रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी
'रानवेड्या पाखराशी भेट झाली त्या कळीची' ह्या सुवर्णमयी ह्यांच्या सुंदर गझलेने आमच्या मनात जुन्या 'भेटीगाठींच्या' वेदनादायक आठवणींचे काहूर पुन्हा जागवले ते असे,
रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी
का हव्याशा वाटणार्या पोरटीला टाळले मी
फक्त असते तीच सोबत हेच होते मानले मी
....................................................
फोन नंबर दे म्हणालो मी तिलाही पाहता.. मग-
भेटण्याचे , रातच्याला.. मनसुबे रे बांधले मी
रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी
अन् कुल्यांना पाय लावुन धावण्याचे.. .ताडले मी
............................................
हाय मजला चोपण्यासाठी धरावी मान त्याने
जीवघेणे बुकलणे ते एकट्याने सोसले मी
बोलतो तो तात ..करतो वेगळे काही.. तरीही
(नाटकी तो थेरडा मग झोपला का मानले मी)
दे बघू 'चपटी' मलाही, ढोसली त्या बेवड्याने
परत माझी बाटली मज मिळत नाही जाणले मी
गप्प बसला, वाकला, पडलाच 'रंग्या' खालती अन ..
ठणकणारे अंग माझे रातच्याला शेकले मी!
चतुरंग
याद्या
2901
प्रतिक्रिया
10
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
दे बघू
झक्कास
येस्स !!
बोध
हा हा
कबुतरखान्यात येऊन प्रतिसाद देणार्या आणि
हा हा हा ...
वा
धन्यवाद सोनाली!
In reply to वा by सुवर्णमयी
मस्त हो