजाच्या बर्याच आधीच्या काळात घेतलेले कष्ट लोकांसमोर आणले जातात. पण खाउजानंतर २५+ वर्षांनीदेखील, त्याच सगळ्यातून जाणार्या आपापल्या मोलकरीणबद्दल लोकांची काय मतं असतात?

मितान 22/03/2017 - 22:12
सुंदर लेखन ! मला ही माझी आजी आठवली मोनू. सधन, मोठ्या कुटुंबातली जबाबदाऱ्या आणि पुरुषी वर्चस्वाखाली दबलेली पण तरीही आनंदी असणारी / भासणारी !

भुमी 23/03/2017 - 13:58
वैधव्याची कुर्हाड लहान वयात कोसळल्यावर पदरात सहा कच्चीबच्ची असताना असेच काहीसे आयुश्य माझी आजी पण जगली. या माउलींच्या धैर्याला ,कष्टाला साष्टांग नमस्कार....

रुपी 15/04/2017 - 05:29
फार छान लिहिलंय. माझी आजीच आठवली हे वाचता वाचता. परिस्थितीमुळे असं नाही, पण आम्हा नातवंडांना आमच्या आवडीचे पदार्थ करुन खाऊ घालण्यासाठी पहाटे चारलाच उठून काम सुरु करायची.

स्वयंपाकातली सुपरस्टार : अनघा गोडबोले

रुपी ·
. 'Cooking demands attention, patience, and above all, a respect for the gifts of the earth.' अगदी असंच मानून वाटचाल करणार्‍या सोलापूरच्या अनघा गोडबोलेने सॅन फ्रान्सिस्कोपासून मास्टरशेफ इंडियाच्या ५व्या भागात सेमी-फायनलपर्यंत मजल मारली! सेलिब्रिटी होऊनही जमिनीवर पाय असणार्‍या अनघाने खूप मनमोकळ्या गप्पा मारल्या आणि स्वतःचे अनुभव, विचार, आणि फोटोही आनंदाने या मुलाखतीसाठी दिले.

. प्रश्नः अनघा, नमस्कार.

भिंगरी 08/03/2017 - 16:20
इतर वेळी मी एका वेळी निदान दोन गोष्टी करत असते. टी.व्ही. पाहत असेन तर मी कपड्यांच्या घड्या घालते, फोनवर बोलता बोलता झाडत असते. महत्त्वाचं म्हणजे मला काय काय करायचं आहे याचा मी आधीच विचार करून ठेवते. एखादी गोष्ट करायचीच असेल तर तुम्ही त्यासाठी नक्कीच वेळ काढू शकता. पण त्याच वेळी काही गोष्टींचा त्यागही करावा लागतो. मी नुसतीच टीव्ही बघत बसत नाही, कारण मला वेळच नसतो. ज्या गोष्टींचा त्याग केलाय त्या कमी महत्त्वाच्या आहेत म्हणूनच केलाय, त्यामुळे प्राधान्यक्रम ठरवणं फार महत्त्वाचं आहे. सुट्टीच्या दिवशीसुद्धा मी लवकर उठते. आणि आवडत्या गोष्टी करून त्यातून आनंद मिळतो. मी काहीतरी बनवून, फोटो काढून पोस्ट केलं तर मी खूश असते. मी बरंच आध्यात्मिक वाचते, वाईट विचार किंवा लोकांपासून लांब राहते. जे करून आनंद मिळतो, मी त्यावर लक्ष केंद्रित करते.
 ही अत्यंत महत्वाची गोष्ट आहे यशस्वी होण्यामागे.

अजया 08/03/2017 - 16:51
मा शे इंडिया बघताना मी कायम अनघाला फाॅलो करत असे. तिच्याबद्दल फार कुतुहल होते. फार छान मुलाखत घेतली आहेस.

संजय क्षीरसागर 08/03/2017 - 23:43
"आत्तापर्यंतच्या पाचही सिझन्समध्ये ज्याची फ्लेवर्सवर प्रचंड पकड आहे आणि काय कशाबरोबर चांगलं लागेल हे ज्याला पक्कं माहीत आहे अशा उमेदवाराचं नाव घ्यायचं, तर मी अनघाचं नाव घेईन." ती माझ्यासाठी मोठीच शाबासकी होती. सादरीकरण नक्कीच महत्त्वाचं आहे, कारण ते आकर्षक दिसायला पाहिजे; पण समजा, वरणभात प्रेझेंटेबल नसला, तरी आपण तो खातो, कारण आपल्याला ती चव आवडते. चवीवर माझा भर कायमच जास्त असतो, बहुतेक त्यामुळेच ही जाण आली असावी. हमारे खयालात कितने मिलते जुलते है! स्वाद ही भोजनातली एकमेव महत्त्वाची गोष्ट आहे .

नूतन सावंत 09/03/2017 - 17:01
मला पहिल्याच एपिसोडच्या वेळी वाटलं होतं की,अन्घानेच मास्टरशेफ व्हायलाच हवे ,पण......... असो,तिची मनमोकळी मुलाखत आवडली. रुपी तू छान नेमके प्रश्न विचारून मुलाखत घेतली आहेस.

चतुरंग 12/03/2017 - 01:52
एक गृहिणी किती समर्थपणे इतक्या सगळ्या क्षेत्रात धडाडीने दर्जेदार काम करु शकते हे वाचून आनंद झाला. यशस्वी होण्यासाठी पूर्वनियोजन, कामाची आखणी आणि प्रत्येक गोष्ट झोकून देऊन करणे या बाबी किती आवश्यक आहेत याचा वस्तुपाठ. नेटक्या मुलाखतीसाठी रुपी यांचे अभिनंदन.

अभ्या.. 12/03/2017 - 16:31
बेस्टच. सोलापूरचा झेंडा फडकला म्हणा की सातासमुद्रापार. भारीच.
'बबका' नावाच्या ब्रेडमध्ये चॉकलेट-हेझलनट्स भरून केला जातो, पण मी तीळगुळाच्या पोळीसारखं सारण करून त्यात भरलं होतं,
ही अस्सल सोलापूरी.

