कविता

रंगपंचमीच्या सनाला

This Lavani is dedicated to parag p divekar as yesterday he demanded "Lavani Mahotasav" here.

नका भिजवू शालू वेल बुट्टेदार नऊवारी रंगपंचमीच्या सनाला नका मारू पिचकारी ||धृ|| नेम तुमचा कधी का चुकतो! अंगाला बाई असा झोंबतो पाण्याचा तो मारा; नका करू मजवरी रंगपंचमीच्या सनाला नका मारू पिचकारी ||१|| रंग हवेत* कितीक उडवीले *(हवे ते) फुगे फोडीले हिरवे पिवळे रंगात येवूनी का गुलाल फेकीला अंगावरी? रंगपंचमीच्या सनाला नका मारू पिचकारी ||२|| लाज मला हो आली भारी सर्व सख्यांनी मस्करी केली

लेखनविषय:

प्रेमकाव्य

कविता

याद्या 1182

काव्यरस

शृंगार

घासू गुरुजींनी सुरु केलेल्या कविता रसग्रहणाच्या उपक्रमाने प्रभावीत होवून आपणही तिथे एखाद फुल सोडाव असं बरेच दिवस वाटत होत, पण योग्य फुल गवसत नव्हत, इतक्यात मिपाचे ताज्या दमाचे, नव्या रक्ताचे तरुण ताठर कवी श्री धनाजीराव वाकडे यांची माझं हे सारं सामान गं सखू... ही कविता वाचनात आली आणी योग्य फुलं गवसल्याचा आनंद झाला. खरतर ही कविता इतकी रसरशीत आहे, की मधमाशीच्या मकरंद गोळा करण्याच्या कौशल्याऐवजी लहान व्रात्य मुलाच्या बर्फगोल्यातून रस ओढायच्या कौशल्याचीच येथे गरज पडावी..

लेखनविषय:

कविता

याद्या 12683

काव्यरस

हास्य

लावणी: लग्नाचं वय माझं झालं

नक्षीदार कुयरी पदरावरची......... हळद कुंकवानं भरलेली सोळा सिनगाराचा साज लेवूनी... ऐन्यापुढे उभी मी राहीली पुढ्यात तुमच्या जवळ आले माळून मी मरवा लग्नाचं वय माझं झालं; आता तारीख ती ठरवा ||धृ|| मुसमुसलेली ज्वानी माझी कळीदार ती काया हाताला हात लावा अन पारखून घ्या तिला राया अंग माझं सोन्यावानी तिस हजारी की हो झालं! चांदीवानी चमचम करूनी उजळून ते आलं तुमच्या मिठीत घ्या या रुप्याच्या रुपाला लग्नाचं वय माझं झालं; आता तारीख ती ठरवा ||१|| पावसाळ्यामदी मोरलांडोरी

लेखनविषय:

प्रेमकाव्य

कविता

याद्या 1743

काव्यरस

शृंगार

संध्याकाळ इतक्यात कशी झाली, काही कळलंच नाही. आत्ता आत्ता डोक्यावर दिसणारा सूर्य उतरला क्षितिजाकडे कधी? कळलंच नाही. आणि अचानक अंधार झाला, मिणमिणत्या पणत्यांनी जेमतेम दिसणारा, थरथरणारा केविलवाण्या, धूसर सावल्या हलवणारा एकएक करून त्याही विझल्या.

लेखनविषय:

कविता

याद्या 3988

काव्यरस

शांतरस

पहाटेची शेती

सक्काळच्या धुक्यात रं चुलीचा धुर गेला रं भाकरी थापल्याचा आवाज त्याच्यात मिसळला रं पान्ह्यासाठी सोडली रं कालवड ल्हान तान्ही रं कासंडी धुवूनशान दूध काढलं म्हशीचं रं उठावं थंडीगारठ्याचं रं काम करावं कष्टाचं रं शेणमुत काढावं जनावरं आपलीच रं सर्जा राजा उठला रं पाचट खाऊन तयार रं औत वढाया, जुपाया खांद्यावर जू ठेवलं रं रामपारी देवाचं रं नाव घ्याव तोंडांनं रं न्यारी करून शेताला चालू लागावं पाहटंला रं - पाषाणभेद (दगडफोड्या) २१/०९/२०११

लेखनविषय:

कविता

जीवनमान

याद्या 1105

बत्तीस तारखेला

भलत्याच ऐनवेळी, हटकून तोल गेला
नादान सद्गुणांनी अवसानघात केला

जागून रात्र सारी, उपयोग काय झाला?
सावज रणात येता, कुत्रा पळून गेला

सांगू नकोस भलते सलतेच तू बहाणे
उरलाय शब्द केवळ, का ओल आटलेला?

