Skip to main content

घर

लेखक सुवर्णमयी यांनी मंगळवार, 25/09/2007 20:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
घर "या, या ,हे घर तुमचच आहे इथे पाहुण्यांच स्वागतच आहे" अशा पाट्या लावून आता म्हणे जागोजागी घरे आहेत फेंग शुई नि वास्तुशास्त्र पिऊन मोठी घरे उभे आहेत रिमोटकंट्रोलवर चालणारे एक जग त्यामध्ये सज्ज आहे खा अमेरिकन बर्गर फाईन घ्या कधी इटलीयन वाईन जरा चघळा संस्कृतीचे किस्से शोधा आपल्या भाषेचे हिस्से लागला जर आसामचा चहा होईल तयार सेकंदात दहा सीएनएन पहा रवीशंकर ऐका तस हे घर ग्लोबल बर का..... ऐका इथे कशाची उणीव नाही! दारावरच्या भिकाऱ्याला येथे प्रवेश नाही ...कारण त्याच्याकडे हवा तो सिक्रेटकोड नाही!
Taxonomy upgrade extras

स्वगत

लेखक प्रकाश घाटपांडे यांनी मंगळवार, 25/09/2007 08:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
''दांडेकरांच्या राज्यात होळकरांची फौज आल्यावर कस काय व्हायचं?`` असा प्रश्न एकानं थोडं चिंतातूर होउन विचारल्यावर त्याला दुसरा म्हणाला, ''अरे त्यात काय? इथंच सोय झाल्यावर बाहेर धुंडत बसायला नको. साली पन साहेब लोकांची मज्जा !`` 'हित कशाला चांगल्या घरातल्या पोरीबाळी येताहेत. अहो इथं तसल्याच बाया येणारं. एकीकडं हे बी चालू दुसरीकडे नोकरी बी चालू` पोलीस खात्यात महिला पोलीस भरती मोठया प्रमाणात भरती जेव्हा होणार होत्या त्यावेळी उमटणारी ही स्पंदन. शिव्यांना ओव्या समजणाऱ्या संस्कृतीत स्त्रिया कशा रुजणार? अशी चिंता काही वर्गाला पडली होती.

असे असायला हवे होते/बहुधा असेच असावे! :)

लेखक विसोबा खेचर यांनी मंगळवार, 25/09/2007 01:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी, चि वि जोशी हे मराठीतले एक नावाजलेले लेखक. चि वि जोश्यांचे एक पुस्तक आहे. (त्याचं नांव मला आत्ता आठवत नाही, पण आठवून नक्की सांगेन.) त्या पुस्तकात त्यांनी काही धमाल लेख लिहिले आहेत. त्यांचं (म्हणजे चि विं चं) म्हणणं असं की आपल्या संस्कृतीने 'याचक' हाच नेहमी मोठा ठरवलेला आहे. आणि याचकाला दान दिल्यावर किंवा याचकाने दात्याकडून दान घेतल्यावर जणू काही याचकच दात्यावर फार मोठ्ठे उपकार करतो आहे असं चित्र गेली वर्षानुवर्ष आपल्या संस्कृतीत रंगवलं गेलं आहे.

देवता

लेखक अबक यांनी सोमवार, 24/09/2007 19:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
खरोखरिच देवतांची जरुरि आहे का? देवांना माणसांनिच (चांगल) बनवल आहे अस मला वाटतं.

हे खाली वर जाणं...

लेखक गुंडोपंत यांनी सोमवार, 24/09/2007 08:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मित्र व मैत्रिणींनो, मिसळपावावर चर्चा किंवा एकुण सदस्यांनी पाठवलेले साहित्य प्रतिसादावर आधारीत खाली आणी वर जातात. हे एक वेगळेपण आहे. याचे काही फायदे जरूर आहेत जसे, कोणता विषय 'सध्या चर्चेत' हे लगेच कळते. प्रतिसाद चटकन देता येतात. एकुण सगळ्या सदस्यांना अपडेट राहणे होते! पण त्याच वेळी या सोईने काही त्रास आहेत. जसे नको ते विषय(?) काही लोक उगाच चूड लावल्यासारखे काढतच राहतात. इतर सर्व स्थळंवर जसे काही काळा नंतर विषय पडद्या आड जातात म्हणजे दुसर्‍या पानावर जातात. इथे तसे जाणे शक्य होत नाही.

शंकराचार्य नामक तळपत्या सूर्यासमोर माझे काजवे चमकवणे

लेखक धनंजय यांनी सोमवार, 24/09/2007 08:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
आदी शंकराचार्य म्हणजे भारतीय आध्यात्मिक विचारसृष्टीतला तळपता सूर्यच. त्याच्यासमोर डोळे दिपून अंधेरी यायला लागली, म्हणून आता थोडे काजवे चमकवतो. शंकराचार्यांनी वेद, उपनिषदे वगैरेंवरती बरेचसे किचकट लेखन केले आहे, पण आज त्यांच्या शब्दांची ओळख "भज गोविन्दम्" या अत्यंत मधुर गीतामुळे लोकांत आहे. त्याचे धृवपद असे : भज गोविन्दं भज गोविन्दं गोविन्दं भज मूढमते | संप्राप्ते सन्निहिते काले* नहि नहि रक्षति डुकृ़ञ् करणे ॥ भज गोविंदा भज गोविंदा गोविंदा भज मूर्ख जणा येतां विधिलिखिताच्या काळें नाही रक्षित "डुकृ़ञ् करणे" ॥ इथे "डुकृ़ञ् करणे" हा काय प्रकार आहे?

मनात माझ्या तुझीच गीते लिहून गेलो...

लेखक रंजन यांनी सोमवार, 24/09/2007 00:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
मनात माझ्या तुझीच गीते लिहून गेलो... अता उराशी कसा धरावा किरण तरी मी दिशादिशांचा प्रकाश मोठा बनून गेलो.. तुझ्याविना मी मुकाच येथे थिजून गेलो मनात माझ्या तुझीच गीते लिहून गेलो... मलाच कळते ..नसेच ही वाट ओळखीची ... तरी कशी पावलांस या ओढ लागलेली? पुन्हा पुन्हा मी इथेच येतो तुझ्याच दारी.. असाच चकवा मला तरी का छळून गेला? कशास बांधू उगाच त्या आठवांस आता?
Taxonomy upgrade extras

आताशा मी ग्लास रिकामे मदिरेचे करतो

लेखक केशवसुमार यांनी रविवार, 23/09/2007 21:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
मनोगतावर हे विडंबन आधी प्रकाशित झालेआहे. आमची प्रेरणा संदीप खरे यांची अप्रतिम कविता आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो. जाग नको मज कसलीही अन् ताप नको आहे जाणीव कुठली?