
"आई, मनीकडे जाते गं खेळायला."
"ये जाऊन. जेवायच्या वेळेपर्यंत ये, म्हणजे झालं."
"हो, येते गं"
म्हणत आमची स्वारी निघाली रस्त्याकडे. वाटेत रहाटाच्या पाळीवरून विहिरीत डोकावलं नाही, तर पाप लागलं असतं. जरा टाचा उंचावतेय, तोच शेजारचे काका पंप सुरू करायला आले.
"काय बघतेस गं?"
मी फक्त मान उंचावून डोळे विस्फारून हसले. बेड्यातून बाहेर. रस्त्यावर. गोंद्या बैलगाडी घेऊन तरीकडे निघालेला. त्याला वाट दिली. हो, बैलांनी मला शिंग मारलं तर काय घ्या! काही मुलं सायकलचे टायर काठीने पळवत होती.
:-(
पैताई , छान लिहिलयस असं पण
असे कसे भोग
लेखनशैली फार सुरेख.
In reply to लेखनशैली फार सुरेख. by पद्मावति
+१
बापरे
In reply to बापरे by सविता००१
+१
सत्यघटनेवर आधारित.
खूप मनापासून लिहिलं आहेस. कथा
सुरेख शैलीतील कथा ताई. पण
लेखनशैली खूपच सुंदर पैसाताई..
हम्म
छान लेखन
होरपळलेलचं आयुष्य .कथा आवडली.
धग वाचकांपर्यंत पोचते आहे.
लेखनशैली आवडली. ..
लेखनशैली झकास.पण ते तेवढं
त्रास होतो असं वाचून काहीतरी
चटका लावणारं वास्तव
सु रे ख कथा! पण..
ताई खूप छान लिहिलंय ... अशीच
गोष्ट
कथा
In reply to कथा by प्रदीप
अडाणीपणा होय
काही माणसं सोसायलाच जन्माला
छानलिहिलं आहेस..कथा सुद्धा जीवाला चट्का लावते...
बाप रे!
दुर्दैवी !
आई गं!!!!!!! वाईट वाटलं वाचून
चित्र कीती वास्तव दर्शी आहे ,
मस्त शैली!
खूप संयत तरीही खूप संवेदनशील
वाचूनच अंगावर काटा आला.
कोकणातील वर्णन वाचून
In reply to कोकणातील वर्णन वाचून by सही रे सई
मलाही सुरुवातीच वर्णन खुप
धन्यवाद!
शेवट :-(
'सत्यकथा' आहे वाचून फार वाईट
सत्यघटनेवर आधारित
एका लहान मुलीच्या नजरेतून
हम्म....
शेवट मनाला चटका लावून गेला.
पैसा ताई लिखाणात मनातील