दादा कोंडके 12/03/2017 - 19:29
इंग्रजी वाक्याने सुरवात झाल्यामुळे अंदाज आलाच होता, तरीपण इंग्रजी शब्दांबरोबर कुस्ती करत कसाबसा अर्धा लेख वाचला आणि सोडून दिला.

रॉजरमूर 20/03/2017 - 13:56
छान मुलाखत ...... अनघाच्या व्यक्तिमत्वाचे विविध पैलू अगदी छान उलगडून दाखवलेत.
खरं तर मी फार धीट आहे! मी शाळेत असताना NCCमध्ये होते, तेव्हा गन चालवायला शिकले. शाळेत असतानाच मी मोटारसायकल चालवायला शिकले, ट्रक्स चालवले आहेत, ट्रॅक्टर चालवला आहे. लहान शहरात वाढले आणि माझ्या आईबाबांचं शेतही आहे, तर शेतावर ट्रॅक्टर, कारखान्यात ट्रक असं कायम चालवलं आहे. इथे आल्यावर मी ते फार मिस करायचे. मला गाडी आवडते.
एक आर्ची आधीपासूनच होती तर सोलापुरात ...........

रुपी 13/04/2017 - 02:21
सर्वांना धन्यवाद. ही मुलाखत घेणं हा फार छान अनुभव होता. अनघाने दिलेल्या उत्तरांतून फार काही शिकण्यासारखं आहे हे मला स्वतःलाही जाणवलं. या मुलाखतीसाठी खरं तर सानिकाचे आभार. अनघाची मुलाखत घेण्याबद्दल मी स्वतः विचारही केला नसता. ती घ्यावी हे तिनेच सुचवलं, शिवाय प्रश्नही काढायला मदत केली. खास करुन तिच्या बाइकच्या आवडीबद्दल! तो प्रश्न ऐकून अनघाही खूप आश्चर्यचकीत झाली होती. कधी यु.के.ला जायचा योग आला तर सानिकाला भेटायला नक्कीच आवडेल असंही तिने सांगितलं. त्यामुळे सानिकाला खूप खूप धन्यवाद :)

भिंगरी 08/03/2017 - 16:20
इतर वेळी मी एका वेळी निदान दोन गोष्टी करत असते. टी.व्ही. पाहत असेन तर मी कपड्यांच्या घड्या घालते, फोनवर बोलता बोलता झाडत असते. महत्त्वाचं म्हणजे मला काय काय करायचं आहे याचा मी आधीच विचार करून ठेवते. एखादी गोष्ट करायचीच असेल तर तुम्ही त्यासाठी नक्कीच वेळ काढू शकता. पण त्याच वेळी काही गोष्टींचा त्यागही करावा लागतो. मी नुसतीच टीव्ही बघत बसत नाही, कारण मला वेळच नसतो. ज्या गोष्टींचा त्याग केलाय त्या कमी महत्त्वाच्या आहेत म्हणूनच केलाय, त्यामुळे प्राधान्यक्रम ठरवणं फार महत्त्वाचं आहे. सुट्टीच्या दिवशीसुद्धा मी लवकर उठते. आणि आवडत्या गोष्टी करून त्यातून आनंद मिळतो. मी काहीतरी बनवून, फोटो काढून पोस्ट केलं तर मी खूश असते. मी बरंच आध्यात्मिक वाचते, वाईट विचार किंवा लोकांपासून लांब राहते. जे करून आनंद मिळतो, मी त्यावर लक्ष केंद्रित करते.
 ही अत्यंत महत्वाची गोष्ट आहे यशस्वी होण्यामागे.

अजया 08/03/2017 - 16:51
मा शे इंडिया बघताना मी कायम अनघाला फाॅलो करत असे. तिच्याबद्दल फार कुतुहल होते. फार छान मुलाखत घेतली आहेस.

संजय क्षीरसागर 08/03/2017 - 23:43
"आत्तापर्यंतच्या पाचही सिझन्समध्ये ज्याची फ्लेवर्सवर प्रचंड पकड आहे आणि काय कशाबरोबर चांगलं लागेल हे ज्याला पक्कं माहीत आहे अशा उमेदवाराचं नाव घ्यायचं, तर मी अनघाचं नाव घेईन." ती माझ्यासाठी मोठीच शाबासकी होती. सादरीकरण नक्कीच महत्त्वाचं आहे, कारण ते आकर्षक दिसायला पाहिजे; पण समजा, वरणभात प्रेझेंटेबल नसला, तरी आपण तो खातो, कारण आपल्याला ती चव आवडते. चवीवर माझा भर कायमच जास्त असतो, बहुतेक त्यामुळेच ही जाण आली असावी. हमारे खयालात कितने मिलते जुलते है! स्वाद ही भोजनातली एकमेव महत्त्वाची गोष्ट आहे .

नूतन सावंत 09/03/2017 - 17:01
मला पहिल्याच एपिसोडच्या वेळी वाटलं होतं की,अन्घानेच मास्टरशेफ व्हायलाच हवे ,पण......... असो,तिची मनमोकळी मुलाखत आवडली. रुपी तू छान नेमके प्रश्न विचारून मुलाखत घेतली आहेस.

चतुरंग 12/03/2017 - 01:52
एक गृहिणी किती समर्थपणे इतक्या सगळ्या क्षेत्रात धडाडीने दर्जेदार काम करु शकते हे वाचून आनंद झाला. यशस्वी होण्यासाठी पूर्वनियोजन, कामाची आखणी आणि प्रत्येक गोष्ट झोकून देऊन करणे या बाबी किती आवश्यक आहेत याचा वस्तुपाठ. नेटक्या मुलाखतीसाठी रुपी यांचे अभिनंदन.

