कविता

तुझ्या एका शब्दासाठी

सखे........!
आज आपले काय बिनसले
प्रेमाला रंग चढेना,
भांडण आपले रंगेना !
कधी तरी मुक्याने हे बोलणारच होतो,
वेदनेला अश्रुत जाळणार होतो.
या शहरातून त्या शहरात,
माणसाच्या विचारांच्या वणव्यात,
त्या संस्थळावरुन या संस्थळावर,
मराठी शब्दांच्या भावविश्वात.
सखे ....!
तु एकदा ये !
आली तशी निघून जा,
मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय
उभ्या उभ्या वाचून जा !  

आमचे मनोगतीय मित्र श्री खोडसाळपंत यांनी अलिकडेच एक सुरेख गझल लिहिली आहे. गझल फारच छान आहे. आम्ही खोडसाळरावांचे प्रथमपासूनच फ्यान आहोत. सदर गझल आम्हाला फार आवडली आणि म्हणून ती आम्ही इथे देत आहोत...

आपला,
तात्या सरपंच!

कैक सारे मिसळ खाया लागले
अन्‌ रुचिपालट कराया लागले

हा असंतुष्टांस अड्डा लाभला
रुष्टणारे चळवळाया लागले

वाजले स्वातंत्र्यडंके जालभर
दो दिसांनी शांत व्हाया लागले

बंदुका स्कंधी दुज्याच्या ठेवुनी
पारधी पारध कराया लागले

'प्रसव'पत्राची करोनी डिलिवरी
पोस्टमन कोणी ठराया लागले

तो सलीम राजपुत्र

मूळ मराठी गीतकारः अनिल भारती, संगीतः गजानन वाटवे, गायकः गजानन वाटवे

प्रीतीची आसवे पत्थ्थरात पाझरली | तो सलीम राजपुत्र नर्तकी अनारकली || धृ ||

अनोळखी शिपाईगड्या एकदाच पाहिले | शूराच्या चरणावर मस्त हुस्न वाहिले ||
इष्काच्या दरबारी चांदरात बरसली | तो सलीम राजपुत्र नर्तकी अनारकली || १ ||

बंड करून उठली तलवार सलीमाची | राजनिष्ठ, राजबीज आस मोंगलांची ||
अकबरच्या न्यायकसोटीस प्रीत उतरली | तो सलीम राजपुत्र नर्तकी अनारकली || २ ||

कोई लौटा दे मेरे

मूळ हिंदी गीतकार: शैलेंद्र, संगीत: किशोरकुमार, गायक: किशोरकुमार
चित्रपट: दूर गगन की छाँव में, साल: १९६४, भूमिका: किशोरकुमार, सुप्रिया चौधरी, अमितकुमार

अलबेले दिन प्यारे, मेरे बिछड़े साथ सहारे | हाय! कहाँ गये, हाय! कहाँ गये ||
आँखो के उजियारे, मेरे सूनी रात के तारे | हाय! कहाँ गये ||

कोई लौटा दे मेरे, बीते हुए दिन | बीते हुए दिन वो मेरे, प्यारे पलछिन || धृ ||

एका कोल्ह्याने एकदा, आव आणला सिंहाचा
केला निवाडा झिंगून, दारूबंदीच्या प्रश्नाचा

त्याच्या वरलिया रंगा, भोळे भुलले अजाण
गाती गोडवे ठेवून, सारी अक्कल गहाण

तूच तारक आमुचा- बैल, टोणगे बोलती
लोभी तुकड्याचे श्वान, मागे पुच्छ हलविती

व्यवस्थापन कराया, झाला गडी उतावीळ
शेत नांगराया घेई, जुना गंजलेला फाळ

ढीग दगडगोट्यांचा, नुरे मूठभर माती
एका दाण्याला महाग, झाली मोतियाची शेती

तरी खुर्चीत बसोनी, करी पोकळ गर्जना
पुढे लाचार हुजरे, फक्त डोलविती माना

हाती धरून माकडे, म्हणे तरेन सागर
कुठे पगारी चाकर, कुठे राजा रघुवीर

काही दिवसांपूर्वी संस्कृत भाषेत एक स्तोत्र रचले होते ते येथे देत आहे.

ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म I निर्गुंणारंभमूलकम् I
पूर्णात्मरूपबोधाय I ओंकाराय नमोनम: II १ II

देव त्वं हि गणाधीश I कवीनां कविपुंगव I
ईशावास्य महामंत्रे I मनीषी कविरुच्यते II २ II

गणेशोऽपि गुणेशस्त्वं I विराट गणनायक I
सर्वसिद्धिफलस्वामिन् I ऋद्धिसिद्धिविनायक II ३ II

मगलाचरणं नित्यं I वैदिकानां परम्परा I
कार्यादौ स्तुवते त्वां च I ऋषयो मूलकारणम् II ४ II

भयं कृतान्तकालस्य I एकदन्ताग्रविग्रहात् I
विघ्नान्तकाय शान्ताय I प्रणवाय नमोनम: II ५ II