मिसळपाव
प्रकटन
आय.सी.यू.----एक आत्मचिंतन
आय.सी.यू .मध्ये कांही दिवस दाखल झालेले असताना मनात आलेले विचार मुक्तकाच्या रूपात मांडले आहेत.
आय. सी. यू. चा मॉनिटर
जणू सुतार पक्ष्याची टकटक
वाजवितो मृत्यू आपलेच गाणे.
व्हेंटीलेटरचा आवाज
वाजवितो त्यू आपल्याच घंटा!
आय. सी. यू. त चालते सारखीच गडबड,
नर्सेसची लगबग नि डॉक्टरांची धावपळ,
सगळ्यांचे प्रयत्न या तीरावर अडकविण्यासाठी
जीवाला घाई पैलतीर गाठण्यासाठी !
मधला तो काळाशार अंधार,
आणि समुद्राचा आवाज,
गुदमरून टाकणारा अन श्वास कोंडून ठेवणारा.
हे कोण कुजबुजले कानाशी,
''चल, येतेस का सफरीला?
जाऊन येऊ तिरुपतिला !
लेखनविषय:
याद्या
2464
Taxonomy upgrade extras
पुतळा ( लघु कथा )
पुतळा
------------------------------------------------------
' साहेब ...'
' बोल ...'
' शासनाच्या प्रत्तेक निर्णयाला विरोध करायचा हीच आपली पक्षीय नीती आहे ना ? '
' बरं ? मगं ? '
' मग मुख्यमंत्र्यांच्या नव्या घोषणेचं आपण स्वागत आणि समर्थन कसं केलत ? '
' कोणती घोषणा ? '
' तीच ... शहरातल्या मध्यवर्ती भागात त्या राजनेत्याचा पुतळा उभा करण्याची ?
आपण म्हणालात, की कुठल्या ही विधायक कार्यात आम्ही सत्याधार्यांच्या बाजूने राहू ! सत्ताधारी पक्षाला साथ देऊ ! '
' अरे मूर्खा , पुतळा उभा करण्यासाठी वर्गणी गोळा करावी लागेल .'
' बरोबर ! '
' या कामात आपण त्यांना मदत करु ! '
' का ?
याद्या
2879
..नातंच काही और असतं!
मागे नागपूरला असतांना उन्हाळ्यात एकदा भर दुपारी अमरावतीला जाण्यासाठी प्रवास करावा लागला. मधे रस्त्यात एके ठिकाणी पळस फुलल्यामुळे लालेलाल झालेली झाडांची रांग लागली! इकडे कडक उन्हामुळे जीव हैराण झालेला होता. पाण्यालासुद्धा तहान लागावी अशी वेळ होती ती!! सगळ्या बाजूंनी धरणी साद घालतेय पावसासाठी असे वाटत होते.
अन् त्याच दिवशी संध्याकाळी पाऊस पडला वळवाचा.. जोरदार! त्या पावसानंतर इतके छान वाटले की वर्णन नाही करता येणार.
त्यावेळेस स्फुरलेल्या ह्या काही ओळी.. नंतर कधी समर्पक अशी भर घालता आली नाही त्यात!
याद्या
2385
नको लावूस पारिजात दारी
नको लावूस पारिजात दारी
====================
नको लावूस पारिजात दारी..!
बावळा, फुलतो रोज नव्यानी..!!
कळी-कळीत, मोती-पवळी..
वेंधळा, सांडत राहतो अंगणी..!
टप-टप बरसती गंधीत सरी..
कोवळा, भिजतो श्रावण राती..!
आकाशी विझती चांदणं जोती..
सोवळा, रचतो निर्माल्य राशी..!
चौकटीत पाखरे गलबलती..
सावळा, ऐकतो निरव वाणी..!!!
====================
स्वाती फडणीस.......... १६-०९-२००८
लेखनविषय:
याद्या
3740
Taxonomy upgrade extras
संवेदना
'बॉम्बब्लास्ट' सिनेमा पाहताना त्यातील एक दृष्य. बॉम्बस्फोटानंतर जखमी/मृत व्यक्तीच्या देहांकडे पाहताना रोनित रॉयला उलटी होते. माझा एक मित्र म्हणाला,"खरं तर पोलिसांना हे नको व्हायला." त्यावर दुसरा मित्र म्हणाला,"का? तो ही माणूसच आहे." आधीचे आठवत नाही पण तेव्हापासून असले काही प्रसंग पाहिले/ऐकले की पोलिसांबद्दल,डॉक्टरांबद्दल विचार मनात येतात, 'असं सारखं सारखं बघून त्यांच्या संवेदनावर फरक तर नसेल ना पडत?'
'अब तक छप्पन' किंवा तत्सम सिनेमे पाहताना माझ्या बहिणीचे वाक्य आठवते. ती ही म्हणाली की नेहमी आपण असे पाहले तर नंतर आपल्याला त्याची सवय होऊन जाईल. आज काल तेच अनुभवायला मिळतंय.
याद्या
2583
हृदयांत सागराच्या..
हृदयांत सागराच्या
फेसाळतात लाटा
खडकांत फेनफुलेही
शोधित जात वाटा
खेळांत गलबताच्या
लाटांचाही झिम्मा
अस्तास भास्कराच्या
क्षितिजावरी रक्तिमा
ओठांत शिंपलीच्या
मोत्याचेच गाणे
किनार्यावरी सांडले
सोनियाचे दाणे
जातात पाऊले गं
तिरपी कोण कशी??
खेकड्याची चाल
रेतीवरी नक्षी
घेताच खोल श्वास
वारा ओशाळला
धुंदीत यौवनाच्या
क्षारात गंधाळला
रात्रीस साथ देई
खर्जातली गाज
चंदेरी पाण्यावरी
चढला रूपेरी साज..
का संथ चालला गं
हा चंद्र अस्ताकडे
प्रेमात तो ही घाली
लहरींना साकडे
उदयांस भास्कराच्या
सागर मंत्रावला
ओल्या वाळूवरी
शिंपला दवांत भिजला
- प्राजु
याद्या
4467
मन
सुविचारांचे मार्ग सोडूनी
अगतिक झालो, बोलबोललो
अर्थ सोडला मग शब्दांनी
शब्द नव्हे 'ते मन अज्ञानी'
न जाणता बोलून गेलो
पश्चातापी जळू लागलो
कां बोललो? ऐसे झाले
मनामधे मग विचार आले
कोठून झाली बुध्दी ऐसी ?
क्षणोक्षणी कां फिरे अशी ती ?
कां जाहलो वेडे आपण ?
कां विसरूनी गेलो माझे 'मी पण '?
पण हे . . . .
असेच घडायचे होते
दैवाचे फासे उलटे
जीवनाच्या वाटेवरती
अ र्ध्यात हरवले नाते.
लेखनविषय:
याद्या
1686
Taxonomy upgrade extras