विडंबन

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम कविता शब्दहो, थांबा जरा...!

.................................
शब्दहो,  याना जरा...!
.................................

शब्दहो, याना जरा! मी गुंफतो वृतात गाणे!
आजच्यापुरते तरी पाडू नका मजला उताणे!!

आमची प्रेरणा पुलस्ति यांची सुंदर गझल टाळीबाज

काल ही नव्हती अशी मग आज का?
सर्व अंगाला सुटावी खाज का?

मी कुठे दिसतो दिखाऊ, बायकी
लोक मज म्हणतात 'टाळी'बाज का?

बातम्यांमध्ये सदा आहेच मी
वाटते याची तुम्हाला लाज का?

सायबाचा, ईश्वराचा लागतो
बायकोचा लागतो अंदाज का?

दूर केल्यावर जरा कळले मला -
चेहऱ्यावर मेकपी कोलाज का?

नीट होते, यायची ती तोवरी
नेमके अत्ताच फाटे काज का?

प्रदीप कुलकर्णी ह्यांची 'शब्दहो, थांबा जरा...!' ही गझल वाचून नवीन 'अर्थव्यवस्थेतील' काही दृश्ये आमच्या डोळ्यांसमोर तरळून गेली! ;)

.........................................
शेठहो, थांबा जरा...!
.........................................

शेठहो, थांबा जरा! ते गुंफणे 'अर्था'त गाणे!
आजच्यापुरते तरी घ्या, घ्या तुम्ही थोडे दमाने!!

'व्यक्त' असता नेहमी... 'अव्यक्त'ही थोडे असू द्या !
का अशी खालून थैली? 'येथे' नको 'तेथे' असू द्या !
लक्ष ठेवी का शिपाई? काम करण्याचे बहाणे?

योगेश वैद्य यांची 'येऊ कसा तुमच्यात मी' ही कैफियत ऐकली आणि एकदम वेगळीच तक्रार डोक्यात रुंजी घालून गेली! ;)

घालू कसा शर्टास मी? चालू कसा रस्त्यात मी?
तन भारी माझे मला, मावेन का प्यांटीत मी?

आरशात मावे न मी जाऊ कुठे, जाऊ कसा?
संपेचना हे दोंद, का एवढा बहरात मी?

आवळून पट्ट्यास ह्या पोटास ना जावू दिले
एवढे जमते मला, आहे तसा निष्णात मी

वाटे किती, भेटू तुला, सांगू तुला, का मी असा?
पोट येते आधी जरासे आणि त्या पश्चात मी

विषय सांगण्याची आवश्यकता नाही...स्वस्पष्टीकर आहे...

शूर आम्ही सरदार आम्हाला, ठावूक नव्हती भीती ...
काय जाहले विपरित घडले चढलो बोहल्यावरती... ध्रु.(बाकी कविता नाही लक्षात राहीली तरी चालेल..हे लक्षात ठेवा)

आईच्या पदरास धरूनी चालत आलो येथ..
तरवारीशी लगीन लागलं कसली येडी प्रीत...
लाख संकटं झेलुन घेइल अशी पहाडी छाती...
पण हे संकट खचित आगळे मूर्तिमंत ही भीती... १

मिसळपाव ला सादर अर्पण -

( चाल- अंजनीच्या सुता तुला रामाच वरदान अन एकमुखान बोला बोला जयजय हनुमान)

-----------------------------------------------------------------------------

हे मराठीच्या दुता, तुला तात्यांचे वरदान
अन् एकमुखान बोला बोला जयजय मिस्सळपाव!!

दाही दिशा तुझे भक्त, करुनी मुक्काम
नुकताची पार केला अकडा हजार
हादरली वेब दुनिया, बिथरले मान्यवान!
अन् एकमुखान बोला बोला जयजय मिस्सळपाव!!

सध्याच्या महगाईला उद्देशुन-
चाल - संथ वाहते कृष्णामाई
------------------------------------------------------

रोज वाढते महागाई.!
जनतेवरच्या अन्यायाची जाणीव तिजला नाही! रोज वाढते महागाई.!!

महा_गाई ही शासन निती, गतीगतीने सदा वाढती!
फायदातोटा गणिती कल्पना,नाही तिज ठायी !१!

रोज वाढते महागाई.!!

कुणी रुपया म्हणती खोटा, चलनवाढीचा फुटता फुगा !
बाजाराची उतरुन धुंदी, हाती काही नाही !२!

रोज वाढते महागाई.!!

सतत वाढते सोने चांदी, गृह्कर्जही मागे नसती !
माणसांची ही व्हावी दैना , पगार कुचकामी? !३!

रोज वाढते महागाई.!!

आपल्या लाडक्या लोकलला-

(चाल अरुण दाते यांनी गायलेले -येशील येशील येशील राणी , पहाटे पहाटे येशील )

------------------------------------------------------------------------------

येशील येशील येशील गाडी वेगात लवकर येशील?
तिकीट काढुन, वेगात पळुन खिडकीची जागा तू देशील !! येशील येशील येशील--

सकाळची वेळ गर्दी अफाट, फस्ट क्लास मधे जाऊ!
तुला सायडिंगला जरा घालता नको नाराजाने पाहु !
सर्वांना भिडुन, डब्यांना खेचुन मुक्कामी मला तु नेशील !! येशील येशील येशील--

आयपीएल च्या अंतीम सामन्याच्या पुर्वसंधेला डि.वाय पाटील स्टेडिअमवर जाण्यापुर्वी एक विडंबन

चाल प्रसिध्द गाणे ' विश्वाचा विश्राम रे स्वामी माझा राम रे !!
==============================================================

आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे !
आनंदाची शाम त्यांची आनंदाची रात्र रे !! आयपीएल चा खेळ रे,--

खेळाडुंची खाण रे, चौकार-षटकार मार रे !
प्राणांचाही प्राण माझा, पैसा तुची एक रे !!
आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे !----

तीन दिवस फक्त वादविवाद पाहुन पकलो (हा आमचा खास शब्द बर का!) कोठुन आला ते विचारु नका #:S
मिपावर एक सुंदर काव्य दिसलं आणि मोह आवरला नाही :O
सुधीर मोघे लिहितात...
नभ निळे, रात निळी, कान्हाही निळा
झुलतो बाई रास-झुला!

(हो जे front pageवर आहे ना तेच)

तर माझा एक प्रयत्न

पकलो आता, फार झाला

हा बी पिळे,तो बी पिळे, तुम्हीबी पिळा

टिकेची वेणू, शिव्यांच्या टिपर्‍या

वाढतात वाद, तापताच काया

कोणाच्या नावावरी, कोणालाही पिळा

अर्थहीन भासे, वादाचा रंग