मिसळपाव
तीर्थजननी नर्मदा परिभ्रमण परिक्रमा भाग-२४
3
एक असामान्य पोलिस अधिकारी हरपला
आज माजी पोलिस उपायुक्त श्री. अरविंद पटवर्धन यांच्या मृत्युची बातमी वाचली आणि ३०-३५ वर्षांपूर्वीच्या श्रीकांत सिनकर लिखित मुंबई सी आय डीच्या तपास-चातुर्यकथा डोळ्यापुढे साकारल्या.
सिनकरांच्या आवड्त्या अधिकार्यांपैकी एक अधिकारी श्री. अरविंद पटवर्धन. सी आय डी मध्ये अधिकारी असूनही एका खोलीत साधेपणाने राहणारा, निस्पृह व गणवेशाच्या आत माणूस जपणारा आणि गुन्हेगारातही माणूस शोधणारा व त्याला पुन्हा माणसात आणायचा प्रयत्न करणारा हा असामन्य मनुष्य. पोलिस कारकिर्दीत पटवर्धन साहेब गाजले ते आर्थिक गुन्ह्यांचा महाकठिण़ तपासांसाठी.
वारीसोबत चार पावलं....
सकाळी नेमकं लवकर उठून शुचिर्भूत होताच समोर दिंडी चाललेली दिसली.
त्यावर ज्ञानेश्वर ,तुकाराम ह्यांचेही फोटो दिसले, वारिचे रिंगण बहुदा बनवले जात होते.
मनातल्या मनात त्यांच्यासोबत चार पावलं फिरुन आलो.
"जे न देखे रवी" मध्ये प्रथमच लिहीत आहे.
जगण्याचा पाया, चालण्याचे बळ
मझिया मना देइ भगवंता.
तुझिया कृपेने झालो मी अमर
मेलो मी तक्त्क्षणी उरलो हा नश्वर.
तुझ्या दर्शनाने होई चित्त शांती
माझे अंगा येइ चंदनाच्या ज्वाळा
ज्वाळा ह्या शांत, बुडविती अनंता
आता काय होणे सांगी पांडुरंगा
ठाकलो उभा दारी तुझ्या
वाजवी टाळ सजवी मृदुंगा
टाळ हा हाताचा मृदुंग देहाचा
नेउनी पालखी पोचवी असीम आनंदा
---मनोबा---
काव्यरस
मिपावरील संगणकतज्ञांना आवाहन
आजच्या वर्तमानपत्रात 'आपला संगणक सुरक्षित आहे की बाधीत?' अशी बतमी वाचली. डी एन एस सर्वर बदलुन टाकणारे खलयंत्र जर आपल्या संगणकात शिरले असेल तर सोमवारपासून असे बाधित लोक जालावर दाखल होण्यास मुकतील, त्यांना आपल्या सेवादात्याशी संपर्क साधुन नव्याने जुळणी करावी लागेल असे म्हटले आहे. आपला संगणक बाधीत झाला आहे किंवा नाही हे पाहण्यासाठी काही संकेतस्थळांची नावेही दिली आहेत. सोमवारी जेव्ही एफ बी आय लुच्चे सर्वर बंद करुन टाकेल तेव्हा बाधीत संगणकाला जालावर प्रवेश मिळणार नाही.
नुकत्याच एका स्थळावर गेलो असता माझा संगण़क व जाल सुरक्षित असल्याचा निर्वाळा मिळाला.
छत्री
3
"अ लॉट कॅन हॅपन ओव्हर कॉफी"
आपल्यापैकी बर्याचजणांना CCD अर्थात कॅफे कॉफी डे माहीत असेलंच. म्हणजे आहेच. तर त्यांची जी टॅगलाईन आहे " A Lot Can Happen Over Coffee" बर्याच दिवसापसून डोक्यात भणभणत होती. म्हणजे असं की, काय नक्की सांगायच असेल यांना, असं काय काय घडू शकतं फक्त एका कॉफीवरून...... असे एक न एक अनेक विचार होते. पण कोणास माहीत होतं की, ते काय काय होतं हे जाणून घेण्यासाठी कोणीतरी असावं लागतं..
मी स्वतः आतापर्यंत कधीच तिथे गेलेलो नाही. त्या महागड्या कॉफ्या पिण्यापेक्षा आमच्यासारखी भटकी माणसे, एखाद्या टपरीवरच्या चहात स्वर्गसुख शोधतात....
आयुष्य अगदी सुरळीत चालू होतं. घर - नोकरी - मित्र - जोपासलेले छंद (चांगले)...
कवी मेघवेडाची 'उरा'तली सर !
'उरा'तली सर ! - http://misalpav.com/node/22159
***
'नेमेचि येतो मग पावसाळा. पाऊस आला की मान्सूनइतकाच मुसळधार बरसणार्या वर्षाकवितांचा पाऊसातच आपली माझी एक बारकीशी सर' अशी सुरुवात करुन नावातच मेघ आणि त्याचे वेड सामावलेला कवी जेव्हा पावसावर लिहितो तेव्हा पावसाने जशी धरणी तृप्त होते तसे रसिक मन तृप्त होणार याची खात्री असते आणि मग उरतो केवळ कवीच्या लेखणीतून झरझर उतरलेल्या काव्यामृताचे पान करण्याचा एक उपचार. अमृत मिळणार हे आधीच माहित असते आणि तसेच घडते.
काय केले असते तुम्ही....?
हा माझा स्वतःचा अनुभव आहे... तुम्हालापण हा अनुभव आला असेल.
माझ्या समोर ओरडा-ओरडी करण्या पलीकडे काहीच पर्याय नव्हता...तुम्ही काय केले असते.
पावसात भिजल्या नंतर...चहाच्या तपरी वरचा चहा... प्लास्टिकच्या अतिशय पातळ अश्या कपात... टपरी समोर नक्किच पाणी तुंबलेले... मझ्या दोन्ही हातात चहाचे (प्लास्टिकचे) छोटे-छोटे कप (चहाने गच्च भरलेले)... पाण्यातुन चालताना चहा माझ्या बोटावर चटके देत होता.... आणि तेवढ्यात गुन-गुन करत डोळ्यावर...नाकात... जाउन मला प्रचड त्रास... दोन्ही हातात...चहाचे कप आणि नाका-समोर माशी.... चहा खाली ठेवायला जागा नाही... माशी झटकायला हात रिकामा नाही...