नेमून लक्ष्य केले साधेपणास माझ्या
झालीय तीच राणी, माझा गुलाम केला

समजायला हवे ते, समजून आज आले
काही इलाज नाही, पोटातल्या भुकेला

लोंढेच घोषणांचे दिल्लीवरून आले

लेखनविषय:

कविता

गझल

याद्या 1826

चुकीचे मोबाईल रिचार्ज

गट्टू अन गिट्टी जात होते एकाच कॉलेजात तेथेच जुळले त्यांचे; गुंतले दोघे एकमेकात गट्टू स्वभावाने वांड होता गावात सोडलेला सांड होता याच्याशी भांड त्याच्याशी भांड असले उद्योग करत होता गिट्टीला तो खुपच सोज्वळ भासे कच्च्या लिंबाप्रमाणे कोवळा वाटे कॉपी केल्याने कॉलेजमधून रस्टीकेट झाला अपेक्षेप्रमाणे गट्टू एस.वाय.ला फेल झाला मनापासून प्रेम होते त्याचे गिट्टीवर ती न भेटली तर जीव होई खालीवर इकडे गट्टूच्या बापाने त्याला घराबाहेर काढला काहीतरी कामधंदा कर तरच घरी ये म्हणाला काय करावे काय करा

लेखनविषय:

प्रेमकाव्य

कविता

विनोद

याद्या 2139

हटवा आता भ्रष्टाचार भ्रष्टाचार

हटवा आता भ्रष्टाचार भ्रष्टाचार सदाचार नाही हा तर आहे भ्रष्ट आचार भ्रष्ट आचार काम करण्यासाठी कुणी ऑफीसात येतो, ऑफिसर कारकुनाची विनवणी करतो आज ये उद्या ये म्हणून वेळ फुक्कट जातो, पैसे घेवूनच मग कामं तो करतो असल्या कामासाठी लाच खाणं झाला शिष्टाचार शिष्टाचार हटवा आता भ्रष्टाचार भ्रष्टाचार गोरगरीबाचे कामं तुम्ही लवकर कराना, चिल्यापिल्यांचे तुम्ही आशिर्वाद घ्याना माणसातली माणूसकी आता जागवाना पैसे मागण्याचा खेळ आता संपवाना सदाचार, सुनीती, निष्ठा यांचा करा प्रचार, करा प्रचार हटव

लेखनविषय:

याद्या 1038

बाजाराला निघालो मी घाई घाई, पिशवीची आठवण राहीलीच नाही सामान माझं सारं आहे थोडं खाली, तू जराशी वाकशील का? माझं हे सारं सामान गं सखू, तुझ्या पिशवीत टाकशील का? तालुक्याच्या बाजाराला लागलाय सेल, केली खरेदी मी बराच वेळ माझं सामान झालंय बरंच मोठं, पिशवी जराशी फाकशील का? माझं हे सारं सामान गं सखू, तुझ्या पिशवीत टाकशील का? वाण सामान आणि ताजा भाजीपाला, मासोळीचाही मी बाजारहाट केला ताजा, कडक बोंबील माझा, तुझ्या पापलेटनी झाकशील का? माझं हे सारं सामान गं सखू, तुझ्या पिशवीत टाकशील का? सांगत असतो धन्या तो मला, पिशवी नेत जा रे नेहमी बाजाराला वापरू नये कधी हात सामानाला, आतापुरतं तू झाकशील का? माझं हे सारं स

लेखनविषय:

कविता

याद्या 52904

नुकतीच एक कविता वाचण्यात आली, माफ नावाची. निखिलचं शाईपेन या आयडीने लिहिलेली. कविता छान आहे, तांत्रिक बाजूत सुधारणेला वाव आहे. मुक्तछंदात लिहून एक लय, एक चढत जाणारा टेंपो पाळण्याच्या बाबतीत काही दुरुस्त्या करता येतील. पण त्यापलिकडे कवितेचा आशय प्रभावी आहे. संपूर्ण कविता वाचून मला पहिल्याप्रथम जाणीव झाली ती एका एकतर्फी केविलवाण्या प्रेमभंगाची. या जळजळीत अनुभवानंतर जी एक विरक्ती येते तिचं वर्णन या कवितेत आहे. पण ही विरक्ती खरी विरक्ती नाही. वेदना भळभळत असताना तिच्याकडे बघत म्हणावं, केलं, या घाव घालणाऱ्याला मी माफ केलं.

लेखनविषय:

लेखनप्रकार

याद्या 2548