आदी शंकराचार्य म्हणजे भारतीय आध्यात्मिक विचारसृष्टीतला तळपता सूर्यच. त्याच्यासमोर डोळे दिपून अंधेरी यायला लागली, म्हणून आता थोडे काजवे चमकवतो.
शंकराचार्यांनी वेद, उपनिषदे वगैरेंवरती बरेचसे किचकट लेखन केले आहे, पण आज त्यांच्या शब्दांची ओळख "भज गोविन्दम्" या अत्यंत मधुर गीतामुळे लोकांत आहे.
त्याचे धृवपद असे :
भज गोविन्दं भज गोविन्दं
गोविन्दं भज मूढमते |
संप्राप्ते सन्निहिते काले*
नहि नहि रक्षति डुकृ़ञ् करणे ॥
भज गोविंदा भज गोविंदा
गोविंदा भज मूर्ख जणा
येतां विधिलिखिताच्या काळें
नाही रक्षित "डुकृ़ञ् करणे" ॥
इथे "डुकृ़ञ् करणे" हा काय प्रकार आहे?