पानगळीचे वैभव ********************************** * मस्त सुस्त महिने ग्रीष्माचे । मंद रात्रिचे, दिन उष्म्याचे दवबिंदूमात्रावर जगती । हिरव्या वल्ली हिरव्या जगतीं * उनाड खारी, त्यांच्या कानीं । कुणी सांगिली, काय कहाणी! खेळ टाकुनि अर्ध्यावरती । दाणा शोधित तुरुतुरु फिरती * दमून दंगुन उन्हात गुंगुन । चराचर जणू निवांत बैसुन - पेंगुळलेला निसर्ग करितो । पेंगुळलेल्या कुतूहला तो * अक्तूबरस्य प्रथमे दिवसे । शिरशिर वारे घेऊनि वळसे झाडाझाडापाशी सांगीं । हेमंत-शिशिर तिष्ठतिं रांगीं * त्या वार्तेने गडबड झाली । नेणति अवघी सृष्टी झाली दिनरजनीचा गोंधळ खासा । उष्ण करी कधि शीतळ श्वासा * पर्णधनाची क्षणभंगुरता । वनस्पतींच्या मनात येतां लोलुपतेची तृप्ती होउन । दिलखुलास धन देती उधळुन * रंगुन तरुवर भरभरलेले । जर्द, लाल, अन निळे-जांभळे नव बहरा जर डोळे बघती । नच गुंजारव भुंगे करती * स्पर्शुनि परीस का ही सृष्टी । स्वर्णिम झाली यष्टी यष्टी? मग सुवर्णा सौरभ कैसा - । दंव भिजल्या पर्णाली जैसा? * का वणवा वन खांडव करतो । बहुरंगी तरुंवरि धगधगतो? चेतवलेले मग हे भूतळ । उच्छ्वासा का करते शीतळ? * शाखांवरती सोने उगवुन । सहस्र हस्तें देती शिंपुन तरु पानांचा करुनी पात । वर्खाने भू पांघरतात * शिशिरीं लेतिल दैगंबर्या । धरतिल आणिक तापस चर्या हिमधवला जटजटिला गुंफुन । ऋतुचक्राचे करतिल चिंतन * या स्वर्णाची माती होइल । का केवळ विस्मरली जाइल? छे! तो वसंत हिरवळ आणत । गतवर्षींची स्मरविल दानत! * **********************************