सायकलसंगे जुले लदाख़ भाग ०- प्रस्तावना सायकलसंगे जुले लदाख़ भाग १- करगिल- मुलबेक- नमिकेला- बुधखारबू सर्व मिपाकर वाचकांना मन:पूर्वक धन्यवाद... ३१ मे, रविवारची सकाळ! सेनेच्या जवानांसोबत चांगला आराम झाला. कालच्या दिवसावर अजूनही विश्वास बसत नाहीय. काल रात्री जवानांसोबत मस्त गप्पा झाल्या. पहिल्यांदा त्यांच्यासोबत राहात असल्याची थोडी भिती वाटली. पण वातावरण अगदी अनौपचारिक होतं. अर्थात् सुरक्षेच्या नियमांप्रमाणे सामानाची तपासणी केली.

भाग-१ भाग-२ सगळेजण प्रवासाने थकले होते. मग प्रत्येकाने आपापल्या खोलीत आराम केला. हे हॉटेल फक्त निवासा करिता होते. रात्रौ ९.०० वाजता जेवायला थोडे अंदाजे ८०० मीटर अंतरावर असलेल्या एका दुसर्या हॉटेलमध्ये व्यवस्था केली आहे असे सांगितले गेले. पण कोणीचीही त्या बद्दल काहीच तक्रार नव्हतीच. उलट सगळे त्या आल्हादायक वातावरणात मस्तपैकी थंड हवेत (तापमान बहुतेक २५ असावे) आणि चांदण्यात फिरत फिरत तिथे पोहचले. जेवण रुचकर होते.

असंच कधीतरी, कुठूनतरी पुणे-नगर रस्त्यावर रांजणगावच्या आसपास पिंपरी दुमाला येथे एक शिल्पसमृद्ध यादवकालीन मंदिर आहे ह्याची माहिती मिळाली होती. नक्की ठिकाण कुठे ते माहित नव्हते. मग काय निघालो शोधत आम्ही. पेरणे फाटा ओलांडल्यावर दोन तीन ठिकाणी विचारतच जावे लागले. एका ठिकाणी डावीकडचा रस्ता पिंपरी दुमाला येथे जातो अशी माहिती मिळाली. तिथून घुसलो. चांगला डांबरी रस्ता थोड्याच वेळात कच्च्या खडबडीत रस्त्यात रूपांतरीत झाला. मग अतिशय लहानलहान वाड्या लागू लागल्या. ठिकठिकाणी विचारत खराब रस्त्याने एकदाचे पिंपरी दुमाला येथे जाऊन पोहोचलो. गाव तसं लहान. मंदिर गावात शिरल्याशिरल्यानंतर थोडं पुढं आहे.

सायकलीसंगे जुले लदाख़ भाग ०- प्रस्तावना सर्व मिपाकर वाचकांना मन:पूर्वक धन्यवाद.. ३० मेच्या सकाळी करगिलमध्ये लवकर जाग आली. लवकर तयार झालो. आज माझी पहिली परीक्षा आहे! आज लदाख़ प्रदेशात सायकलिंगची सुरुवात होईल. आजच्या दिवशीच्या स्कोअरनुसार पुढचा अंदाज येईल. आज हेही मुळात कळेल की, मी लदाख़मध्ये सायकलिंग करू सुद्धा शकतो का नाही. काल रात्रीच्या तुलनेत आत्ता मन शांत आहे. एक उत्सुकता आहे. कालपर्यंत करगिलवरून बटालिक आणि दाह ह्या रस्त्याने लेहला जाण्याचा विचार करत होतो. मागच्या वेळी बटालिकमधून जाणारा रस्ता बघितला नव्हता.