अभ्या.. 12/03/2017 - 16:31
बेस्टच. सोलापूरचा झेंडा फडकला म्हणा की सातासमुद्रापार. भारीच.
'बबका' नावाच्या ब्रेडमध्ये चॉकलेट-हेझलनट्स भरून केला जातो, पण मी तीळगुळाच्या पोळीसारखं सारण करून त्यात भरलं होतं,
ही अस्सल सोलापूरी.

दादा कोंडके 12/03/2017 - 19:29
इंग्रजी वाक्याने सुरवात झाल्यामुळे अंदाज आलाच होता, तरीपण इंग्रजी शब्दांबरोबर कुस्ती करत कसाबसा अर्धा लेख वाचला आणि सोडून दिला.

रॉजरमूर 20/03/2017 - 13:56
छान मुलाखत ...... अनघाच्या व्यक्तिमत्वाचे विविध पैलू अगदी छान उलगडून दाखवलेत.
खरं तर मी फार धीट आहे! मी शाळेत असताना NCCमध्ये होते, तेव्हा गन चालवायला शिकले. शाळेत असतानाच मी मोटारसायकल चालवायला शिकले, ट्रक्स चालवले आहेत, ट्रॅक्टर चालवला आहे. लहान शहरात वाढले आणि माझ्या आईबाबांचं शेतही आहे, तर शेतावर ट्रॅक्टर, कारखान्यात ट्रक असं कायम चालवलं आहे. इथे आल्यावर मी ते फार मिस करायचे. मला गाडी आवडते.
एक आर्ची आधीपासूनच होती तर सोलापुरात ...........

रुपी 13/04/2017 - 02:21
सर्वांना धन्यवाद. ही मुलाखत घेणं हा फार छान अनुभव होता. अनघाने दिलेल्या उत्तरांतून फार काही शिकण्यासारखं आहे हे मला स्वतःलाही जाणवलं. या मुलाखतीसाठी खरं तर सानिकाचे आभार. अनघाची मुलाखत घेण्याबद्दल मी स्वतः विचारही केला नसता. ती घ्यावी हे तिनेच सुचवलं, शिवाय प्रश्नही काढायला मदत केली. खास करुन तिच्या बाइकच्या आवडीबद्दल! तो प्रश्न ऐकून अनघाही खूप आश्चर्यचकीत झाली होती. कधी यु.के.ला जायचा योग आला तर सानिकाला भेटायला नक्कीच आवडेल असंही तिने सांगितलं. त्यामुळे सानिकाला खूप खूप धन्यवाद :)

काही पणत्या... त्यांच्यासाठी! - डॉ. प्रतिभा आठवले

मीराताई ·
. दिवाळी आली की सणाची तयारी, खरेदी, फिरणे या सगळ्याच्या योजना घरोघरी सुरू होतात. पण एक व्यक्ती अशीही आहे की, दिवाळीची चाहूल लागतानाच तिच्या बॅगा औषधांनी आणि कामाच्या इतर वस्तूंनी भरल्या जातात. ही व्यक्ती म्हणजे अहमदाबादच्या डॉ. प्रतिभा आठवले, दंतरोगतज्ज्ञ! गेली १६-१७ वर्षे त्या दर दिवाळीच्या सुटीत, कधीकधी मेमध्येसुध्दा ईशान्येकडील दुर्गम प्रदेशात नियमित जातात. दोन ते तीन आठवड्यांच्या तिथल्या मुक्कामात त्या तीन-तीन दिवसांची शिबिरे घेतात.

प्रीत-मोहर 09/03/2017 - 17:25
सुंदर ओळख करुन दिली आहेस. ईशान्येतील राज्यांमधे काम करताना काय काय त्रास होऊ शकतो याच ही पुसटशी का होईना कल्पना आहे. डॉक्टरांना आणि त्यांच्या घरच्यांना सलाम .

मंजूताई 09/03/2017 - 18:34
झालीये मुलाखत ! मी पण सहा महिने केंद्राच्या कामाने ईशान्य भागात नुकतीच राहून आले त्यामुळे अगदी अगदी झालं.

अजया 11/03/2017 - 16:14
डाॅ आठवलेंबाबत यापूर्वी वाचले आहे. समव्यावसायिक भगिनी म्हणून अभिमान वाटला. त्यांना मदत करायला आवडेल.

गामा पैलवान 13/03/2017 - 14:15
मीराताई, 'भारत तेरे तुकडे होंगे' याला सणसणीत प्रत्युत्तर म्हणजे भारत जोडणे. डॉक्टर प्रतिभाताई हे कार्य जोमदारपणे करंत आहेत. त्याबद्दल त्यांना विनम्र अभिवादन. आणि त्यांची ओळख करून दिल्यानिमित्त तुमचे आभार! :-) आ.न., -गा.पै.

प्रीत-मोहर 09/03/2017 - 17:25
सुंदर ओळख करुन दिली आहेस. ईशान्येतील राज्यांमधे काम करताना काय काय त्रास होऊ शकतो याच ही पुसटशी का होईना कल्पना आहे. डॉक्टरांना आणि त्यांच्या घरच्यांना सलाम .

मंजूताई 09/03/2017 - 18:34
झालीये मुलाखत ! मी पण सहा महिने केंद्राच्या कामाने ईशान्य भागात नुकतीच राहून आले त्यामुळे अगदी अगदी झालं.

अजया 11/03/2017 - 16:14
डाॅ आठवलेंबाबत यापूर्वी वाचले आहे. समव्यावसायिक भगिनी म्हणून अभिमान वाटला. त्यांना मदत करायला आवडेल.

गामा पैलवान 13/03/2017 - 14:15
मीराताई, 'भारत तेरे तुकडे होंगे' याला सणसणीत प्रत्युत्तर म्हणजे भारत जोडणे. डॉक्टर प्रतिभाताई हे कार्य जोमदारपणे करंत आहेत. त्याबद्दल त्यांना विनम्र अभिवादन. आणि त्यांची ओळख करून दिल्यानिमित्त तुमचे आभार! :-) आ.न., -गा.पै.

