Skip to main content

मुक्तक

`पग' घुंगरू...

लेखक आपला अभिजित यांनी सोमवार, 20/07/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
मूळ प्रेरणा : ही पाहा pug "गद्दारांना शिवसेना भवनात स्थान नाही!'' उद्धव ठाकरे गरजले, तशी सर्वांचीच पळापळ झाली. विधानसभेच्या निवडणुकीला अवकाश असताना कोण गद्दार शिवसेनेत पुन्हा घुसण्याचा किंवा शिवसेनेतून बाहेर पडण्याचा प्रयत्न करतोय, हे काही कळेना.

पारध झालेला तो पारधी

लेखक प्रसन्न केसकर यांनी बुधवार, 15/07/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
* हे सर्व अनुभव मी स्वतः सोळा वर्षांपुर्वी घेतलेले आहेत. परंतु ते कुठेच शब्दबद्ध केलेले नव्हते. केवळ आठवणीच्या आधारे लिहिताना काही गोष्टींचा थोडाफार विपर्यास होऊ शकतो यासाठी हे लिखाण कथा या सदराखाली केले आहे. १९९३ च्या जुनचा तो बहुधा दुसरा आठवडा असेल. एके दिवशी पुणे ग्रामीण पोलिसांच्या प्रेसनोट मधे एका बारामतीला दोन दिवसाआधी झालेल्या चोरीच्या गुन्ह्याची माहीती होती. चोरी हा तसा पुण्यासारख्या शहरात नेहमी घडणारा गुन्हा.

माझे जगावेगळे? छंद

लेखक पाऊसवेडी यांनी बुधवार, 15/07/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
साप पकडायला आणि त्यांना हाताळायला शिकायचे आहे असे मी म्हणल्यानंतर घरात महाभारत,रामायण आणि पानिपत सगळे एकत्रच झाले होते आणि मीच त्याला कारणीभूत होते >:) कारण मुळातच मागच्या दहा पिढ्यान मध्ये कोणीही असेले काहीतरी छंद (आईच्या भाषेत नसते उद्योग) केलेले नव्हते. आणि मुळातच अशा काही गोष्टी करून काय सध्या होणार त्यापेक्षा साप जंगलात आणि मी घरी सुखी राहू शकते ना ? ;) असे आईचे म्हणणे होते. खूप दिवसांपासून माझी साप पकडायला शिकायची इच्छा होतीच 8> आणि आवश्यक तेवढ शिकूनही झाले होते :?

जातपंचायत

लेखक प्रसन्न केसकर यांनी सोमवार, 13/07/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
२००३च्या मे महिन्यातली दोन तारखेची ती दुपार. टळटळीत उन्हामुळे घराबाहेर पडुच नये असे वाटायला लावणारी. भरदुपारी मी मात्र बातम्या शोधत फिरत होतो. माझ्या धंद्याला अन संपादकाला शिव्या घालत अन अश्या उन्हात छानपैकी पंखा, एसी वगैरे लावुन एखाद्या थंड खोलीत बसुन काम करणार्‍या किंवा घरीच बसुन वामकुक्षी करणार्‍या सार्‍या जगाच्या नावाने मनोमन खडे फोडत. असाच फिरता फिरता गेलो क्राईम ब्रँच मधे अन समोर दिसली एसीपी शिंदेंची केबिन. एसीपी शिंदे बरोबर माझे तसे चांगले संबंध. त्यांनी कंजारभाट समाजातल्या लोकांना दारु गाळणे वगैरे बेकायदा धंदे सोडुन द्यावे म्हणुन त्यांनी केलेले काम मी पाहिले होतेच.

प्रिय सौ. आईस..!

लेखक प्राजु यांनी मंगळवार, 07/07/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझं तुझ्यासोबत असणं.. माझ्या कौतुकात तुझं बुडुन जाणं.. माझ्या आवडीनिवडी सांभाळण्यासाठी तू तुझ्या कामांना बाजूला ठेवणं.. संपूर्ण महिनाभर चालणारा हा कौतुकाचा सोहळा..!! पण... काहितरी राहून गेलंय.. आपलं निवांत गप्पा मारणं.. एकमेकींच्यासोबत ! केवळ अन केवळ बोलणं.... असं झालंच नाही गं! हिंडलो, फिरलो.. खेळलो.. पण.. फक्त आणि फक्त आपण दोघी कितीवेळ एकमेकीसोबत होतो?? आता तू येणार... तुझं येणं तसं वर्षभर लांबलं.. .... अन शेवटी हो नाही करता करता तू आलीसही.. तू इथे आल्यावर.. हिंडण्या फिरण्यासोबतच तुझ्याशी खूप खूप गप्पा मारायच्या...

एक धुकाळ सहल!

लेखक आपला अभिजित यांनी मंगळवार, 07/07/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
tahini 5th july 09 063 ताम्हिणीत जाण्यात "रिस्क' होती. दरवर्षीप्रमाणे दणकून पाऊस, दरडीबिरडी कोसळण्याची भीती म्हणून नव्हे. तर अजिबात पाऊस नसल्याच्या बातम्या होत्या म्हणून! जूनपासून पावसाची वाट पाहूनपाहून थकलो होतो. गाडीतून दोन ट्रिपा केल्या, दोन्ही कोरड्या! जेजुरी आणि कार्ला इथे घामानं पुरेवाट झाली होती.

मिपाभारत

लेखक परिकथेतील राजकुमार यांनी सोमवार, 06/07/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
धिस पिक्चर इज जॉइंट प्रॉडक्शन ऑफ विप्र. खोपडा अ‍ॅंड परा थोपडा. मुळ कथा : बाबा म्हाराज ठाणेकर डायरेक्टर ,स्क्रिप्ट राईटींग : परा एडीटींग : धम्मु (अतिरिक्त भार) मुझी़क : विजूभौ सातारवी अँड प्रमोद देव बॅ़ग्राउंड मुझीक : प्रमोद देव फायनान्स : तात्या भयंकर स्टार कास्ट : नेहेमीचे यशस्वी मिपाकर पुनरपी मरणम पुनरपी जननम (पीत पीत जगणारे, आणि मरणारे) ह्या न्यायाने मिपाकर सुद्धा म्हाभारतातील युद्धात हजर होते. बहुतेक सर्व पांडवांच्या पार्टीत होते. काही चपला घातलेले कौरवांच्या पार्टीत होते. टारझन भीमाच्या बाजुला उभा होता.

"तू"

लेखक अलि यांनी शनिवार, 27/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
तुझी चाहूल सौदामिनी तुझं येणं झिम्मडसर थांबणं तृप्त पाऊसओल मन हिरवं करणारं ओठी धनू इंद्राचं सप्तरंगी शब्दशर डोळ्यात आभाळ थेंबभर निरभ्र, निःशब्द करणारं

काही अनुभव..पावसाळलेले!

लेखक आपला अभिजित यांनी शुक्रवार, 19/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
rain पावसाची बरेच दिवस वाट पाहिली, शेवटी कंटाळून सकाळी पावसाच्या अनुपस्थितीतच कांद्याची "खेकडा' भजी (खेकड्याच्या पायांसारखी दिसणारी. खेकड्याचे पाय घातलेली नव्हे!) करून खाल्ली. वर बायकोला एकही न ठेवल्यानं, संध्याकाळी तिच्या शिव्याही खाल्ल्या! दुपारी पावसाचा मस्त शिडकावा झाला आणि अनेक दिवसांच्या प्रतीक्षेला पूर्णविराम मिळाला.