संस्कार, धर्म, श्रद्धा वगैरे वगैरे वगैरे ....
3
मुक्तक — मराठी मुक्तक, चारोळ्या आणि छोट्या काव्यरचनांचा संग्रह. कमी शब्दांत मोठा आशय सांगणारी मराठी मुक्तके येथे वाचा.
तुझी चाहूल सौदामिनी
तुझं येणं झिम्मडसर
थांबणं तृप्त पाऊसओल
मन हिरवं करणारं
ओठी धनू इंद्राचं
सप्तरंगी शब्दशर
डोळ्यात आभाळ थेंबभर
निरभ्र, निःशब्द करणारं
धन्याशेठची 'शहरात धावणारी रानवाट' ही वेगळीच कविता वाचली, आवडली. आता वेगळं काही वाचलं, आवडलं किंवा नाही आवडलं तरी आमचं चक्र चालू होतंच त्याप्रमाणे ते झालं! ;)
उजवीकडे, डावीकडे
नट्यांची पोस्टर्स,
डोळे तनांनी झाकोळतात!
धसमुसळ्या तरुणी
दृष्टीआड जातात,
खुसफुसतात, खिदळतात.
एक पोरटी आडवी जाते बटांशी खेळत.
And then they say "Gravity is not needed to fall in love!!" So true.So beautiful.
माणुस प्रेमात "पडतो" हे वाक्यच मुळी पिक्चर "पडला",गड "पडला" , सर्कशीतला सायकलस्वार धड"पडला" आणि मग एकदाचा खाली "पडला" या वाक्यांच्या लायनीवर वाटतं.पण तरीही असं "पडणं" कुणालाही हवहवसं, निदान एकदा तरी पडुन पहावं असं वाटायला लावणारं आहे. प्रख्रोग "हृदयरोग" तज्ञ डॉ मुन्नभाइ MBBS ह्यांनी सांगिअतल्या प्रमाणे
कुठल्याही औषधाला जोड हवी "जादु की झप्पी" मिळायची. औषधी जगायला शक्ती देते. "जादु की झप्पी" औषधं घ्यायला उद्युक्त करते!!
आमची प्रेरणा सुवर्णमयीताईंची 'आय विश' ही कविता! ;)
मराठी जालावर मोजक्या वर्षांचे नवकाव्य
मागे मी वाचत वाचत.
पद्यविभागात दिसणार्या नवकविता पाहून 'कर्म, कर्म' म्हणत होतो मी.
वाचकांना वाचवण्याकरता
दिल्या ढुशा मी त्या नवकवितांना ..कित्येकदा
त्याने उंचावर दिसणार्या गोमट्या कविता बघितल्या..चढला वरती
एक कल्पना घेऊन म्हणाला, "आय विश, आय विश मर्ढेकर, आरती प्रभू , ग्रेस, धामणस्कर'
गाडी चालवणं ही काही फार मोठी गोष्ट नाही. अमेरिकेत आल्यावर गाडीशिवाय पर्याय नाही हे लक्षात येताच मी परवाना मिळवला आणि गाडी चालवायला लागले. गेलं दिड वर्ष मी कुठेही न धडपडता लोकांना सुखाने गाडी चालवू देते आहे युनायटेड स्टेट्स ऑफ अमेरिकाच्या तुळतुळीत रस्त्यांवरून. सांगायचा मुद्दा असा की इतके दिवस माझ्या गाडी चालवण्याबद्दल कोणीही आक्षेप घेतला नाही.. मात्र चालवून झाल्यानंतर गाडी लॉक करण्याबद्दल मात्र एका चायनीज माणसाने सॉल्लीड आक्षेप घेतला (त्याला आपण 'ली' म्हणू).
चेन्नईतल्या आपल्या निवासस्थानी करुणानिधी ऐटीत आपल्या सिंहासनावर बसले होते. पक्षाच्या आमदार-खासदारांची गर्दी झाली होती. करुणानिधींच्या सिंहासनाच्या डावीकडे होते त्यांचे ज्येष्ठ सुपुत्र अळगिरी. त्यापलीकडे नातू दयानिधी मारन. उजवीकडच्या बाजूला पहिल्याच खुर्चीत होते त्यांचे दुसरे पुत्र स्टॅलिन. पलीकडे मुलगी कनिमुरी.
काव्यात हरवलेला मी ..
शब्दांना नाही गणती
एक सोडावा, दुसर्या जोडावे
ओळ, शब्द मर्यादेसाठी
मनामध्ये उजवे, डावे
कुणी म्हणतात . .
काव्य असावे छांदस,
शब्दांच्या मर्यादेत.
मर्यादा सोड्ली तर गैर,
नी छंदमुक्त अन स्वैर..
मला नाही वाटंत तसं, कि ..
हव्यात मर्यादा काव्यासाठी
अथांग सागर, सुसाट वारे
खुला निसर्ग सर्वांसाठी
एक विचारू तुम्हाला मी. .?
जंगलामध्ये आडवाटेवर
फुलांची असतेच् ना वस्ती ?
रसिक पाखरे येतातच् ना
रसभरल्या फळांवरती ?