Skip to main content

कविता

मै पिच्चर में जावू के नको

लेखक पाषाणभेद यांनी मंगळवार, 27/09/2011 04:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
मै पिच्चर में जावू के नको
ये करू नको, वो करू नको सदा ऐसेच बोलतेय आप तो मै पिच्चर में जावू के नको ये अब्बीच बोल दो मेरे को ||धृ|| देखने में मै हूं बडी देखनी; सब बोलतेय मेरकू चिकनी नही कोई मुझमे कमी; मेरे बगैर पडती गली सूनी कैसी हिरोईन एक नंबर बनती तुम अभी देखो मै पिच्चर में जावू के नको ये अब्बीच बोल दो मेरेको ||१|| मुंबई शहर है बडा मोटा; नाही पैसेका उधर तोटा मत करो मेरेको बेटा बेटा; नाही होंगा अपनेको घाटा अब्बी मेरी अम्मीभी राजी हो गयी देखो मै पिच्चर में जावू के नको ये अब्बीच बोल दो मेरे

मजला महाग पडले.

लेखक अविनाशकुलकर्णी यांनी सोमवार, 26/09/2011 17:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
रुप बहरता हसणे, मजला महाग पडले. तुझ्या डोळ्यात फसणे, मजला महाग पडले. ओठांची नाजुक महिरप, वर विभ्रमी चाळे. अधरावर नाव कोरणे,मजला महाग पडले. ते कोवळे तारुण्य.बांधले रेशिम काचोळित अनंग ठसा उमटवणे,मजला महाग पडले. नजर, कधि लाजरी, तर कधि नाचरी नजरेस नजर देणे ,मजला महाग पडले. तु श्रुंगार वेडी, असे बेधुंद रागीणी विसावणे मिठीत तुझ्या,मजला महाग पडले. फुलले, बहरले यौवन,देह सारा जाळतो देहात देह मीसळणे.मजला महाग पडले अविनाश...

आठवणी

लेखक मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी सोमवार, 26/09/2011 10:40 या दिवशी प्रकाशित केले.
वितळवूनी दिशा ह्या सार्‍या आभाळ हृदयात साचे दाटून आल्या घनसावळ्या विश्वास मन टिपून वेचे मेघांना सावरलेल्या त्या पापण्या सावलीच्या आठवणी डोळ्यात फुललेल्या विसरून पाकळ्या क्षणांच्या तळ्याच्या पटलावरती दिसे रांग बदकांची आईच्या मागेपुढती वसे झिंग पिल्लांची मग सरून जाते सारे उरे जीव उदास उदास फाटक्या झोळीत तारे सरे रात ह्या दिसास |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (२६/०९/२०११)
काव्यरस

आजचा सवाल-'?'

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी सोमवार, 26/09/2011 10:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
मानव जेंव्हा अदीम अवस्थेतून पुढे सरकला,त्या काळात धर्म कल्पना बाल्यावस्थेत होत्या,पुरुष प्रक्रुती यांच्या मिलनातून स्रुष्टी घडली...हा सामान्यतः भारतीय पौरुषी धर्मांचा पाया आहे.ही कल्पना कमी अधिक फरकानी सगळीकडे आलेली आहे. याच कल्पनेला आधारभूत मानून पुढचा पुरुष/प्रक्रुती यांचा आजचा सवाल-जबाब लिहिला आहे... पु-मरणं येऊ दे याचे तेंव्हा,काशास चिंता आज करू?

चला वेळ आता आली आहे ...!!

लेखक प्रकाश१११ यांनी सोमवार, 26/09/2011 07:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
चला वेळ आता आली आहे निघायला हवे एवढेच फक्त खरे आहे होणारच होते म्हणजे छातीत दाटून येणे वगैरे वगैरे .. थोडेशे ढग जमा झाले होते डोळ्यामध्ये कधीपण पाउस पडू शकतो फक्त ढगफुटी होऊ नये एवढेच बघत होता तो तिच्या साठी तो घट्ट होता कमी दाबाचां किंवा जास्त दाबाचा पट्टा तयार झाल्यावरती हे असेच होणार कधीपण कोसळणार नि मने चिंब होणार .... निघालीच ती दोघे निरोप घेऊन सकाळचे विमान होते सोडले मुलाने त्याना विमानतळावर आग्रह तसा करणार होता करीत होता पण व्हिसा संपला होता थांबून घेणे हातात नव्हते त्याना सोडणे भाग होते निरोप देताना तो पण दाटून आला होता हे तर होणारच होते ...!! आतमध्ये गेले नि सगळेच
काव्यरस

