छोट्याशा या जगात माझ्या तू खूप मोठी कामगिरी केलीस मी जरा थोडं अजून जगावं म्हणून स्वतः झिजुन झिजुन मेलीस माझा हट्ट पुरवत आलीस नेहमी सगळी कामं पाठी टाकून सलगी केलीस माझ्याशी तू विश्वास ठेवलास डोळे झाकून ऐश-आरामात जगायची सवय होती, शून्य विकास फक्त विलास वाईट दिवस आल्यावर बिथरलो तेव्हा फक्त तूच आधार दिलास भावनिक ब्लॅकमेल करुन मी तुझ्याकडून घेतलं स्वतःला आंजारून गोंजारून तू दिलेला मैत्रीचा हात पकडून चान्सही मारला प्रेमाचा मी चोरून खरंय की मी खोटं बोलत आलोय खोटं बोलून मी खरंच खोटारडा झालोय पण एक खरी गोष्ट तुला सांगू पाहतोय तुझ्यावरच्या प्रेमात अगदी बुडून निघालोय कंटाळलोय मी दूरून प्रेम करून मला

नमस्कार मंडळी, आज परत फा......र दिवसांनी विडंबनाचा मूड जमून आलाय तो कितपत जमलाय हे तूम्हिच ठरवा. खालील विडंबनाचं मूळ श्री. वडापाव ह्यांच्या ह्या कवितेत आहे. सदर विडंबन श्री. वडापाव ह्यांची माफि मागुन. प्रेमाचा त्रिकोण / एक फुल दो माली हि नेहमीच एखाद्यासाठि वेदनामय घटना. त्यातुन प्रेयसी आपल्या सख्ख्या मित्राची झाली तर अजूनच नैराश्य येतं. पण कालांतराने तीला मित्राच्या प्रेमातील फोलपणा जाणवतो आणि मग ती परत त्याच्याकडे येते........कायमचीच!

मेघांस कांही रुपेरी किनारी तळी त्याच काळ्या कपारी कपारी जणू कातळाचे भले अंग ओले तया जोजवी भास्कराची सवारी तमा ना जगाची भरे रोज मेळा सावळ्या कतारी सकाळी सकाळी क्षितीजी पहाट झुंजु मुंजू हिवाळी सरी पावसाच्या आता,…. दूरच्या आभाळी ……. ……………… अज्ञात