Skip to main content

ऐश्वर्य

लेखक सार्थबोध यांनी गुरुवार, 05/12/2013 14:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
एकत्रित असलेली काही नि:स्वार्थी नाती आणि काही वेळा काही मित्र/ मैत्रिणी ; काळागणिक संवेदना अन् नाते विसरून व्यवहारी बनतात, अशाच काही व्यवहारी लोकांच्यात; एकट्या पडलेल्या एका नि:स्वार्थी मनाचे चित्रण मांडण्याचा; प्रयत्न. दिवस आजवरले, असे रंगलेले नात्यांच्या गोडीतले, असे मौजलेले ll १ ll कळीकाळ बदललेले, सारेच बेरंगलेले व्यवहार मनी कोरलेले, ते नातेच निर्ढावलेले ll २ ll संस्कार उध्वस्तलेले, पैशास धास्तावलेले संवेदन मनातले, दिवसागणिक संपलेले ll ३ ll देह सुबत्ती हरवलेले, मन धुंदीत लपेटलेले त्यांच्या लेखी पटावरले, सारे गणित बदललेले ll ४ ll त्यांच्या गटात न बसलेले, मी मलाच पाहिलेले सारे

बाई'को' विकल्यावर

लेखक वाह्यात कार्ट यांनी गुरुवार, 05/12/2013 14:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
हर्षोल्लासीत नावर्यांनो, आधीच सांगतोय शीर्षक वाचून भलते समज करून घेऊ नका. लेख चक्क चक्क बाईक वर आहे. “बाईक 'को' विकल्यावर”. थोडासा आपला हिंदीमिश्रित कोट्या करायचा क्षीण प्रयत्न. आता काय सांगू कसं सांगू असं झालंय. सुरुवात, “धूम” युगा पासूनच करतो. जो तो आपलं टॅनंनॅ नन नॅनननॅ करत गाड्या उडवू लागला. आमच्या इमारतीतलं एक कार्टं तर शेजारच्या इमारतीत गोट्या खेळायला पण स्कुटी वर जाऊ लागलं. फादरकडे बाईक मागताच त्यांनी मला मुस्काडून “दत्त दाखवायची” महत्वाकांक्षा जाहीर केली.

अरेरे, विक्रांत चालली भंगारात

लेखक आनंद घारे यांनी गुरुवार, 05/12/2013 10:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
इंग्रजी भाषेत एक म्हण आहे, "The King is dead, Long live the King!" (आधीचा) राजा मरण पावला, (नवा) राजा चिरायु होवो. "विक्रांत या विमानवाहू नौकेचा लवकरच भंगार म्हणून लिलाव होणार आहे" अशी बातमी आज नौदल दिनाच्या दिवशीच वर्तमानपत्राच्या पहिल्या पानावर होती आणि नव्याने तयार होत असलेल्या विक्रांत या महाकाय जहाजाचा उल्लेख नौदल दिवसाच्या खास पुरवणींध्ये होता.

"यमाची वरात"

लेखक वैभवकुमारन यांनी गुरुवार, 05/12/2013 08:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
"यमाची वरात" पाहिला मी तयास डोकावुनी दारात उंब-यापाशी होती यमाची वरात मंदावली मज बुबुळांची वळणे भयाची कळ आली हऴव्या उरात जरी शांतता होती चोहोबाजूंनी रेड्याचे हंबरने झाले कर्कश सुरात जाता कटाक्ष माझा देवघराकडे पणतीचे फडफडणे झाले उगी जोरात अजुनही उचलला नव्हत माझा देह त्याची पाऊले फिरत होती घराघरात आठवूनी आल्या मज मागच्या स्मृती पुरता वाहून गेलो मी अश्रूंच्या पुरात जाता शून्य नजर समोरच्या भिंतीकडे माझाच फोटो मज दिसला हारात येता समीप समय जाण्याचा तो यमाचे तांडव झाले मोठ्या भारात मंदावता आता हृदयाची धडधड शरीर लुळे पडले एका क्षणात गिळता कडवट आवंढा शेवटचा तो माझाच प्रा

अतृप्ती-एक चिरंतना

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी गुरुवार, 05/12/2013 01:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
अतृप्त असावे सारे मन तृप्तीतूनच पाही तृप्ती'ही असते क्षणिका अतृप्ती चिरंतना'ही मानवास जन्मी एका नीज सांगे ति ही काही मन क्षणात चाखे तिजला अन् क्षणात काही नाही सारा हा जन्म तरिही का धावे तिच्याच पाठी मरणाही भेटी येता अतृप्ती उरते गाठी ऐश्या या अतृप्ती'ला मी देतो एक सलाम मन तृप्तीचे ना वैरी अतृप्तीचे न गुलाम ==०==०==०==० ************* अत्रुप्त ************* https://lh5.googleusercontent.com/-jahNQ2N2XGE/TqQt3Ev4zAI/AAAAAAAABD4/l0WHSRpPc
काव्यरस

