२ मग एकमेकांना काय म्हणतिल ? ----- काय मग कसं काय? तिकडुन एक तिसरा मग आला. त्याने त्या दोघांना काय विचारलं असेल ? ------काय मग, मगाशी काय बोलत होतात? ======================================= महाराज आणि राणीसाहेब पत्ते खेळत असतात. महाराज : कोण आहे रे तिकडे? नोकर : हुकुम महाराज . महाराज : इस्पिक ======================================= एकदा एक गरोदर स्त्री डॉक्टर कडे जाते. डॉक्टर विचारतात, "कितवा महिना?" ती म्हणते, "आठवा" डॉक्टर म्हणता, "मी कसा आठवु? तुम्हीच सांगा." =======================================

चाल : नाम॑जूर अर्थातच स॑दीप खरे या॑ची माफी मागून.... जपत जना॑ना कार हाकणे - नाम॑जूर लाल दिव्याला उगा था॑बणे - नाम॑जूर मी ठरवावी दिशा वाहत्या ट्रॅफिकची, वन-वे म्हणून दुरुन जाणे - नाम॑जूर || मला फालतू ह्या फलका॑चा जाच नको कुठे कसेही वळण्यावरती टाच नको था॑बवितो मी गाडी जिथे मज ईच्छा जागा बघुनी पार्किग करणे - नाम॑जूर || रस्त्या॑वरच्या अपघाता॑ना कारण मी वेगासाठी देह ठेवतो तारण मी भले हाडा॑चा होवो सा-या चक्काचूर मज शिस्तीचे थिटे बहाणे - नाम॑जूर || पडणे-झडणे भा॑डण-त॑टे रोज घडे स॑धीसाधू लाचार मामू मध्ये पडे 'रोख' जरासे तिथेच द्यावे अन जावे चौकीला नेणे गा-हाणे - नाम॑जूर || (मी गर

मंडळी... आता इथे या सगळे... पुन्हा विणकरी जमूया... ही नवी वीण भाग -३... यात आपल्या सगळ्यांचा खूप मोठा वाटा आहे. आपल्या सहकर्याशिवाय हे शक्य नवते. चला पुन्हा विणूया...

दारु पिताना मी कधीच रिस्क घेत नाही मी संध्याकाळी घरी येतो तेव्हा बायको स्वयंपाक करत असते, शेल्फमधील भांड्यांचा आवाज बाहेर येत असतो, मी चोरपावलाने घरात येतो, माझ्या काळ्या कपाटातून बाटली काढतो, शिवाजीमहाराज फोटोतून बघत असतात, या कानाचा त्या कानाला पत्ता लागत नाही, कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही ....

ऋषिकेश यांनी सुचवल्या प्रमाणे विणीचा नवा धागा घेत आहे विणायला.. प्रकाश रावांच्या पाचोळिचे हि स्वागत आहे. कोणाला जमली तशी तर जरूर लिहावी. वीणकरांनी सहकार्य करावे.. विनायक रावांची चारोळी.. सुख क्षणभंगूर दुखः असे निरंतर सुख 'सुखाचा सोबती' दुखः खरा मैतर पुढे मी लिहित आहे... नको असा तू दु:खी होऊ विश्वासाने चालत रहा.. दु:खानंतर सुखाच रंग कळेल नक्की पुन्हा.. - प्राजु.