विरंगुळ्यातून व्यवसायाकडे

मूनशाईन ·
. लहानपणी घरी एखादे नवीन उपकरण घेतले की त्याचा मोठा रिकामा बॉक्स रिकामा व्हायची मी वाटच बघायचे. बागेमध्ये जाईच्या वेलाखाली बॉक्स उपडा ठेवून त्याचे छोटे घर करायचे. आम्ही दोघी मैत्रिणी दिवसभर तिथे रमायचो. एकदा वर्तमानपत्रातल्या नव्या इमारतीच्या जाहिरातीने आमचे फार लक्ष वेधले. दुसऱ्या दिवशी आमच्या कार्डबोर्डच्या घराबाहेर आम्ही ऑफिस थाटले. माझी मैत्रीण बिल्डर आणि मी तिची आर्किटेक्ट. बाबा घरी आल्यावर रोज त्यांना आमच्या ऑफिसमध्ये येऊन, एक घर बांधायचं असे बळजबरी म्हणायला लागे.

पैसा 09/03/2017 - 09:49
क्लास!! यातले काय काय आपल्याला करता येईल डोक्यात विचार सुरू झाले लगेच!

प्रीत-मोहर 09/03/2017 - 12:09
वल्लाह!! काय सुंदर असहे एकेक. मला काहीही जमत नाही मी तुमच्याकडून करून घेणारे. सायली भगली झोक्यावरच्या अनाहिते साठी धन्यवाद. मला ती मीच वाटले. आनंदी , खुश, confident. Love u girl.

सुचेता 10/03/2017 - 12:49
लहाणपणी असेच काय काय जमवत रहायचे, अगदि आत्ताआत्तापर्यंत जापून ठेवलेले सगळे डोळ्यापुढे तरंगुन गेले

मूनशाईन 17/03/2017 - 11:20
नक्की करून बघा. कदाचित पुढील लेख, "चला, ग्लास इचिंग शिकू या" हा तुमचाच असेल आणि आम्हाला त्यातून शिकता येईल. :)

रुपी 08/04/2017 - 03:42
काय सुंदर फोटो आहेत! छान माहिती. मीही काहीतरी करु म्हणून कितीतरी मासिकांतली चित्रे जपून ठेवली आहेत, डेकोपेजबद्दल वाचून काही जमतं का बघते.

पैसा 09/03/2017 - 09:49
क्लास!! यातले काय काय आपल्याला करता येईल डोक्यात विचार सुरू झाले लगेच!

प्रीत-मोहर 09/03/2017 - 12:09
वल्लाह!! काय सुंदर असहे एकेक. मला काहीही जमत नाही मी तुमच्याकडून करून घेणारे. सायली भगली झोक्यावरच्या अनाहिते साठी धन्यवाद. मला ती मीच वाटले. आनंदी , खुश, confident. Love u girl.

सुचेता 10/03/2017 - 12:49
लहाणपणी असेच काय काय जमवत रहायचे, अगदि आत्ताआत्तापर्यंत जापून ठेवलेले सगळे डोळ्यापुढे तरंगुन गेले

मूनशाईन 17/03/2017 - 11:20
नक्की करून बघा. कदाचित पुढील लेख, "चला, ग्लास इचिंग शिकू या" हा तुमचाच असेल आणि आम्हाला त्यातून शिकता येईल. :)

रुपी 08/04/2017 - 03:42
काय सुंदर फोटो आहेत! छान माहिती. मीही काहीतरी करु म्हणून कितीतरी मासिकांतली चित्रे जपून ठेवली आहेत, डेकोपेजबद्दल वाचून काही जमतं का बघते.

उंच माझा झोका - अभिवाचन

अनाहिता ·
. . **************************** **************************** . या वर्षीच्या महिला दिन विशेषांकात काही निवडक लेखांचे, उतार्‍यांचे किंवा कवितांचे अभिवाचन करावे, अशी कल्पना मितानने मांडली आणि त्याप्रमाणे लगेच तसे आवाहन करण्यात आले. काय वाचता येईल, किती वेळाचे असावे, कॉपीराईटचे काय, आपला आवाज बरा वाटेल का, कशावर रेकॉर्ड करायचे, कुठे स्टोअर करायचे अशा अनेक प्रश्नांवर चर्चा घडल्या.

रातराणी 09/03/2017 - 10:45
प्राचीताई अगं पद्माक्काने केले आहे वाचन :) तिच्या आवाजात ऐकल्यावर पुन्हा माझ्या आवाजात ऐकणं म्हणजे अमिताभ बच्चनची सुदेश भोसलेंनी मिमिक्री करण्यासारखं आहे. तरीही तुझी इच्छा पूर्ण करण्याचा बंदोबस्त केला जाईल लवकरच ;)

सानिकास्वप्निल 09/03/2017 - 03:40
अभिवाचनाची कल्पना उत्तम. @ अजयाताई - उंच माझा झोक्याचे अभिवाच्न छान, सुरेल केलेयस. आपल्या अंकासाथी एकदम पर्फेक्ट!! अरुण म्हात्रे यांचे अनेक आभार __/\__ @ प्राची अश्विनी - सुंदर झालेय अभिवाचन. तुमची कविता तर सुरेखचं. @ सुनितीताई - अप्रतिम कविता __/\__ काय सुंदर आवाज आहे. @ पद्मावती - तुझ्यासारखचं सुंदर अभिवाचन केले आहेस :) गोड आवाज, क्या नजाकत!! वाह! वाह! मजा आ गया. @ उल्काताई - अप्रतिम झालेय अभिवाचन. लेख आवडला.

पद्मावति 09/03/2017 - 04:29
इतक्या सुरेख प्रतिक्रियेबद्दल थँक्स गं सानिका. अभिवाचन करायचे ठरल्यावर माझ्या डोळ्यासमोर फक्त आणि फक्त ' कळते रे ' च आली. मिपावरची माझी अत्यंत आवडीची कथा. या अप्रतिम कथेचा अंश वाचायची मला परवानगी दिल्याबद्दल मिपाकर रातराणी यांचे मन:पूर्वक आभार. थँक्स सो मच रारा. सुनिती-- कविता आणि आवाज अगदी सुंदर सुचेता-- कविता आणि अभिवाचन खूप आवडले. उल्का-- लेख आणि तुझा आवाज, वाचन मस्तच.

