कविता

किती भली मोठी लांब किती भली मोठी लांब मारुतीचीच शेपटी देवा!! आता तरी थांब लेखकांना केले सिद्ध तयां केले यादीबद्ध जे वाचले ते टाकले बाकी सारे निषिद्ध स्वाक्षरीत कंपू नसे तोचि मात्र हवा असे प्रतिसादांसाठी कसे मन वेडे हो तरसे कंपूतील गंपू तेच टाकतात नवे पेच कडमडे कोणी नवा धडपडे लागे ठेच ठाके नवा कोणी उभा मांडला सवतासुभा आयडी होइल ब्लॉक नसे पोचण्याची मुभा साहित्याच्या समुद्रात मिपा असे नदीमात्र कशाला ही यादीबिदी स्वांतसुख क्षणमात्र मराठी ही कर्कवृत्ती बरी का हो अशी वृत्ती सत्वरी वाचा , होइल मुद्रण सुलभ आवृत्ती ह. घ्या सा. न. ल.

एक प्रश्‍न असा की, बदलून जाते विश्‍व एक प्रश्‍न असा की, भंगते सुंदर स्वप्न एक प्रश्‍न असा की, उमलते नवी अपेक्षा एक प्रश्‍न असा की, अनंत काळची प्रतीक्षा एक प्रश्‍न असा की, जणू फुलावा प्राजक्त एक प्रश्‍न असा की, अश्रूही बनावे रक्त एक प्रश्‍न असा की, तो प्रश्‍नच न राहावा एक प्रश्‍न असा की, उत्तरच प्रश्‍न व्हावा मोगरा फुलला

सुर्य उगवायच्या आधिच हाक मारतो गजर लगबगिने उठावे लागते चोळत-चोळत नजर भांड्यांच्या खणखणाटाने उठते स्वयंपाक घर कोंडलेला श्वास सोडतो गॅसचा सिलेंडर उठा-उठा वेळ होईल ओरडा खातात मिस्टर एकीकडे नाश्ता- डबा सारे काही भरभर नवरोबाच्या तयारीसही, हाकेमध्ये हजर डबा नाश्ता निघताना आहोंसाठी टेबलवर घाईतही निरोप देण्यास स्मितहास्य गालावर पाय घरात वळताच स्वयंपाकघराची आवरा-आवर अभ्यंग स्नान आटोपुन नहाणीघरातिल शॉवर आमची कधी वेळ?

काठावरचे प्रेम..... अस्ताला जाणार्‍या सूर्याला बघून एकदा रात्र म्हणाली, "बराच काही काळ तळपतोस मग शेवटी असा का मावळतोस?" सूर्य म्हणाला , "वेडे , मी जातो तुझ्या सुखासाठी तू आसुसलेली असतेस तुझ्या चंद्राच्या मुखासाठी ! आपलं तारुण्य उधळतेस , पहाटे पहाटे दु:खी होतेस पुन्हा यावं लागतं मला , तुला फुलवायला , तुझ्या सुखासाठी !" रात्र : " खरंच राजा , चंद्रापेक्षाही तूच खरा सखा आहेस भेटतोस काही क्षणांसाठी , पण धग देतोस जगणार्‍या प्रत्येक कणासाठी ! मला तुम्ही दोघेही हवेत , दोघांना एकत्र मला बघायचंय 'एक हात तुला अन् एक हात त्याला' असं बेधुंद जीवन जगायचंय !" सूर्य म्हणाला , "मलाही सख

सागराच्या सामर्थी थेंबा-थेंबाची उसळण, थेंबाच्या बळावर महासागराचे विशालपण ! घराच्या बळकटपणी पायाचं खोल रुतणं, सजिव, निर्जिव भार पेलत घराचं छप्परही सजलेलं चंदनाचे महानपणी सहाणेचं झिजणं, उगाळताना खड्डा सोसून चंदनाचे गुणं टिकवलेलं ! क्षुल्लक गोष्टीतही विसावलं थोरपण, थोरपण जपण्यासाठी जपाव जाणिवेचं उदारपण !

उल्का

पाऊस कळलाय का? मुसळधार पावसामधे भिजून तुमचा शाळेचा गणवेष मळलांय का? बालपणीच्या सखीच्या केसांत मोठेपणी गजरा माळलांय का? निसरड्या वाटेवर घसरून कधी पायाचा अंगठा भळभळलांय का? तुमच्या वेदना सोसवेनात म्हणून तिचा जीव तळमळलांय का? थरथरणार्‍या ओठातील तिची ती 'हाय्' डोळ्यातून अश्रू होऊन गळलाय का? भडभडून बोलणे झाले तरी ,त्यातून 'प्रेम' हा शब्द अचूक गाळलाय का? तिचा बालपणीचा निरागस भाव गाली लज्जा होऊन ओघळलाय का? भातुकलीतली नवरी खरी व्हावी इतके तुम्ही पाघळलाय का? तारुण्याच्या उंबरठ्यावरची कूस तिच्याचकडे करून वळलाय का? ' बालपण ते तारुण्य ' हा काळ तिची वाट पहाण्यात वाळलाय का? ऐन पावसा

आताच माझी Exam झाली त्यावेळी सुचलेली कविता Exam म्हणजे Exam असते तुमची आमची अगदी सेम असते अखेरच्या क्षणापर्य॑त रट रट रटायच असत॑ कितीही अभ्यास केला तरी tension येतच असत॑ शेवटच्या दिवसापर्य॑त Notes शोधायच्या असतात Notes मिळल्या तरी सगळ्या वाचायच्या नसतात Exam जवळ आली की देव देव करायच॑ असत॑ म॑दिरात जाऊन रोज एक नारळ फोडायच॑ असत॑ Exam म्हणजे Exam असते तुमची आमची अगदी सेम असते पेपर हातात पडला की आधी सगळ॑ वाचायच॑ असत॑ काय काय येत नाही ते बाजुला काढायच॑ असत॑ शेजारचा काय सोडवतो ते टापायच॑ असत॑ दिसलच काही तर सरळ छापायच॑ असत॑ Result लागेपर्य॑त enjoy करायच॑ असत॑ कारण त्यात काय येनार हे आ

महाराष्ट्रदिनानिमित्त मराठी मनांना हार्दिक शुभेच्छा आणि अभिनंदन!