कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
नमाम्यहं सरस्वतीम्
*******************
सुशुक्लवस्त्रधारिणीम् सुमन्दहासहासिनीम् ।
सुतन्तुवाद्यवादिनीम् नमाम्यहं सरस्वतीम् ॥ १ ॥
उमेशसन्निधाम् उमाम् रमेशसन्निधाम् रमाम् ।
हिरण्यगर्भयोषिताम् नमामि बुद्धिदेवताम् ॥ २ ॥
अगाधवाहिनीम् नदीम् प्रबोधतोयदायिनीम् ।
मनःसरोजवर्धिनीम् नमामि वेदवादिनीम् ॥ ३ ॥
मुनीन्द्रदेववन्दिते सुबुद्धिदे विशारदे |
जडत्वमूढसेवकं हि पाहि देवि शारदे ॥ ४ ॥
*******************
वाटा हसत हसत, पत्ते पिसून बावन्न
येवो फलतू का पाने, होऊ नका कधी खिन्न
पाने येणे हे प्रारब्ध, खेळा यत्न कौशल्याने
जन्मा कोठेही कसेही, उंच व्हा कर्तृत्वाने
कुणी राजा कुणी राणी, कुणी जाहला गुलाम
हुकुमाच्या दुरीलाही, एक्का करीतो सलाम
सारे नाहीत बदाम, काही काळे किलवर
झाले चौकट हुजूर, आणि इस्पिक मजूर
खेळताना एका हाती, सारे एकत्र नांदती
चातुर्वर्ण्याची चौकट, किती सहज मोडिती
त्रेपन्नावा दूर राहे, शांत एकला जोकर
खेळ ब्रह्मांडाचा बघे, तटस्थ तो सूत्रधार
हात करूनिया सारे, डाव शेवटी जिंकिला
सारा जन्म हसण्यात आणि पिसण्यात गेला
अर्जुनाने द्रौपदीला
स्वयंवरात जिंकिले
मात्र भावांनी फुकट
पत्नीसुख संभोगले
वस्त्रहरणप्रसंगी
षंढ पाचही दादुले
आणि भीष्म द्रोण थोर
पोरासारखे वागले
उच्च तात्विक कारणे
देती महा प्रज्ञावंत
पतिव्रतेच्या अब्रूला
कवडीमोलाची किंमत
बंधुप्रेमाच्या शेल्याने
शील रक्षिले अभंग
एक पान थाळीतले
भक्षी भुकेला श्रीरंग
कृष्णे कृष्णा ओवाळिले
भाऊबीज ती अपूर्व
वनवासातही लाभे
महाराणीचे वैभव
नमस्कार,
अलिकडेच संस्कृतमध्ये एक रचना सुचली ती येथे लिहीत आहे.
सुदर्शनेन केवलम्
दुरितदलविलोपनम्
व्याकुलोऽपि नि:स्वनं - मनो न मे ऽ स्तु कातरम् II १ II
विषयबलविमोहिता
अविद्ययाऽपि वंचिता
धियं सधाय धीमता - पाहि तव पदाश्रितम् II २ II
कृतं मया न सुकृतम्
हितं कदा न चिन्तितम्
अतीव विकलमानसम् - शरणचरणपंकजम् II ३ II
न जातु मोक्षहेतवे
भजनपूजने कृते
तृषाहतं भवालयं - व्रतं ममाऽपि दुस्तरम् II ४ II
मजला बघ प्रीत तुझी कळली
बघतेस जरी मला तू सखये
नयनात छबी दिसते दुसरी...
चुकवी नजरेस सदा दडुनी
कसली करते लपवा छपवी?
छळती तुज त्या जुन्या आठवणी
जसे भृंग वनामधुनी सुमना
फिरती तुझिया अवती भवती
झुरते मुखकमल तुझे रमणी
कथिले गुज मी तुजला मनचे
म्हणुनी झुकला सखये चरणी
पडले पुढती किति मौक्तिकही....
अपुल्या पुढती बघता हसली
वळुनी सखया झटकन वदली ....
'मजला बघ प्रीत तुझी कळली'
घर
"या, या ,हे घर तुमचच आहे
इथे पाहुण्यांच स्वागतच आहे"
अशा पाट्या लावून आता
म्हणे जागोजागी घरे आहेत
फेंग शुई नि वास्तुशास्त्र
पिऊन मोठी घरे उभे आहेत
रिमोटकंट्रोलवर चालणारे
एक जग त्यामध्ये सज्ज आहे
खा अमेरिकन बर्गर फाईन
घ्या कधी इटलीयन वाईन
जरा चघळा संस्कृतीचे किस्से
शोधा आपल्या भाषेचे हिस्से
लागला जर आसामचा चहा
होईल तयार सेकंदात दहा
सीएनएन पहा रवीशंकर ऐका
तस हे घर ग्लोबल बर का.....
मनात माझ्या तुझीच गीते लिहून गेलो...
अता उराशी कसा धरावा किरण तरी मी
दिशादिशांचा प्रकाश मोठा बनून गेलो..
तुझ्याविना मी मुकाच येथे थिजून गेलो
मनात माझ्या तुझीच गीते लिहून गेलो...
मलाच कळते ..नसेच ही वाट ओळखीची ...
तरी कशी पावलांस या ओढ लागलेली?
पुन्हा पुन्हा मी इथेच येतो तुझ्याच दारी..
असाच चकवा मला तरी का छळून गेला?
कशास बांधू उगाच त्या आठवांस आता?
तयास शब्दात मोकळे मी करुन गेलो..
असाच यावा भरून डोळा कधी ढगाचा..
तसाच मीही कधी अवेळी झरून गेलो...
यारो सितम अब ना सहो
खोलो जुबाँ चूप ना रहो
फिरकापरस्तों से कहो
करते रहो मश्के-सितम
हम ने भी खायी है कसम
या तुम नहीं या हम नहीं
माना फुजूं है हौसला
ये जंग का है मरहल्ला
आसाँ नही है फैसला
इतना तो होगा कम से कम
या तुम नहीं या हम नहीं
रुत अश्क बारी की गयी
अब शोला बारी चाहिये
हर हमला भारी चाहिये
हर जर्ब कारी चाहिये
सर हो के तलवार खम
या तुम नहीं या हम नहीं
तुम हो हिसार अंदर हिसार
और अपनी सफ में इतशाद
है खेल अभी जीत-हार
हम को भी होने दो बहम
या तुम नहीं या हम नहीं
-कैफ़ी आज़मी
संस्कृत भाषेत या चार ओळी सुचल्या त्या इथे देत आहे.
द्वंद्वातीतं त्रिगुणातीतम्
प्रतिपाषाणे महेशरूपम् II धृ II
नाहं जाने माया भेदम्
हरे मुंचमाम् भवजलमीनम् II १ II
मतिमंदोऽहं अघपथगामी
मुक्तिवरं मे देहि स्वामी II २ II
विगतवारिजं मानसविमलम्
मुनिजनमानसहंसविहीनम् II ३ II
शिवपदारविन्दे मनशरणम्
प्रभो प्रभोदय चंचलभृंगम् II ४ II
-- अशोक गोडबोले, पनवेल.
मिसळपाव