पाऊस म्हणजे? पाऊस म्हणजे उल्हास मनी दाटलेला, निसर्गाच्या सानिध्यात मन वेडा फुललेला। पाऊस म्हणजे चौफेरे दाटलेली हिरवळ, क्षणात दूर करते मनात आलेली मरगळ। पाऊस म्हणजे उत्साह शरीरात दाटलेला, रखडलेली कामे करण्यास बोनस वेळ मिळालेला। पाऊस म्हणजे उगाच सुट्टी मिळालेली, विसरून चिंता कामाची कुटूंबासोबत घालवलेली। पाऊस म्हणजे चिखलाचाच राडा सारा, उग्रट दर्प हवेत अन् वाटेभर कचरा पसारा । पाऊस म्हणजे नदिला आलेला पूर, घरात साचलेलं पाणी अन् मुलांच्या रक्षणाची हुरहुर। पाऊस म्हणजे फक्त पाऊसच आहे, जितके लिहावं त्यावर तितके कमीच आहे। पाऊस म्हणजे शब्दांची सरच बरसते, खोलवर मनात रूतलेली सहजच कविता खुलते। यल्

नथं नाकातं खुलली लाली गालात फुलली कई होटातं ऊलली कोन्या जगातं भुलली खाली झुकली नजर कायं दिसलं गोजरं मले पाऊनं खरचं तूह्यं हासनं लाजरं तुले कोनाची कदरं डोई घेतला पदरं चालू नकोसं तर्तरं जीवं उळते वधरं पापन्याची फळंफळं पदराची सळंसळ कायं मनी गळंबळं सांग मले घळंघळं डूलं डुलतातं कानी मानं सुरई च्या वानी मोठ्या मोठ्या डोयातनी रूपं साकारलं रानी

कुठे कुणाच्या घरात होतो सखी तुझ्या अंतरात होतो दहाजणींतून देखणी तू तसाच मी शंभरात होतो जिथे तिथे गाय लंगडी अन सदैव मी वासरात होतो अता जमीनीवरी परंतु कधीतरी अंबरात होतो उन्हात मी जन्म काढला पण तुझ्यासवे एक रात होतो डॉ.सुनील अहिरराव ---------------- धागा संपादित केला आहे