मुक्तक

हिंदोळा साम्राज्ये लयाला जाती पडली नि:शस्त्र समता भाव तेथे ऋजुता टणत्कार ढसाढसा तप्त अग्निवर्षा सुप्त जनगणना भावविभोर कंकणराणा तुझा फ़सफ़शीत उत्साह जणू तेजतर्रार गोक्षुरादि गुग्गुळ संहत नायट्रिक आम्लात माझ्या दुधारी वेदनेचे समूळ उच्चाटन प्रेरणा समिधा यांची एकत्र भावधुम्मस आणि एकटाच डोलणारा सचिंत हिंदोळा ५ ऑगस्ट २००९, पुणे

चारित्र्य चोपन्नकशी चित्रकूटाने केली चारित्र्याची चतुर चिरफ़ाड भाद्रपदाच्या द्वितीय दिवशी खुदुखुदु डोकावे अलवार भरतार भंगुनी कित्येक ओथंबली मने झुरली जर्जर गळाठली पाने पंजरी बाणांच्या शोकाकुल भीष्म असा तळपला भयाकारी ग्रीष्म बिल्वदल सपत्नीक मूर्तीमंत मेकॅनिक चपल ड्रुपल टपल ढुम् ३० जुलै २००९ ,पुणे

राहून राहून वाटतं मी एन आर आय कसा? माझा देह जरी इथे माझं मन राही तिथे माझं घर माझ्या देशा मी बोलतो तीच भाषा त्यांची माझी गाणी एक पावसामधले पाणी एक माझ्या पगाराचं चलन वेगळं म्हणुन का केवळ असा उसासा? ज्ञानार्जनाची हौस म्हणुन गाव सोडून आलो शहरात अर्थार्जनाची गरज म्हणुन देश सोडून परदेशात एक संक्रमण चालतं तर दुसर्‍यालाच विरोध कसा? रोज घरच्या बातम्या वाचतो मतदानात भाग घेतो हुषारीची कदर करतो यथाशक्ति मदत करतो भ्रष्टाचरणी चिडून उठतो प्रतिकार करतो जमेल तसा तरीही मी परका कसा? माझ्या देशप्रेमाची का कुणी वांझोटी शंका घ्यावी माझ्या निष्ठेला, मायेला आणि का कुणी आव्हानं द्यावी? कुणी सहज करावा अपम

त्या देशांत आता त्यांचे राज्य आहे हे ह्याला कळले.. हा शहारला.. ज्या रस्त्यावर ते गप्पा मारत होते ... त्या रस्त्याच्या वर्णाशी स्पर्धा करणार्‍या वर्णाचा तो पाहूणा... त्याच्या नवस्वातंत्र्याचा ह्याला हेवा वाटला. मग आपणही कमी नाहि असे वाटून हा बोलू लागला आमच्याकडेही असाच एक नेता होऊन गेला... तो काळच असा होता.. देवाच्या सेवकांनी देवाला घेरला होता.. देवाचा व्यापारी करून भक्ताला गिर्‍हाईक केले होतं... तो व्यापार एका माणसाला दुसर्‍यापासून तोडत होता... आमची वेस गावाबाहेर सुरू व्हायची.. गाव येताच संपायची... आम्हाला गावात नेऊन त्यानं सीमोल्लंघनच केलं... तो म्हणला "देव झूट आहे..