मिसळपाव
माळरान अन् ते दोघे!! -- ७
3
काव्यरस
मुक्तक
कोजागिरी पौर्णिमा
"को जागर्ति ... को जागर्ति ??" असे विचारत येणाऱ्या लक्ष्मीची पाऊले हलकेच आभाळभर रेखून जातात चांदण्यांची नक्षी... अन काळोख भरल्या मनाला एक नवीन उमेद ... नव्या स्वप्नाची.. नव्या दिवसाची ..नव्या वर्षाच्या समृद्ध भविष्याची ...
माळरान अन् ते दोघे!! -- ६
3
काव्यरस
माळरान अन् ते दोघे!! -- ५
3
काव्यरस
माळरान अन् ते दोघे!! -- ४
3
काव्यरस
माळरान अन् ते दोघे!! -- ३
3
काव्यरस
माळरान अन् ते दोघे!! -- २
3
काव्यरस
माळरान अन् ते दोघे!!
3
काव्यरस
मनाच्या खोल गाभार्यात
मनाच्या खोल गाभार्यात
गर्भरेशमी भरजरी वातींच्या
सुवर्णदिपांची एक माळ जळतेय
.
त्या चांद्ररुपेरी प्रकाशाची धग देहाच्या
सर्व गात्रातून गरगरतेय
.
काही तुझ्यातील माझ्या स्मरणांच्या अन् काही
माझ्यातील तुझ्या स्मरणांच्या या वाती
.
.
या धगधगणार्या वातींवर
निळ्या सुरमयी वार्याचा सणसणता आघात
.
विद्ध मनाच्या दग्ध उंबरठ्यावर
एक अवघडलेला पाऊस उरलाय
.
सरता सरता ह्या पावसाने
फक्त दोन वाती जळत्या ठेवल्यात
.
.
जळता जळता जाळणा-या
जाळता जाळता जळणा-या
.
मनाच्या खोल गाभा-यात
खोल खोल खूप आत
दिपांची तमा न बाळगता
तमाशी झगडणार्या
ओंजळभर तेलाची लाज राखण्यास
.
मनाच्या खोल गाभा-यात
गर्भरेशमी भरजरी या वाती
|- मिसळ
काव्यरस
अंधार
खूपशा अंधार्या रात्री आणि दिवस सरत चालले आहेत. जीवघेणा अंधार व्यापून रहावा सगळीकडे असं वातावरण. प्रकाशाला घुसमट व्हावी आत शिरताना असे काळोखे कोपरे. जिथे मनाला जखम झाली ना तरी जखमेतून बाहेर पडतो आरक्त अंधार.
हळू हळू नशा चढत जाते अंधाराची. उजेड धडका देत राहतो दाराखिडक्यांवर. एखाद्या चुकार फटीतून आलाच उजेड आत अंधाराशी लढाई जिंकून तरी मी सज्ज असतेच गडद काळं ठिगळ घेऊन. फटीला खिळा मारला की मग तगमग कमी होते. मग मी अशीच ठिगळं लावत फिरते घरभर, उजेडाची प्रत्येक शक्यता बंद करत.
अंधार धमन्यांमधे वाहतो. श्वास उच्छवास अंधाराचेच होतात आणि मग मनातला सैतान छद्मीपणे हसत राहतो माझ्या धडपडीवर.