इतिहास
इतिहास म्हणजे असे असे घडले असे सांगणारी कथा.
इतिहास आपल्यापर्यंत अनेक मार्गांनी येतो.
मुक्तक — मराठी मुक्तक, चारोळ्या आणि छोट्या काव्यरचनांचा संग्रह. कमी शब्दांत मोठा आशय सांगणारी मराठी मुक्तके येथे वाचा.
इतिहास म्हणजे असे असे घडले असे सांगणारी कथा.
इतिहास आपल्यापर्यंत अनेक मार्गांनी येतो.
मध्यंतरी 'सकाळ' मध्ये सौमित्र ची 'तू कुठे आहेस गालिब?' ही कविता वाचली होती. खूपच आवडली होती. पण कात्रणं वगैरे करून ठेवायचा आळस आणि रद्दी टाकायची घाई या नादात ती पुरवणी गेली कुठेतरी. पुरवणी तर गेली पण कविता मनात घर करून बसली होती. युट्युब वर सौमित्र चे कविता वाचनाचे व्हिडिओ वगैरे धुंडाळले पण नाही सापडली. आणि परवा नकळत पणे हातात आली. झालं असं की घराजवळंच पुस्तक प्रदर्शन लागलं होतं, तिथे पुस्तकं बघता बघता सौमित्रचंच एक पुस्तक हाती आलं. अधाश्यासारखी झडप घातली आणि त्यात ही कविता कुठे आहे आहे का ते शोधायला लागलो. आणि काय सांगू महाराजा...चक्कं सापडली.
एका गजबजलेल्या रस्त्यावर एक पोर भिक मागत आपल्याकडे,
भुकेने व्याकु़ळ असुनही आपल्या नजरेतील हेटळणीचा विखार
त्यालाही उमजतो व तो रडवेला होतो.
त्याला तसाच रडवेला करुन आपण गाडी रेमटवतो .
गाडीच्या धुराशी आपणच सोडत असलेल्या सिगरेटच्या धुर एकमेकात मिसळुन.
आपली सिगारेट महाग असते त्या पोराच्या भुकेपुढे ....
पॉप टेटस ठाणे..
कट्टा सुरु झालेला आहे..
प्रास, विमें,चतुरचाणक्य,जयपाल, वरुण मोहिते,कस्तुरी,गवि,मन्या फेणे,सुहास झेले हे नग आत्तापर्यंत जमा झालेले आहेत.
ठाण्याची स्कायलाईन सुंदर दिसते आहे. पॉप टेट्सचे हॅपी अवर्स चालू आहेत..


कॅमेरामन मन्या फेणे के साथ गवि, ठाणे से..
यातल्या प्रत्येक वाक्यावर मी खळखळून हसलो आहे. मानसिक स्वास्थ्य बिघडले काय त्याच्या फुकट तपासण्या करणार्या लिंक कृपया देऊ नयेत. ;-) म्हणजे हे कष्ट वाचवण्यासाठीच. :) एव्हरीथिंग इज ओके. :p
-------------------------------------
हळू हळू थिजलेल्या पानावर
थेंबाचे उजाड उघडेपण
प्रवाशा हा रुतू असाच गहिरा आहे.
पक्षांची थवेराने गेली
त्या दिशेची आठवण जपलेली फांदी
इथेही उरात निष्पर्ण...
रिकाम्या क्षणापाशी हात जोडणाऱ्या
प्रवाशा तुझ्या मागणीतील सखोलता व्यर्थ आहे.
गंधपर्णी ओसरलेली वहिवाट,
एकांताचा कडाका दिवसेंदिवस वाढतो
ह्या मिठीला लागलेली उबेची गळती
प्रवाशा पापण्यांवरील मिटण्याचा हक्क तू गमावला तर नाहीस?
श्लोकोत्सवासाठी अजून किती उरलेत मंत्र?
गात्रातील ही सहस्र बंड गर्जत आहेत
देवदूत भेटणारे रस्ते वेगळे आहेत...
(भयाने) प्रवाशा तुझ्या पाठीवर हे कोवळे पंख कसले आहेत?
सास्वा विरुद्ध सुना वाद आहे जुना
तरीही रंगतो अजुनी जसा पानासवे चुना
अल्लड अवखळ नव्हाळी होऊन येते सून
घरातील हिरवाई मात्र झाली असते जून
थिरकत भिरभिरते सून, तिकडे सासूचा डोळा
मनी शंका का ती येई , 'लेक माझा भोळा' ?
सूनही बोले ऐशी की जैसी सावध हरिणी
वरून साखर पेरणी अन मनी वेगळीच करणी
युक्त्या प्रयुक्त्या, पेच डावपेच सरळ न हा लढा
शस्त्रे अस्त्रे अन वार प्रहारांनी सुटेल का हो तिढा ?
मूक वाद अन प्रकट संवाद कळे न आल्यागेल्याला
ज्या गावच्या बोरी त्याच गावच्या बाभळी हे माहित असे घराला
आज सरशी सासूची तर उद्या असते सुनेची
व्यर्थ जाळले शब्द
धुरात त्यांच्या चुरचुरले नाही डोळे
अंधार दिला भाड्याने अशा
चेहऱ्यावर मिणमिणत्या खिडक्या...
(म्हणे) व्यर्थ आहेत शब्द
ज्याला सुराची साथ नाही
मस्तवाल रसिकतेला त्यांच्या
विषाचा तिरकट दात आहे....
सजवायला ? बघा दुसरे
शब्द ना माझे गुलाबचंदी
अघोर साधनेत ह्यांच्या
काळिजे कोवळी कटणार आहेत
व्यर्थ तुमची भीक
माझ्या हात काटलेल्या शब्दांना
संगमरवरी ताज त्यांनी
केव्हाच बांधला आहे.
----
पुर्वप्रकाशित
(जगदीश खेबूडकर यांची मनस्वी क्षमा मागून.)
दिसला गं बाई दिसला महीला मुक्ती (क्रांती) सॉंग स्पेशल
प्रथम, गाण्याची चाल नीट समजण्यासाठी ते ओरिजनल गाणे येथे पहा व ऐकून घ्या.
मागे एकदा तू म्हणालीस
"मी राधा आहे"
त्या नंतर तुला पिचताना पाहत आलो...
पदरा खाली मांजरांना जपताना पाहत आलो
तुझ्या मिठीचे कित्येक रस्ते
देवळात गेले...
कित्येक रस्ते
निनावी पायऱ्यांच्या महालात गेले...
डोळ्याभोवती वर्तुळे आली
कित्येक दिवस वर्तुळातून फिरत
किडके दात कोरण्यात गेले