Skip to main content

मुक्तक

थालीपीठ-एक मराठमोळा पदार्थ

लेखक कर्नलतपस्वी यांनी सोमवार, 27/02/2023 08:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
ब्रिस्क वाॅक करताना कानात कुंडले घालून मराठी गाणी ऐकणे बरेच दिवसापासूनचा नियम.दररोज प्रमाणे सकाळचे फिरणे संपले व सोसायटीतील मुलांच्या बागेत बाकावर सकाळचं कोवळं उन खाण्यासाठी येऊन बसलो. हिरवटसर पिवळ्या गवतावर सध्या सुरू असलेली पानगळ एक वेगळेच चित्र रेखाटत होती.शांत वातावरण, कोवळे उन आणी मंद वारा यांच्या संगनमताने उबदार थंडी सुखावत होती. सध्या परीक्षेचा हंगाम असल्याने बागेत मुलांचा गलका नव्हता पण पाखरांचा चिवचिवाट मात्र आनंदात भर टाकत होता.झोपाळा,घसरगुंडी सर्व काही शिक्षा दिल्यासारखे गपचूप उभे होते.

श्वान शीघ्रकोपी

लेखक हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर यांनी शुक्रवार, 24/02/2023 03:40 या दिवशी प्रकाशित केले.
काही भटकी कुत्री चार वर्षाच्या मुलाचे लचके तोडत असतानाचा एक व्हिडिओ कोणतीही पूर्वसूचना न देता कुणीतरी ग्रुपवर पाठवला. मला तो दहा सेकंदसुद्धा पाहण्याचे धाडस झाले नाही. पुढे काय असेल या कल्पनेनेच थरकाप उडाला, आणि मन प्रचंड उदास, अस्वस्थ झाले. इतकं की मला आज थेरापिस्ट कडे जावे लागले. कुत्रा नामक गोष्टीची भिती खूप लहानपणी बसली. मला कुत्रा लहानपणी चावला नाही, पण धाकट्या भावाला एक कुत्रा चावला. करंगळीच फाडली होती. तो धसका बसून मी कुत्र्यांपासून प्रचंड सावध वागू लागलो. नंतर एका बालमित्राला एक पिसाळलेला कुत्रा चावला. सुदैवाने त्याचा मोठा भाऊ दवाखान्यात काम करत असल्याने लगेच उपचार केले गेले.

(का या गळ्याच्या तळाशी...)

लेखक कर्नलतपस्वी यांनी मंगळवार, 21/02/2023 09:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरर्णा काळजाच्या या तळाशी दिपक पवार साहेब याची कविता या वेळेस जरा हटके आहे. नेहमीच प्रेमरंगी रगंणारे, साजणी आता इथे तू एकदा येऊन जा सांजवाती सांजवेळी तू इथे लावून जा. बहरली ही बाग सारी, बघ फुले फुलली किती फुललेली ही फुले केसात तू माळून जा शब्द तू,संगीत तू, म्हणणारे दिपक भौ आज वेगळ्याच मुड मधे आहेत का? पण काही असो छान लिहीतात. त्यांच्या आभासी रचनेत वास्तवाची झलक दिसते.

नर्मदे हर , /;/ .

लेखक विअर्ड विक्स यांनी रविवार, 19/02/2023 18:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
लेख वाचण्यागोदर पूर्वसूचना - हा लेख १० दिवसीय नर्मदा पदपरिक्रमेच्या (परिभ्रमणाच्या) अनुभव कथनावर आधारीत आहे. पूर्वपीठिका - मला दुर्गभ्रमणाची आवड आहे , याच आवडीमुळे माझ्या अनेक ठिकाणी पदभ्रमण मोहीमा झाल्या आहेत.माझ्या भावाने जेव्हा नर्मदा परिक्रमेसाठी मला विचारले, त्या क्षणी माझी पाटी कोरी होती.सहसा भ्रमण मोहिमेसाठी कोणी विचारले असता , मला थोडी फार त्या ठिकाणाबद्दल कल्पना असते. पण या वेळी स्थिती वेगळी होती, त्यामुळे या परिक्रमेबद्दल सौं ना विचारले , त्यांनी " नर्मदे हर हर" हे पुस्तक वाचलेले असल्याने मला जाण्याचा सल्ला दिला.

बोले चिडीया (मिडीया ?) बोले कंगना.....

लेखक कर्नलतपस्वी यांनी शनिवार, 18/02/2023 09:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
बोले चिडीया (मिडीया ?) बोले कंगना हाय मै हो गयी बेघर साजना... तोडलंस माझं घर, तुटेल तुझा गुरूर एक दिवस येशील, तू पण रस्त्यावर जरूर बोले चिडीया बोले कंगना हाय मै हो गयी बेघर साजना... सुटेल तुझं धनुष्य, पुसेल तुझ नाव तुझाच बाण करेल, तुझ्याच XXत घाव बोले चिडीया बोले कंगना हाय मै हो गयी बेघर साजना... नको समजू मला गाव की गोरी मै तो बागड की छोरी,गोरी गोरी ( https://youtu.be/zVPTjJ0blWs ) XX XXX हाती जाईल धनुष्याचा दोरी भात्यात उरतील तुझ्या फक्त बाण तेरा घड्याळा बरोबर, वाजतील तुझे पण बारा बोले चिडीया बोले कंगना हाय मै हो गयी बेघर साजना... केलेस