पंचाईत

लेखक चिन्मय श्री जोशी यांनी बुधवार, 04/12/2013 23:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
हल्ली ना माझी फार म्हणजे फारच पंचाईत होते .... काय कराव आणि कसं वागावं हेच मला कळत नाहीये असं वाटायला लागतं ... आता हेच बघा ना, परवाची गोष्ट ... ऑफिस मध्ये नवीन कलिग ने जॉईन केलं , ती मुलगी इन्फी मधून आलेली .... आल्या आल्या मला विचारते , तुला गैजेट्स नाही का आवडत .... मी सरळ नाही म्हणालो तर माझ्याकडे "कोई मिल गया" मधल्या जादू कडे बघावं तसं बघत नाक उडवून निघून गेली .... काय चुकलं माझं ?? आमच्या सोसायटी मधल्या (बिल्डींग हल्ली खूपच डाऊन मार्केट समजतात म्हणून सोसायटी ...) एका लहान मुलीला विचारलं कि तु शाळेत जाते का ... तर ती मला म्हणते कि मी शाळेत जायला काय मोठी आहे का ??

एकला चालो ......भाग २

लेखक ज्ञानव यांनी बुधवार, 04/12/2013 13:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
एकला चालो....
एवढ्यात बस आली.
विनायक "आधी मुलींना चढू द्या मुलींना चढू द्या...बसमध्ये" हे स्वतः बसमधल्या ३ पायर्या चढून इतर मुलांना सांगत होता. मग काय मंजू मागोमाग सगळ्याजणी आणि सगळेजण असे लाईनशीर बसमध्ये चढणे चालू झाले.

परिपूर्ण गीता

लेखक अज्ञातकुल यांनी बुधवार, 04/12/2013 12:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
वळे न माथा दिशा एकली मूक चालणे आता स्पंदने हरवली आकाशी पार्थिव उरली गाथा काहुर ब्रह्मानंदी विरले कवेत तुझिया नाथा भोगुन झाले प्राक्तन आत्मा म्हणे जाहलो जेता मी-माझेपण, रिक्त-रितेपण व्यथाच नाही दाता निराकार आकार तुझे परिपूर्ण जाहली गीता ………………… अज्ञात
काव्यरस

अधुरी इक कहानी....

लेखक नॉन रेसिडेन्षियल मराठी यांनी बुधवार, 04/12/2013 10:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
आधुरी एक कहाणी अचानक येनारी वळवाची सर जशी आसमंतात एक अनमिक थांडवा देऊन जाते काहीशी तशीच अनुभूती, तिचे पहिले वाहीले दर्शन त्याला देऊन गेली!भाणावर आला त्यावेळी कळले की तो शाळेच्या मैदानावर आहे आणि त्याचे वर्गमित्र त्याला बोलावत होते.कुठल्याही १६-१७ वर्षाच्या किशोर्वयीन मुलाचे व्हावे तसेच झाले त्याचे पण !मन कुठेच रमेना...कुणाला विचारू ते कळेना.......पण विचारू काय तेही सुचेना !तसाच घरी आला,पण रात्रभरसारखे तीचेच रूप डोळ्यासमोर!डोळे उद्या पुन्हा तिला बघायला आसुसलेले! ती दुपारी दिसली होती म्हणजे हे नक्की होते की तिची आणि त्याची भेटी नक्कीच दुपारी होईल!पण राहून राहून त्याला इक प्रश्न सारखा सतावत होता

और नही बस और नही…

लेखक Atul Thakur यांनी बुधवार, 04/12/2013 10:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
Mahendra Kapoor काहींच्या आयुष्यात परीघावरच राहण्याचा योग असतो. केंद्राकडे त्यांना गुणवत्ता असुनही जाता येत नाही. हिन्दी चित्रपट सृष्टीत महेंद्र कपूरच्या बाबतीत असंच घडलं असं मला वाटतं. एक नम्र स्वभावाचा अतिशय सभ्य माणुस यापलिकडे मी त्याच्या बद्द्ल काही वाचलेलं नाही. स्वतः महेंद्र कपूरला त्याची उपेक्षा झाली असं कधी वाटलं का याचा देखिल मला अंदाज नाही. पण माझं स्वतःचं मत या अतिशय गुणी गायकाबद्द्ल हेच आहे की गुणवत्ता झाकली गेली. कलेचं चीज पुरेसं झालं नाही.