मिसळपाव
लाकुंडी .........कर्नाटक.
मधे जी कर्नाटकची सहल केली त्यात गदग येथील लाकुंडची देवळे पहायची हे निश्चित केले होते. निराशा झाली नाही.
लोकसंवाद :- काही चितपरिचित डायलॉग्ज
लोकगीत, लोककला, लोकसंगीत कसं असतं अगदि लोकांत मिसळून गेलेलं; त्यांच्यात वारंवार आढळणारं; तसेच हे "लोकसंवाद"
हल्लीचे काही लोकसंवाद. खरं तर लोकरोग. लोकांच्या टाळक्याला झालेले आजार.
(ह्यातले एक दोन मी जालवरील प्रतिसादातून उचलले आहेत)
.
.
१.मुलगी काळी असली तरी कमावती आहे!!
२.तू आयटीत आहेस? मग तिसरं होम लोन कधी घेतोयस?
३.तू आयटीत आहेस? मग भारतात काय करतोयस?
४.भेंचोत महागाई इतकी वाढलिये आजकाल; ग्लेनफिडिच पितानाही हाच विचार सतावतो.
५.मी मुलगा इंजिनिअर असला तरच होकार देणार.
६.तो मुस्लिम/ब्राम्हण्/दलित असला तरी चांगलाय!
७.तो अमुक अमुक मोठा गायक आहे ना, गायक असला तरी निर्व्यसनी आहे!
'निरोप'
जाहली वेळ समयाने केली खूण
मौनातच वाजे वेदनेतली धून
कालची पोर झाली केव्हा गे मोठी
हक्काचे घरटे सोडुनि जाते पाठी
हातांशी धरली इवली जेव्हा बोटे
'आधार तुझा ही', काळ बोलला खोटे
कंठाने भरल्या कशी म्हणावी गाणी
हसतानाही डोळ्यांतुन झरते पाणी
सोहळ्यातुन हा क्षण नाहीसा व्हावा
'आहे अवधी' हा भासचि फक्त उरावा
आता जाशील तू लांब निमिषार्धात
मी तुटले सांधत असेन हलवित हात
-- अमेय
"नो स्मोकिंग" समजलेला प्रेक्षक ?
मिपा वरील काही धागे म्हणजे त्यातले प्रतिसाद बघताना असा दाट संशय मनात आला की "नो स्मोकिंग" सिनेमा समजलेला प्रेक्षक अस्तित्वात असावा, आणि त्यातही तो मिपावर आहे अशी शंका मनात आली.
एखाद्या धाग्यावर विषयांतर करणे वा झालेल्या विषयांतराला खतपाणी घालणे (वा काडी लावणे ?) हे तत्वात वगैरे फारसे बसत नसल्याने "नो स्मोकिंग" या अचाट सिनेमाबद्दल नवीन धागा काढावा असा विचार मनी आला.
हा चित्रपट मी डीवीडीवर ( अर्थात पायरेटेड : तत्वात बसवून घेतो हो.. पैशांचा प्रश्न आहे ना)अख्खा पाहिला म्हणजे झेलला (आयेशा टकिया करिता ते दिव्य केलं). त्या घटनेला आता काही वर्ष झालीत.
चाहूल एका सृजनाची
चाहूल एका सृजनाची
पाऊस एक आशा - भविष्याची
पाऊस एक दिशा -ध्येयाची
पाऊस म्हणजे हिरवळ -आनंदाची
पाऊस म्हणजे दर्वळ -सुगंधाची
पाऊस एक आधार -जीवनाचा
पाऊस एक निर्धार -स्वप्नांचा
पाऊस म्हणजे रिमझिम-संगीताची
पाऊस म्हणजे किलबिल -बालपणाची
पाऊस एक देवता -गाभाऱ्याला
पाऊस एक पाहुणा -घराला
पाऊस म्हणजे नवता -वसुंधरेला
पाऊस म्हणजे उधान -सागराला
चाहूल एका सृजनाची
कथा साऱ्या जीवनाची
केवढी रूपे त्या पा
उद्घाटन
“नमस्कार” एवढ्या गर्दीत त्या गृहस्थांनी मला नमस्कार केला.
प्रतिक्षिप्त क्रियेने मीही नमस्कार करती झाले.
“कोण आहेत हे?” मी शेजारी बसलेल्या माणसाला विचारलं.
