Skip to main content

कविता

अतिदीर्घ बोधकथा (संपूर्ण काल्पनिक)

लेखक आजानुकर्ण यांनी गुरुवार, 15/11/2007 09:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
ही कथा खरे तर नेहमीच्या स्टँडर्डप्रमाणे लघुकथा आहे. मात्र काही आधुनिक कथांशी तुलना करता तिला कादंबरी किंवा अतिदीर्घ कथा म्हणणे योग्य ठरेल. शिवाय नारदमुनी वगळता सर्व कथापात्रे (म्हणजे उरलेले एक) काल्पनिक. नेहमीप्रमाणे पगाराचा करमुक्त भाग असणारा लीव्ह ट्रॅव्हल अलाउंस क्लेम करण्यासाठी रजा घेऊन नारदमुनी पृथ्वीवर आले (अन्यथा त्या पैशावर त्यांना कर भरावा लागला असता.) मंडळी करांविषयी नंतर कधीतरी. मिसळपाववरच! पृथ्वीवर त्यांना एक गोंडस डुक्कर दिसले. काय त्याचे सौंदर्य वर्णावे महाराजा.

हेच तंत्र, हाच मंत्र

लेखक सुवर्णमयी यांनी बुधवार, 14/11/2007 20:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
गातो जो पोवाडे बाजू घ्यावी त्याची असे सव्यसाची झाले बहू मागून लपुनी ध्येयास गाठावे भीष्मांना पाडावे धारातीर्थी इमान स्वार्थाशी इमान ध्येयाशी धरोनी हाताशी गीता सार माणसाचा जन्म हे भाग्य जीवाचे चाळे माकडाचे का रे बाबा? दुसर्‍याच्या जागी स्वतःला ठेवावे जगाला बघावे मग जरा हे एवढे कष्ट जो कोणी घेईल तयाचा जाईल वेळ फार म्हणून् म्हणावा हा एकच मंत्र हेच ए
Taxonomy upgrade extras

भोग..

लेखक प्राजु यांनी शुक्रवार, 09/11/2007 21:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
भेगाळ जमिन उन्हाचा ताव पावसाला साकडं आतातरी धाव.. काळं कभिन्न मातीचं ढेकुळ भुकेलं जनावर तहानेनं व्याकुळ सुकलेली आसवं बधिर जाणिवा आगीचा डोंब पोटात वणवा सरीवर सर मातीत गारवा बेधुंद चातक
Taxonomy upgrade extras

बोलायाचे कितीक आहे पण....

लेखक पुष्कर यांनी सोमवार, 05/11/2007 09:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझ्यापाशी सुरेख वारा आणि भोवती अक्षरधारा बोलायाचे कितीक आहे पण ओठातुन झिरपत नाही फुरफुरणारे बाहू माझे प्रचंड शक्ती आणि उसासे तोडायाचे बंधन जे जे आवेशातुन उतरत नाही थरथरणार्‍या स्वरात माझ्या कंपुन उठतिल भाव-भावना स्वच्छंदी गाण्यात परंतू तान मोकळी येतच नाही दहा दिशांच्या रिंगणातुनि क्षितीज सुद्धा उल्लंघिन मी एकवटाया सारे बळ परि मनगट ते सरसावत नाही रंग उषेचे हातामधुनि उधळित जाईन पानोपानी घेतो मी कुंचला तसा अन् विचार तेव्हा रंगत नाही मी वेडा आनंदासाठी धुंद मोकळ्या श्वासासाठी मन्मनात जे आता आहे अंतरातुनि बरसत नाही उगाच फिरतो पृथ्वीवरती शोधित जातो उजाड नाती मी माझ्याशी ठेऊन नाते माझ्याशीही बो

मी पाहिलंय...