प्रीत-मोहर 09/03/2017 - 09:03
@अजया अग तु इतक्या गोड आवाजाची आहे हे आजच कळल मला ;) @प्राचीअश्विनी तु माझ्या मिपावरच्या आवडत्या कवींपैकी एक आहेस. तुझी ही कविता वाचली होती तेव्हा आवडली होतीच, पण तुझ्याच आवाजात ऎकताना अजून जास्त आवडली. शहारा आला होता अंगावर ऎकताना. @सुनीती ताई काय गोड गाताहो तुम्ही. कविता आणि त्याच गायन दोन्ही आवडल @सुचेता कविता आवडली @पद्मावति तुझ्याइतकं सुंदर वाचन. परत एकदा सांगते तुझ्या आवाजाची फ्यान झालीय मी. @उल्का खूप सुंदर माहितीपूर्ण लेखाचं अप्रतिम वाचन.

सस्नेह 09/03/2017 - 15:53
वाचणे आणि ऐकणे यात किती फरक असतो, ते ही अभिवचने ऐकताना समजले. शब्द अगदी भाव आणि सुरांची लेणी घेऊन भेटायला आल्यासारखे वाटले !

प्राची अश्विनी 09/03/2017 - 18:18
सर्वांना धन्यवाद, उल्का अन् पद्मावती, फारच सुरेख. गद्य वाचनात शेवटपर्यंत श्रोत्याला खिळवून ठेवणे कठीण असते. फक्कड जमलय. राराची कथा तर एक नंबरच!

उल्का 10/03/2017 - 10:31
अभिवाचन आवडल्याबद्दल आभार! सगळ्या कवितांचे वाचन सुरेख झाले आहे. कवितां इतकेच सुंदर! पद्मा तुझं कथा वाचन खूप आवडलं.

आरोही 11/03/2017 - 22:07
कसलं क्लासी झालेय अभिवाचन! hatts off to all lovely voices!! अजया तै मस्त, पद्मावति तै तूझी पंखी झालेय मी तर !! उल्का तै,प्राची,सुचेता ते,सूनिति सगळ्यांचे अभिवाचन खुप आवडले.

पैसा 11/03/2017 - 22:59
अजया, प्राची, सुनीति, सुचेता, पद्मावति, कवितांचे मस्त अभिवाचन! प्राचीच्या म्हणण्याला +१. पद्मावती आता प्रोफेशनल सारखे अभिवाचन करते आहे. आता रातराणीच्या आवाजात अखखी कथा ऐकायला आवडेल. उल्काने वाचलेला लेखही आवडला. हा लेख टाईप करून त्यावर चर्चा व्हायला हवी.

पूर्वाविवेक 15/03/2017 - 12:15
अतिशय छान उपक्रम. त्याबद्दल मितानला खूप कौतुक आणि धन्यवाद. अजया, प्राची अश्विनी, सुनिती, पद्मावती, उल्काताई तुम्हा सर्वांचे आवाज सुरेल आणि साजेसे लागले आहेत.

सानझरी 15/03/2017 - 12:32
अतिशय छान उपक्रम. त्याबद्दल मितानला खूप कौतुक आणि धन्यवाद
असंच म्हणते.. सगळ्यांचंच अभिवाचन छान झालंय..

रुपी 14/06/2017 - 04:38
अभिवाचनाची कल्पना फार आवडली.. निवांत ऐकू म्हणून राहूनच गेले होते, ते आज सगळे लक्ष देऊन ऐकले. सर्वांचे आवाज खूप सुंदर आहेत. पद्मावति, तू किती किती सुरेख अभिवाचन केलं आहेस! आवाजातले चढ-उतार अतिशय छान जमलेत. रातराणीची ही कथा माझी वाचायची राहून गेलीये. आता नक्की वाचते, लिंकसाठी धन्यवाद!

रातराणी 09/03/2017 - 10:45
प्राचीताई अगं पद्माक्काने केले आहे वाचन :) तिच्या आवाजात ऐकल्यावर पुन्हा माझ्या आवाजात ऐकणं म्हणजे अमिताभ बच्चनची सुदेश भोसलेंनी मिमिक्री करण्यासारखं आहे. तरीही तुझी इच्छा पूर्ण करण्याचा बंदोबस्त केला जाईल लवकरच ;)

सानिकास्वप्निल 09/03/2017 - 03:40
अभिवाचनाची कल्पना उत्तम. @ अजयाताई - उंच माझा झोक्याचे अभिवाच्न छान, सुरेल केलेयस. आपल्या अंकासाथी एकदम पर्फेक्ट!! अरुण म्हात्रे यांचे अनेक आभार __/\__ @ प्राची अश्विनी - सुंदर झालेय अभिवाचन. तुमची कविता तर सुरेखचं. @ सुनितीताई - अप्रतिम कविता __/\__ काय सुंदर आवाज आहे. @ पद्मावती - तुझ्यासारखचं सुंदर अभिवाचन केले आहेस :) गोड आवाज, क्या नजाकत!! वाह! वाह! मजा आ गया. @ उल्काताई - अप्रतिम झालेय अभिवाचन. लेख आवडला.

पद्मावति 09/03/2017 - 04:29
इतक्या सुरेख प्रतिक्रियेबद्दल थँक्स गं सानिका. अभिवाचन करायचे ठरल्यावर माझ्या डोळ्यासमोर फक्त आणि फक्त ' कळते रे ' च आली. मिपावरची माझी अत्यंत आवडीची कथा. या अप्रतिम कथेचा अंश वाचायची मला परवानगी दिल्याबद्दल मिपाकर रातराणी यांचे मन:पूर्वक आभार. थँक्स सो मच रारा. सुनिती-- कविता आणि आवाज अगदी सुंदर सुचेता-- कविता आणि अभिवाचन खूप आवडले. उल्का-- लेख आणि तुझा आवाज, वाचन मस्तच.