“अरे, तुम्हाला माहिती नाही? सांसद आहेत ते आपले.” त्याने आश्चर्याने मला न्याहाळत सांगितलं.
मला लगेच त्यांच्या नमस्काराच कारण समजलं. त्या मंडपात आम्ही दोनच स्त्रिया होतो – एक होत्या जिल्ह्याच्या मुख्य कार्यकारी अधिकारी. त्यांना खासदार ओळखत होते. अर्थातच त्या व्यासपीठावर होत्या. दुसरी होते मी. मी बेधडक गर्दीत मिसळून फोटो काढत होते आणि लोकांशी बोलत होते. शिवाय माझ्या हातातल्या वहीत मी अधून मधून लिहित होते. हे सगळं मी नेहमीच करते.
फुंकर
वय जवळ करी मज दूर पळे तरुणाई
मन आठवते लागते आळवू अंगाई
क्रमल्या वाटा पाडियले पथ पण तरी वाटते अस्थाई
स्थानक का कोठे अवघडले हरवली दशा नि दिशा दाही
किंचित थोडे संचित काही फ़ुंकर घाली शमवी लाही
शैशव दूजे नकळत देई स्पर्शाविण ऊर्जा या देही
शोधीत सुखे परतून पुन्हा नव जुने बालपण येई
विसरून जीर्णपण जन्माचे मउ कुशीत घेई आई
………………… अज्ञात
काव्यरस
तु तुझे मन फक्त गच्च ठेव, बाकी घोड्यावर सोड
( स्वच्छ मन या लँडमार्क लेखाचा स्वैर अनुवाद. )
मी ओंफ्फसमधुन घेरीत जात होतो. पुढे काही आंतरावर मेंदू ज्याम होणार होता. मी माझ्या बायकोचा वेग कमी केला आणि तिला सोफ्यावर थांबवली. तशी त्या ज्याम मधून प्रत्येकजण बाहेर येण्याचा प्रयत्न करु लागला.
बॉडीचा आवाज, आतल्या गर्दीचा आवाज येत होता. तिथे जवळच एका म्हशीच्या ॐ चा आवाज येत होता. मी विचार केला, आयला, प्रत्येकाचा आवाज वेगळा असतो. मला प्रत्येक आवाज काय सांगतोय ते जाणून घेण्याची इच्छा झाली.
ऊसदर आंदोलन - सरकार आणि कारखानदार
भारत हा मुख्यत्वे कृषिप्रधान देश आहे. आणि या देशातील बहुतांश लोक शेतीवर आपला उदरनिर्वाह चालवतात. घामाबरोबर रक्त गाळून बळीराजा भारतातील लोकांची दोन वेळची भूक भागवतो. मात्र त्याच्या घामाचे योग्य दाम दिले जात नाही. शेतकऱ्यांच्या शेतमालाला थोडा जास्त भाव मिळाला तर महागाई वाढली याच्या नावाखाली सगळीकडून ओरडा होतो. नोकरदार मध्यम वर्गीय, दुरचित्रवाणीचे प्रतिनिधी नुसता गोंधळ घालून सरकारवर आयातीसाठी दबाव आणतात आणि बळीराजाला त्याच्या मिळणाऱ्या नफ्यापासून वंचित ठेवतात. वास्तविक शेतकरी हा त्याच्या शेतीतून मिळणाऱ्या उत्पनावर आपली उपजीविका करत असतो.
अद्भुत आविष्कार (१): कपारीतील दगडाची चालणारी गाय
अद्भुत आविष्कार
अद्भुत आविष्कार (१): कपारीतील दगडाची चालणारी गाय
"कपारीतील दगडाची चालणारी गाय" अश्या नावावरून काहीच संदर्भ लागत नाही ना? मलाही नाही. अगदी याची देही याची डोळा पाहून आलो असलो तरीही नाही. मग असे नाव का? कारण 'सूरदास' म्हणाला म्हणून.
"दगडाचा पुतळा दरवर्षी काही गव्हाचे दाणे इतके अंतर पुढे सरकतो" - खरे वाटत नाही ना? मलाही नाही. पण खोटे ठरवायला कारण पण नाही माझ्याकडे.
आता हा सूरदास कोण? कसला गायीचा पुतळा ? काय गव्हाचे दाणे ?
मागील वर्षी, पावसाळ्याच्या सुरवातीलाच 'धोडप' किल्ला बेत झाला.