साद

लेखक अनन्त्_यात्री यांनी सोमवार, 13/02/2023 17:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
कुठून येते हे धुके अन् वेढते भवताल सारे फिकटल्या चंद्रासवे मग हरवती अवघेच तारे कोन ढळती दशदिशांचे वाट बिनचुक सांगणारे अन् तमाच्या खोल डोही वितळती दिग्बंध सारे गडद ह्या छायेतळी जरी उमगती गूढार्थ न्यारे मर्म कोड्यांचे कळे परी प्रश्न उरती टोचणारे या धुक्याच्या पार वाहे कोणती सरिता बरे? त्या प्रवाही वाहताना साद घाली कोण रे?

सावज-शशक(शत शब्द पेक्षा थोडेच जास्त)

लेखक कर्नलतपस्वी यांनी सोमवार, 06/02/2023 18:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
ती- तू माझे व्हाट्सअप संदेश बघितले आणी तेंव्हापासून डोके फिरल्या सारखे वागतोयस. दररोज कटकट,भांडणे, वैताग आलाय.... ती- मी कितीवेळा सांगीतले तू समजतोस तसे काहीच नाही. तो-त्याला बागेत बोलव,प्रथम लांबून बघेन आणी मग काय करायचे ते ठरवेन ...... तो दुर कोपर्‍यात आडोशाला बसून सावजाची वाट बघत बसला होता. अचानक,पंजाबी पोशाख,चंदेरी केसांची फॅशनेबल बाॅयकट,ओठावर हल्की गुलाबी लिपस्टिक,रंग पोतलेला चेहरा अशी एक सौंदर्यवती त्याच्याच दिशेने येत होती. अचानक तिने त्याला आवाज दिला, "ए तू पेठेतला रोहनच ना! ऐकोणसत्तर बॅच...नुमवी.... मी "भवानी", तुझ्याच वर्गातली..." अय्या..!!!!

अशीच एक धुंद, सोनेरी सायंकाळ - (आणि अंतिम वगैरे सत्य)

लेखक चित्रगुप्त यांनी गुरुवार, 02/02/2023 01:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
अशाच एका धुंद, सोनेरी संध्याकाळी सहज फिरायला निघालो होतो सहज मंजे मुद्दामच … – मला स्वतःशीच मोठ्याने बोलण्याची खोड आहे – घरात उगाच तमाशा नको म्हणून बाहेर पडलो. नकळत पाय तळ्याकाठच्या शांत रस्त्यावर वळले – मनात तात्त्विक वगैरे विचार घोळत होते. कोs हं ? … मी कोण आहे ? मै कौन हूँ ? व्हू आयाम ? सोs हं ! … मी तो आहे. तो मी आहे. या साडेचार फुटी कुडीत अडकलेला - अविनाशी,अमर, स्वयंप्रकाशी आत्मा आहे मी निर्विकार चेतना आहे मी ब्रम्ह, मी सत्य, मी कैवल्य आहे मी कर्ता, मी भोक्ता, मी ज्ञाता आहे मी साक्षी, मी सर्वसाक्षी, मी निर्लिप्त- निखळ जाणीव आहे.

आणि बाकी शून्य...

लेखक प्राची अश्विनी यांनी बुधवार, 01/02/2023 11:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
तुझा फोन आला ना की, चेह-यावर molar to molar हसू उमटतं.. हातातलं काम तिथंच थांबवत मी तव्याखालचा विस्तव विझवते. केसांची बट मागे सारत स्वतःला उगा आरशात निरखते. मग फोन घेऊन मी कोलाहलापासून दूर बाल्कनीच्या कोप-यात जाते. आणि रिंग थांबायच्या जssस्ट आधी हॅलो म्हणते. सुरवातीची औपचारिक चौकशी आटपून तू पटकन कामाकडे वळतोस. माझं हसू तीन चतुर्थांश होतं.. ते बोलणं पण म्हणता म्हणता संपून जातं. आता हसू बरोब्बर निम्मं... मग तू म्हणतोस, "बाकी काय म्हणतेस?" आवडलेली कविता, नावडलेलं गाणं.. पाहिलेली वाट, तुझं न येणं.. दाटलेला हुंदका, तुला न कळणं... माझे वेडे हट्ट, तुझं शहाणं वागणं... बाकी किती नी काय काय असतं. पण फोन

स्वप्नपूर्तीचा दुसरा दिवस!

लेखक पराग१२२६३ यांनी शनिवार, 28/01/2023 13:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
रायसीना त्या घटनेला यंदा 11 वर्ष पूर्ण होत आहेत. तीन दिवस आधीच स्वप्नपूर्तीचा एक अनुभव आला होताच, आता स्वप्नपूर्तीचा आणखी एक दिवस उजाडला होता. त्या दिवशी सकाळपासूनच उत्साहित वाटत होतं. अधूनमधून भावूकही व्हायला होत होतं.