प्रीत-मोहर 09/03/2017 - 09:03
@अजया अग तु इतक्या गोड आवाजाची आहे हे आजच कळल मला ;) @प्राचीअश्विनी तु माझ्या मिपावरच्या आवडत्या कवींपैकी एक आहेस. तुझी ही कविता वाचली होती तेव्हा आवडली होतीच, पण तुझ्याच आवाजात ऎकताना अजून जास्त आवडली. शहारा आला होता अंगावर ऎकताना. @सुनीती ताई काय गोड गाताहो तुम्ही. कविता आणि त्याच गायन दोन्ही आवडल @सुचेता कविता आवडली @पद्मावति तुझ्याइतकं सुंदर वाचन. परत एकदा सांगते तुझ्या आवाजाची फ्यान झालीय मी. @उल्का खूप सुंदर माहितीपूर्ण लेखाचं अप्रतिम वाचन.

सस्नेह 09/03/2017 - 15:53
वाचणे आणि ऐकणे यात किती फरक असतो, ते ही अभिवचने ऐकताना समजले. शब्द अगदी भाव आणि सुरांची लेणी घेऊन भेटायला आल्यासारखे वाटले !

प्राची अश्विनी 09/03/2017 - 18:18
सर्वांना धन्यवाद, उल्का अन् पद्मावती, फारच सुरेख. गद्य वाचनात शेवटपर्यंत श्रोत्याला खिळवून ठेवणे कठीण असते. फक्कड जमलय. राराची कथा तर एक नंबरच!

उल्का 10/03/2017 - 10:31
अभिवाचन आवडल्याबद्दल आभार! सगळ्या कवितांचे वाचन सुरेख झाले आहे. कवितां इतकेच सुंदर! पद्मा तुझं कथा वाचन खूप आवडलं.

आरोही 11/03/2017 - 22:07
कसलं क्लासी झालेय अभिवाचन! hatts off to all lovely voices!! अजया तै मस्त, पद्मावति तै तूझी पंखी झालेय मी तर !! उल्का तै,प्राची,सुचेता ते,सूनिति सगळ्यांचे अभिवाचन खुप आवडले.

पैसा 11/03/2017 - 22:59
अजया, प्राची, सुनीति, सुचेता, पद्मावति, कवितांचे मस्त अभिवाचन! प्राचीच्या म्हणण्याला +१. पद्मावती आता प्रोफेशनल सारखे अभिवाचन करते आहे. आता रातराणीच्या आवाजात अखखी कथा ऐकायला आवडेल. उल्काने वाचलेला लेखही आवडला. हा लेख टाईप करून त्यावर चर्चा व्हायला हवी.

पूर्वाविवेक 15/03/2017 - 12:15
अतिशय छान उपक्रम. त्याबद्दल मितानला खूप कौतुक आणि धन्यवाद. अजया, प्राची अश्विनी, सुनिती, पद्मावती, उल्काताई तुम्हा सर्वांचे आवाज सुरेल आणि साजेसे लागले आहेत.

सानझरी 15/03/2017 - 12:32
अतिशय छान उपक्रम. त्याबद्दल मितानला खूप कौतुक आणि धन्यवाद
असंच म्हणते.. सगळ्यांचंच अभिवाचन छान झालंय..

रुपी 14/06/2017 - 04:38
अभिवाचनाची कल्पना फार आवडली.. निवांत ऐकू म्हणून राहूनच गेले होते, ते आज सगळे लक्ष देऊन ऐकले. सर्वांचे आवाज खूप सुंदर आहेत. पद्मावति, तू किती किती सुरेख अभिवाचन केलं आहेस! आवाजातले चढ-उतार अतिशय छान जमलेत. रातराणीची ही कथा माझी वाचायची राहून गेलीये. आता नक्की वाचते, लिंकसाठी धन्यवाद!

ट्रेकहिता

कविता१९७८ ·
. माझा जन्मच डोंगराळ भाग आणि समुद्र याच्या आसपास झाल्याने लहानपणी टेकडी चढणे मला काही नवीन नव्हते. आमची शेती आणि माझे आजोळ हे अगदीच डोंगरालगत होते. त्यामुळे लहानपणी आजोळी गेले की जवळची टेकडी चढणे नेहमीचेच असे. त्या टेकडीचीही खासियत अशी की थोड्या अंतरावर अरुणा इराणीचे फार्म हाउस असल्याने कोणे एके काळी तिथे जुन्या सिनेमाचे चित्रीकरण झाले होते. त्या काळी गॅस गावात पोहोचले नसल्याने चुलीसाठी लागणारे सरपण गोळा करण्यासाठी बायका लांबवर मोठ्या डोंगरावर जात असत.

स्वप्नांची राणी 11/03/2017 - 17:49
आह्ह्ह्ह्ह्ह्ह्ह्ह्....मला माझे ट्रेकचे दिवस आठवले कवी तुझा लेख वाचून. ट्रेकर ते ट्रेक लीडर ते ट्रेक ऑर्गनायझर असा खरंच कौतुकास्पद प्रवास कवे!!!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 12/03/2017 - 11:56
लेख चाळला. ट्रेकहितातलं 'ट्रेक' कळलं, हे 'हिता' काय असतं ? माझ्याकडे कै. वा.गो. आपट्यांचं मराठी शब्दांचा मराठीत अर्थ सांगणारा कोश आहे. अजिबात अर्थ सापडेना पाहा. शब्दाचा अर्थ सांगता आला तर नक्की सांगा. बाकी लेखातले फोटो-बीटो ठीक आहेत. आपला अनुभव पाहता मलाही पदयात्रा करावी, असे वाटू लागले आहे. पुपट्रेशु. -दिलीप बिरुटे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 12/03/2017 - 21:30
शिर्डीचं गाव आणि साईबाबा मला आवडतात, पण ते देव वगैरे आहेत असे वाटत नाही. पण एखादी छोटेखानी पदयात्रा नक्की करीन. -दिलीप बिरुटे

इरसाल कार्टं 14/03/2017 - 16:48
मनःपूर्वक अभिनंदन आणि शुभेच्छा, माझं ध्येय काहीस हेच आहे. सध्या स्वतःच्या ओळखीच्या ट्रेकळाच नेतोय सगळ्यांना तेही जास्तीत जास्त १५ जणांचा ग्रुप. पण हळूहळू वाढवायचं आहे. अर्थात मीही ना नफा ना तोटा तत्त्वावरच हे करतोय. तुमच्या या लेखामुळे आणखी प्रेरणा मिळाल्यासारखं झालं.

