मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

अतृप्ती-एक चिरंतना

अत्रुप्त आत्मा · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
शांतरस
अतृप्त असावे सारे मन तृप्तीतूनच पाही तृप्ती'ही असते क्षणिका अतृप्ती चिरंतना'ही मानवास जन्मी एका नीज सांगे ति ही काही मन क्षणात चाखे तिजला अन् क्षणात काही नाही सारा हा जन्म तरिही का धावे तिच्याच पाठी मरणाही भेटी येता अतृप्ती उरते गाठी ऐश्या या अतृप्ती'ला मी देतो एक सलाम मन तृप्तीचे ना वैरी अतृप्तीचे न गुलाम ==०==०==०==० ************* अत्रुप्त ************* https://lh5.googleusercontent.com/-jahNQ2N2XGE/TqQt3Ev4zAI/AAAAAAAABD4/l0WHSRpPc8c/s600/PB050640.JPG (फोटो-अं.जा.साभार.)
वाचने 9323 वाचनखूण प्रतिक्रिया 29

राजेश घासकडवी 05/12/2013 - 04:42
(शीर्षक वाचून तुमच्या गर्लफ्रेंड किंवा बायकोविषयी लिहिलं आहे की काय असा संशय आला होता ;) ) क्षणिका-चिरंतना हा भेद आवडला. जिंदगी तो बेवफा है एक दिन ठुकरायेगी, मौत मैहबूबा है अपने साथ लेकर जायेगी या भेदासारखा. मात्र टायटलमुळे किंचित गोंधळलो. उभा जन्म आपण अतृप्तीला संगे घेऊन तृप्तीच्या मागे लागतो. दुसऱ्या आणि तिसऱ्या कडव्यात तृप्तीविषयी लिहिलं आहे हे पटकन लक्षात आलं नाही. शेवटच्या दोन ओळींत निश्चित काय सांगायचं आहे हे थोडं अजून स्पष्ट व्हायला हवं.

अत्रुप्त आत्मा 05/12/2013 - 05:18
@ शेवटच्या दोन ओळींत निश्चित काय सांगायचं आहे हे थोडं अजून स्पष्ट व्हायला हवं.>>> @मन तृप्तीचे ना वैरी अतृप्तीचे न गुलाम >>> आहे त्या स्थितीचा,आहे तसा स्वीकार! :)

चौकटराजा 05/12/2013 - 06:08
बुवा, एक सो एक कविता ! मला वाटते तुम्ही अलिकडे एखाद्या पिंपळाच्या झाडाखालून चालत गेलेत काय ? स्मायलीवाले बाबाकी जय हो ! काही असो बुवा मेंदूत प्रतिभेचा वास नक्की आहे !

अत्रुप्त आत्मा 05/12/2013 - 11:08
@ मला वाटते तुम्ही अलिकडे एखाद्या पिंपळाच्या झाडाखालून चालत गेलेत काय ? >>> =)) गेलो होतो खरा! त्यातल्याच एका पारंबीनी गळा गच्च अवळला आहे! =))

अत्रुप्त आत्मा 05/12/2013 - 11:33
@पिंपळाला पारंब्या फुटलेल्या पाहून निर्वाणास गेलो आहे>>> http://www.sherv.net/cm/emo/angry/bang-head-on-wall.gif अवघड आहे रे भगवंता! http://www.sherv.net/cm/emoticons/hand-gestures/facepalm-smiley-emoticon.gif प्रत्येक गोष्ट तात्विक...प्रत्येक गोष्ट!

प्रचेतस 05/12/2013 - 11:38
प्रत्येक गोष्ट तात्विक...प्रत्येक गोष्ट!
अरे हो, खरंच की. कवीला काही कल्पनास्वातंत्र्य असू असते ते मी पामर पार विसरूनच गेलो होतो. म्हणतात ना जे न देखे रवी....ते ते देखे कवी जरी वृक्ष असो पिंपळ, तयास फुटो पारंबी =))

मुक्त विहारि 05/12/2013 - 08:22
"सारा हा जन्म तरिही का धावे तिच्याच पाठी मरणाही भेटी येता अतृप्ती उरते गाठी" हे जबराच

पैसा 08/12/2013 - 12:49
कविता आवडली! (जाता जाता: तो पणतीचा फोटो मी काढलेला आहे)

एस 17/12/2017 - 06:24
कविता आवडली. मोजक्या शब्दांत बरेच काही सांगून जाणारी. अतृप्ती येते ती अपूर्णतेच्या अथांगतेच्या जाणिवेतून. पूर्णत्व म्हणजे ज्याने-त्याने आपापल्या परीने आपापल्या अपूर्णतेला घेतलेला छेद म्हणता येईल. तो गाठला की तृप्ती मिळाली असे त्या क्षणापुरते भासते. एकूणच तृप्ती-अतृप्तीचा लपंडाव हा चिरंतन आहे.