मुक्तक

नका हसु....करु हेटाळणी त्या वृद्ध म्हाता~याची थरथरणा~या हाताने तो उद्याच्या बालकां साठी स्वप्न बिजे पेरत आहे.... कालातंराने त्याचा हिरवा गर्द विशाल वृक्ष होणार आहे.. त्याच्या सावलित बसताना व फळे चाखताना तुम्हाला त्याची आठवण येणार नाहि. कारण बिजे रोवताना बिजा समवेत आपले नाव पेरण्याची गरज त्याला भासली नाहि असे अनेक अनामिक स्वप्न बिजे पेरत असतात

आज दुपारपासून धो धो पाऊस पडतोय अगदी कोकणातल्या पावसासारखा तसा मी इथे आहेच कुठे मी आता कोकणातच पोहचलो आहे, त्या हिरव्यागार डोंगर टेकडयांवर, दुथडी भरुन वाहणार्‍या ओढयांकाठी सर सर तीरासारखे पाणी कापत जाणारे तुम्ही अन तुमच्या पाठोपाठ मी किती छान होतं ना आपलं आयुष्य फक्त आपणच होतो आपल्या आयुष्यात फक्त तुम्ही आणि मी गाव सोडलं आणि त्याबरोबर मी तुम्हालाही सोडलं आज तुमच्या आठवणींनी मन व्याकुळ झालंय डोळे भरून आलेत तुमच्या आठवणींनी आजुबाजूला कुणी नाही म्हणून बरं आहे नाही तर मला थेट पावसातच जाऊन उभं राहावं लागलं असतं कुठे असाल तुम्ही सारे आता, खरं तर तुम्ही नसालच आता, गाई म्हशींना कुठे वीसेक वर्षांपेक्