मनिमौ 14/03/2017 - 18:26
कै. वा गो आपट्यांच्या काळी पुरूषांचा चौथा कोनाडा नव्हता नाहीतर तिथे बसून लिहिलेल्या शब्दकोशात ट्रेकहिता चा अर्थ नक्की सापडला असता. बादवे कवी तुझी धडपड कौतुकास्पद आहे. पुढील सर्व ट्रेक साठी दणदणीत शुभेच्छा ट्रेकहता होऊ ईच्छिणारी मनिमौ

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 15/03/2017 - 12:48
कै.वा.गो आपट्यांच्या काळातही कोनाडे होते आणि आताही आधुनिक काळात विज्ञानयुगातही कोनाड्यांचा हट्ट आहेच. पण शब्द लिहिला आहे तर अर्थ सांगितला पाहिजे असे वाटले. सांगितलंच पाहिजे असं काही नाही, पण उत्सुकता कशी असते नाही का ? -दिलीप बिरुटे

भुमी 15/03/2017 - 12:40
तुझ्या ग्रुपबरोबर यायचंय ट्रेकला, बघुया कधी जमतंय ते, पुढील वाटचालीस खूप शुभेच्छा !!

मनिमौ 15/03/2017 - 18:57
साक्षात प्रा डाॅ सारख्या मराठी विद्यावाचस्पती ला सुधा मराठी शब्दाचे अर्थ विचारावे लागतात .

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 15/04/2017 - 09:25
माऊ, मला सर्वच माहिती नसतं. आणि ही फ्याक्ट आहे. तुमचं आणि पैचं ठरलय ना पदयात्रेचं ? जून च्या पहिल्या आठवड्यात जाऊन या भो ? ;) -दिलीप बिरुटे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 16/04/2017 - 13:38
मी येऊ का नको असा विचार करतोय ? आयुष्यात पदयात्रा किती महत्वाची आहे यावर तुम्ही दोघी लेक्चर द्याल म्हणून भिती वाटते. माऊला तर आयता बकरा सापडेल म्हणून मी बकरा होणे टाळतोय. :) (तुम्ही दोघीही मौन व्रत करणार असेल तर विचार करेन) -दिलीप बिरुटे

कविता१९७८ 04/04/2017 - 11:26
साईबाबांच्या कृपेने यावेळी मी पदयात्रेची नववी फेरी २७ मार्च ते ३ एप्रिल ला यशस्वीरीत्या पुर्ण केली. जव्हार, मोखाडाचे घाट चढताना तापमान ४३॰ - ४५॰ असुन सुद्धा देवाच्या कृपेने पदयात्रा सुसह्य झाली.

स्वप्नांची राणी 11/03/2017 - 17:49
आह्ह्ह्ह्ह्ह्ह्ह्ह्....मला माझे ट्रेकचे दिवस आठवले कवी तुझा लेख वाचून. ट्रेकर ते ट्रेक लीडर ते ट्रेक ऑर्गनायझर असा खरंच कौतुकास्पद प्रवास कवे!!!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 12/03/2017 - 11:56
लेख चाळला. ट्रेकहितातलं 'ट्रेक' कळलं, हे 'हिता' काय असतं ? माझ्याकडे कै. वा.गो. आपट्यांचं मराठी शब्दांचा मराठीत अर्थ सांगणारा कोश आहे. अजिबात अर्थ सापडेना पाहा. शब्दाचा अर्थ सांगता आला तर नक्की सांगा. बाकी लेखातले फोटो-बीटो ठीक आहेत. आपला अनुभव पाहता मलाही पदयात्रा करावी, असे वाटू लागले आहे. पुपट्रेशु. -दिलीप बिरुटे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 12/03/2017 - 21:30
शिर्डीचं गाव आणि साईबाबा मला आवडतात, पण ते देव वगैरे आहेत असे वाटत नाही. पण एखादी छोटेखानी पदयात्रा नक्की करीन. -दिलीप बिरुटे

इरसाल कार्टं 14/03/2017 - 16:48
मनःपूर्वक अभिनंदन आणि शुभेच्छा, माझं ध्येय काहीस हेच आहे. सध्या स्वतःच्या ओळखीच्या ट्रेकळाच नेतोय सगळ्यांना तेही जास्तीत जास्त १५ जणांचा ग्रुप. पण हळूहळू वाढवायचं आहे. अर्थात मीही ना नफा ना तोटा तत्त्वावरच हे करतोय. तुमच्या या लेखामुळे आणखी प्रेरणा मिळाल्यासारखं झालं.

मनिमौ 14/03/2017 - 18:26
कै. वा गो आपट्यांच्या काळी पुरूषांचा चौथा कोनाडा नव्हता नाहीतर तिथे बसून लिहिलेल्या शब्दकोशात ट्रेकहिता चा अर्थ नक्की सापडला असता. बादवे कवी तुझी धडपड कौतुकास्पद आहे. पुढील सर्व ट्रेक साठी दणदणीत शुभेच्छा ट्रेकहता होऊ ईच्छिणारी मनिमौ

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 15/03/2017 - 12:48
कै.वा.गो आपट्यांच्या काळातही कोनाडे होते आणि आताही आधुनिक काळात विज्ञानयुगातही कोनाड्यांचा हट्ट आहेच. पण शब्द लिहिला आहे तर अर्थ सांगितला पाहिजे असे वाटले. सांगितलंच पाहिजे असं काही नाही, पण उत्सुकता कशी असते नाही का ? -दिलीप बिरुटे

भुमी 15/03/2017 - 12:40
तुझ्या ग्रुपबरोबर यायचंय ट्रेकला, बघुया कधी जमतंय ते, पुढील वाटचालीस खूप शुभेच्छा !!

