मिसळपाव
निसर्गकविता १ : झाडांच्या पानात (गीता सहित)
3
कविता
कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
इच्छा !
कोणते शब्द वापरू तुझे गुण गाण्या,
तू स्फूर्तीचीही मूळ प्रेरणा असशी,
मी इच्छा करतो आणि कौतुके तूही
लेखणीतून या सारे लिहवुन घेशी |
मग शब्दांना त्या लाभे अमृत-उपमा,
अर्थाला द्याया उपमा न चले बुद्धी,
हे मी नच केले, घडले तुझ्या कृपेने,
ही जाणिव होता मनास लाभे शुद्धी |
हे सगळे तरिही शब्दरूप, बाह्यांगी,
तू निसटुन जाशी मना मोहवुन माझ्या
अन् पुन्हा एकदा तुझे रूप-गुण गाण्या,
अन् तुला पकडण्याची मज होते इच्छा |
- चैतन्य दीक्षित
भेट
जागे होण्याआधी गोकुळ
शांत अजुन पानांची सळसळ
चंद्र केशरी अजुनी आभाळी
पहाटवारा वाहे अवखळ
अजुन जुईची बंद पाकळी
नसे अजुनही किलबिल जागी
खट्याळ वारा घाली फुंकर
होई हलके राधा जागी
दाट सावळ्या केसांना मग
हळुच सारुन मागे काना
अर्ध्या मिटल्या लोचनात त्या
पहिली आठवण होते कान्हा
अधीर्‍या ओल्या अंधारातुन
भारावून ती चाले वाट
तिलाच ऐकू येतो आणिक
यमुनेचा तो हिरवा काठ
दिसते तेथे बाहू पसरुन
तीच आकॄती ओळखीचा बांधा
घुमु लागता त्याचा पावा
राधा नुरते आता राधा
मी रडण्यासाठी नाही जन्माला आलो...!!
मी सूर लावूनी मस्त जगत गेलो
मी रडण्यासाठी नाही जन्माला आलो
मी दुख पाहिले तरीही नाही खचलो
मी शांतपणे दुखही भोगित गेलो
मी होतो कोठे..? नि आलो आता कोठे ..?
का मी उगाच वणवण फिरलो ...?
हे दुख किती नि सुख किती आले गेले ...
ना हिशेब केले की नाही मोजीत बसलो
हरणे,जिंकून जाणे मी गौण समजलो
खोटा डाव कधी ना मी खेळत बसलो
दुख कधी मी कुरवाळीत नाही बसलो
दुखाला दूर लोटुनी मी पाउल टाकीत गेलो
मी भणग होऊन आलो मी अनवाणीही फिरलो
मी कंदील घेउनी फिरलो , नि स्वप्ने शोधीत बसलो
काव्यरस
अवघे जग माझ्या विठ्ठलाचे झाले !
'विठ्ठल, विठ्ठल' - स्वर कानी आले
दर्शनास मोहित, मन माझे झाले !
पंढरीची वाट धरता मी थेट
वारकरी माझे आप्तजन झाले !
चंद्रभागी स्नान, देता अर्घ्यदान
पापाचे क्षालन देहाचे या झाले !
कामात विठ्ठल - नामात विठ्ठल
ध्यानात विठ्ठल - अती भ्रम झाले !
टाळ चिपळ्यात गुंतले दो कर
मनी नामस्मरण माऊलीचे झाले !
माझा तो विठ्ठल - त्याचा हा विठ्ठल
अवघे जग माझ्या विठ्ठलाचे झाले !
काव्यरस
!!...'मानवी भूकंप'...!!
!!...'मानवी भूकंप'...!!
गोष्ट आहे ही एक ग्रासलेल्या मुलीची
दरड कोसळली एके दिवशी तिच्यावर कृत्रिम आपत्तीची...
असा काही झाला होता तिच्या मनावर आघात
'मानवी भूकंपा'चा घडला होता कृत्रिम अपघात...
भूकंपाचे केंद्र होते जवळचेच एक घर
राहात होता तिथेच तिचा तो 'प्रियकर'...
प्रेमात असा काही दिला होता त्याने धोका
एकाच फोन कॉल ने बसला होता तिला मोठा धक्का..
त्याच्या दूर जाण्याने तिच्या पायाखालची जमीनच हादरली होती
मनाच्या भूकंपाची ती तीव्रता रिश्टर स्केलवर देखील मोजण्याजोगी नव्हती..