दादला हातोडीनं ठोकतो खुट्टा

लेखक पाषाणभेद यांनी सोमवार, 26/09/2011 06:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
दादला हातोडीनं ठोकतो खुट्टा
ठोक ठोक ठोक ठोक ठोक ठोक (बॅकग्राउंड हातोडीनं ठोकल्याचा आवाज) ठोक ठोक ठोक ठोक ठोक ठोक माझा दादला हातोडीनं ठोकतो खुट्टा लाकूड तासून, रंधा मारून काढतो भुस्सा ||धृ|| कामं त्याचं हाय सुताराचं आणतो लाकूडं सागाचं करवतीनं कापत बसतो रातीबी तसंच करतो काय करावं समजना झालं कामासाठी नुसता झालाय वेडापीसा लाकूड तासतोय रंधा मारून काढतो भुस्सा ||१|| एकदा पलंग करायला लागला मोजमाप करीत तो बसला मी घरकामात गुंतलेली मला बोलावलं त्यांनं तरीबी जवळ ओढूनं चावट बोलला असातसा ला

पाव्हण्यानं डोळा मारला

लेखक पाषाणभेद यांनी सोमवार, 26/09/2011 04:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाव्हण्यानं डोळा मारला
ह्या पाव्हण्यानं डोळा मारला ग मला जवळ ये आसं म्हनला ग बाजारात बसले मी ग भाजी विकायला समोर आला अन लागला भाव पुसायला हातात घेवून पाही खालीवर जुडी मेथीची दे आसं म्हनला ग मला जवळ ये आसं म्हनला ग आजूबाजूला जमली गर्दी मला ग त्याची नव्हती वर्दी शुक शुक करतोय, हात हालवतोय समोर उभा तो राह्यला ग मला जवळ ये आसं म्हनला ग नजर माझी गिर्‍हाईकांवर नव्हती काही त्याच्यावर हात घालूनी खिशातमधी नोटा त्यानं काढल्या ग मला जवळ ये आसं म्हनला ग वागणं त्याचं वंगाळ नव्हतं समजलं मला काय खरं ते व्हतं चष्मा न
काव्यरस

अशी कशी ही म्हागाई

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 24/09/2011 06:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
अशी कशी ही म्हागाई
अशी कशी ही म्हागाई वाढ वाढ वाढली माझ्या खर्चाची झोळी हिनं फाडली ||धृ|| नका डाळ तुम्ही म्हणू; नका तांदूळ तुम्ही म्हणू गहू जोंधळं झालं आहे सोनं जणू; पाहून बाजरीचे भाव मी पिशवी खुंटीला टांगली ||१|| दह्या दुधाचे भाव कसे वाढता वाढं; शेरभर ताकालाबी धा रूपये लागं पोरं झालीत वाळून बारीक रोड; पामतेल डालातुपाविना देवू कशी भाजीला फोडणी? ||२|| राकेल गॅस प्रेटोल डिझल; याबीगर चाक कसं चालंल? ऐश्टी गाडीबी पैशाविना हालंना; पेशल रिक्षा कशी करावी?

)माझं सामान हे...(

लेखक राजेश घासकडवी यांनी शुक्रवार, 23/09/2011 07:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
शैलेंद्र यांनी रसग्रहणाची परंपरा पुढे चालवत धनाजीराव वाकडे यांच्या 'माझं हे सारं सामान गं सखू...' या कवितेवर लेख लिहिला. ती कविता व तो लेख या दोन्हीवर एकंदरीतच धमाल, हहपुवा वगैरे प्रतिसाद पाहून थोडी निराशा झाली. शैलेंद्र यांनीदेखील ही कविता काहीशी गमतीदार असल्याप्रमाणे तिचा अर्थ लावलेला आहे. माझं नेहेमीच असं मत पडलेलं आहे की लेखकाच्या रचनेचा अभ्यास हा त्याच्या इतर रचनांच्या संदर्भात घेतला पाहिज.
काव्यरस

राधा गौळण

लेखक पाषाणभेद यांनी शुक्रवार, 23/09/2011 06:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
राधा गौळण
आळवणी करते कृष्णाची; राधा गौळण मी मथूरेची ||धृ|| दुध दही करण्यासाठी; बाजारी मथुरेच्या नेण्यासाठी पहाटेच उठूनी धारा काढीते गायींची ||१|| गोपींकांना सवेत घेवूनी; यमूना तिरावर रास खेळूनी वाट पाहते नंदलालच्या मुरलीची ||२|| मायेच्या पाशात न शिरण्या; मोहांपासूनी विलोभी होण्या आस लागली तुझ्या न माझ्या मिलनाची ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) २३/०९/२०११