मनिमौ 15/03/2017 - 18:57
साक्षात प्रा डाॅ सारख्या मराठी विद्यावाचस्पती ला सुधा मराठी शब्दाचे अर्थ विचारावे लागतात .

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 15/04/2017 - 09:25
माऊ, मला सर्वच माहिती नसतं. आणि ही फ्याक्ट आहे. तुमचं आणि पैचं ठरलय ना पदयात्रेचं ? जून च्या पहिल्या आठवड्यात जाऊन या भो ? ;) -दिलीप बिरुटे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 16/04/2017 - 13:38
मी येऊ का नको असा विचार करतोय ? आयुष्यात पदयात्रा किती महत्वाची आहे यावर तुम्ही दोघी लेक्चर द्याल म्हणून भिती वाटते. माऊला तर आयता बकरा सापडेल म्हणून मी बकरा होणे टाळतोय. :) (तुम्ही दोघीही मौन व्रत करणार असेल तर विचार करेन) -दिलीप बिरुटे

कविता१९७८ 04/04/2017 - 11:26
साईबाबांच्या कृपेने यावेळी मी पदयात्रेची नववी फेरी २७ मार्च ते ३ एप्रिल ला यशस्वीरीत्या पुर्ण केली. जव्हार, मोखाडाचे घाट चढताना तापमान ४३॰ - ४५॰ असुन सुद्धा देवाच्या कृपेने पदयात्रा सुसह्य झाली.

बदलते मातृविश्व

मधुरा देशपांडे ·
. ऑक्टोबर महिना नुकताच सुरू झाला होता. वातावरण गरम होतं. दुपारी झोप झाल्यावर निवांतपणे आपल्या बेडरूममध्ये एसी लावून शरयू पुस्तक वाचत बसली होती. कितीतरी वर्षांनी अशी शांततेत ती माहेरी आली होती. एरवी ऑफिस, सुट्ट्या, बाहेरच्या ट्रिप्स या सगळ्यात सतत येऊन-जाऊन असली, तरीही असा वेळ मिळाला नव्हता. तेवढ्यात आजीने हाक मारली, "शरू, ४ वाजले, चहा करू की मस्त लिंबू सरबत, की मग नारळ पाणी घेऊन येऊ खाली कोपऱ्यावर जाऊन?" शरयू नुसतीच हसली.

पैसा 10/03/2017 - 16:45
कथा-गप्पा या फॉर्मॅटमधे लिहायची कल्पना आवडली.

पूर्वाविवेक 11/03/2017 - 12:44
मस्तच! गरोदरपण आणि बाळंतपण याबाबतीतले सगळे बदल तू अगदी कल्पकतेने कथेत गुंफले आहेस, त्यामुळे वाचताना अजिबात कंटाळा येत नाही. खरतर मला तर असं वाटतंय की हि कथेपेक्षा पटकथा बनली आहे. यावर एखादी शॉर्टफिल्म सुद्धा बनवता येईल.
आता तुम्ही दोघेच राहता, तुमचं आयुष्य सतत कुणाशी तरी बांधील नाही, तुम्हाला हवं तेव्हा माहेरी येऊ शकता, फोनवर मन मोकळं करू शकता. पण आमच्या काळात असं नव्हतं. माहेरी जायचं यात अनेक कामांपासून सुटका, आईशी चार घटका निवांत गप्पा असं बरंच काय काय त्यासोबत मिळायचं आणि ते आवश्यक वाटायचं. बाळंतपणात सासूला कामं कशी सांगणार? त्यात संकोच वाटायचा. आधीच हळव्या झालेल्या मनाला आई जवळ असणं याचा आधार असायचा आणि अजूनही माझ्या मते, तुझं घर की आईचं घर ही गोष्ट वगळता तुला आई हवीच आहे सोबत. ते आईचं सोबत असणं नेमकं कुठल्या शब्दात सांगणार बयो?
कितीही काळ बदलला तरीही हे असंच राहणार आहे.

पैसा 10/03/2017 - 16:45
कथा-गप्पा या फॉर्मॅटमधे लिहायची कल्पना आवडली.

पूर्वाविवेक 11/03/2017 - 12:44
मस्तच! गरोदरपण आणि बाळंतपण याबाबतीतले सगळे बदल तू अगदी कल्पकतेने कथेत गुंफले आहेस, त्यामुळे वाचताना अजिबात कंटाळा येत नाही. खरतर मला तर असं वाटतंय की हि कथेपेक्षा पटकथा बनली आहे. यावर एखादी शॉर्टफिल्म सुद्धा बनवता येईल.
आता तुम्ही दोघेच राहता, तुमचं आयुष्य सतत कुणाशी तरी बांधील नाही, तुम्हाला हवं तेव्हा माहेरी येऊ शकता, फोनवर मन मोकळं करू शकता. पण आमच्या काळात असं नव्हतं. माहेरी जायचं यात अनेक कामांपासून सुटका, आईशी चार घटका निवांत गप्पा असं बरंच काय काय त्यासोबत मिळायचं आणि ते आवश्यक वाटायचं. बाळंतपणात सासूला कामं कशी सांगणार? त्यात संकोच वाटायचा. आधीच हळव्या झालेल्या मनाला आई जवळ असणं याचा आधार असायचा आणि अजूनही माझ्या मते, तुझं घर की आईचं घर ही गोष्ट वगळता तुला आई हवीच आहे सोबत. ते आईचं सोबत असणं नेमकं कुठल्या शब्दात सांगणार बयो?
कितीही काळ बदलला तरीही हे असंच राहणार आहे.
Subscribe to महिला दिन विशेषांक २०१७
© 2026 मिसळपाव