लेखक प्राजु यांनी रविवार, 04/11/2007 20:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
इथे आजकाल 'फॉल' (पानगळ) वर खूप कविता येत आहेत. म्हणून वाटले आपणही ही कविता प्रकाशित करावी.
Taxonomy upgrade extras

फॉल २००७

लेखक लयभारी यांनी रविवार, 04/11/2007 04:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
असा गाफिल होऊन चालू नकोस हे बघ, फक्त रंग बदलतायेत माहितीये झाडांचे कसे पारे उडालेत वाटतं पार कायापालट झालाय असलं हे नेहमीचंच बरं-का चांगलं हिरवं भरलं रान असतांना रुसून सन्यासाची करायची सोंगं मिरवायचे जरा भगवे-तांबडे कपडे मग बर्फांचे फवारे लागले थंडीनी चांगली जरब आणली की येईल जरा डोकं ठिकाणावर हळूच चढेल पुन्हा खराखुरा रंग अरे सोंगं कधी टिकत नाहीत मी कधीच फसलो नाही, सांगतो तू ही जास्तं भाव देऊ नकोस त्याचं हे असं नेहमीचंच आहे...

तुझ्या एका शब्दासाठी

लेखक सुवर्णमयी यांनी मंगळवार, 30/10/2007 23:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
तुझ्या एका शब्दासाठी
तुझ्या एका शब्दासाठी वाट किती मी पहावी तुझ्या एका शब्दामुळे मला कविता सुचावी माझी कविता अधुरी तुझ्या एका शब्दाविना जसा जीव चातकाचा तडफडे थेंबाविना तुझ्या शब्दाचे आभास श्वासाश्वासात गुंतले स्वप्नपाखरासवे मी शब्दशिंपले गुंफले तुझा शब्द येता कानी देहभान हरपले "काव्य झाले तनमन," माझे आभाळ बोलले!!!
Taxonomy upgrade extras

पानगळीचे वैभव

लेखक धनंजय यांनी सोमवार, 29/10/2007 07:21 या दिवशी प्रकाशित केले.
पानगळीचे वैभव ********************************** * मस्त सुस्त महिने ग्रीष्माचे । मंद रात्रिचे, दिन उष्म्याचे दवबिंदूमात्रावर जगती । हिरव्या वल्ली हिरव्या जगतीं * उनाड खारी, त्यांच्या कानीं । कुणी सांगिली, काय कहाणी! खेळ टाकुनि अर्ध्यावरती । दाणा शोधित तुरुतुरु फिरती * दमून दंगुन उन्हात गुंगुन । चराचर जणू निवांत बैसुन - पेंगुळलेला निसर्ग करितो । पेंगुळलेल्या कुतूहला तो * अक्तूबरस्य प्रथमे दिवसे । शिरशिर वारे घेऊनि वळसे झाडाझाडापाशी सांगीं । हेमंत-शिशिर तिष्ठतिं रांगीं * त्या वार्तेने गडबड झाली । नेणति अवघी सृष्टी झाली दिनरजनीचा गोंधळ खासा । उष्

एका शीघ्र कवीची शीघ्र कविता !

लेखक प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे यांनी शुक्रवार, 26/10/2007 09:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
सखे........!
आज आपले काय बिनसले
प्रेमाला रंग चढेना,
भांडण आपले रंगेना !
कधी तरी मुक्याने हे बोलणारच होतो,
वेदनेला अश्रुत जाळणार होतो.
या शहरातून त्या शहरात,
माणसाच्या विचारांच्या वणव्यात,
त्या संस्थळावरुन या संस्थळावर,
मराठी शब्दांच्या भावविश्वात.
सखे ....!
तु एकदा ये !
आली तशी निघून जा,
मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय
उभ्या उभ्या वाचून जा !
  

खोडसाळपंतांची गझल - रुचिपालट! :)

लेखक विसोबा खेचर यांनी गुरुवार, 18/10/2007 16:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमचे मनोगतीय मित्र श्री खोडसाळपंत यांनी अलिकडेच एक सुरेख गझल लिहिली आहे. गझल फारच छान आहे. आम्ही खोडसाळरावांचे प्रथमपासूनच फ्यान आहोत.
Taxonomy upgrade extras