Skip to main content

प्रकटन

भारतीय इमोश्नल ब्लॅकमेलिंग व चुकीचे आदर्श

लेखक त्रास
Published on गुरुवार, 19/02/2009
एक बातमी- अमके तमके श्री. प्रसिद्ध व्यक्तिमत्व ह्यांना तमक्या वकिलातीने व्हीसा नाकारला. [बातमीत हे देत नाही की त्यांनी कागदपत्रांची पुर्तता केली होती की नाही. पण आमच्या लाडक्या दैवताला तुम्ही व्हिसा देत नाही हा "इमोशनल" मुद्दा लावून धरला जातो व लोकांच्या समोर चुकीचा आदर्श उभा राहतो. व्यक्तिमत्व लाडके असले म्हणजे काय झाले त्यांना कायद्याच्या सवलती नसाव्यात हा मुद्दा त्यात येत नाही.] दुसरी बातमी- श्री. अमुक तमुक ह्यांनी १००० नाटकाचे प्रयोग केल्यानिमित्ताने सत्कार [त्यांचा नाटक हा व्यवसाय आहे. मग त्यात काय विषेश- सत्कार कशाबद्दल? त्यांनी अभिनय हा व्यवसाय पोटापाण्यासाठी निवडला आहे.

आवरा रे ह्या नातेवाइकांना

Published on बुधवार, 18/02/2009
"आता जबाबदारी मी घेतली आहे , तुम्ही निवांत रहा. मी सगळे बघुन घेतो." काकुंना मी सांगितले. हॉस्पिटल ऍड्मिनिनस्ट्रेशन मधे असताना पेशंटचे नातेवाईक कसे पिडतात ह्याचा मला पुर्ण अनुभव होता. त्यातल्या त्यात एखादा मेडिकल रेप. निघाला तर मग काही विचारुच नका. असो. काकुंच्या यजमानांचे जबड्याचे ऑपरेशन होते. 'गुटका कींग' होते काका. त्यामुळे ताबडतोब सर्जरी अनिवार्य झाली होती. दोन्ही मुले व सुना अमेरिकेत. आय्.टी त असल्यामुळे लगेच रजा घेणे शक्य नव्हते. आणि घेण्याची हिंमत नव्हती. कायमची रजा मिळायची शक्यता नाकारता येत नव्हती. मुलाचा मला फोन आला.

मनाच्या कुपीतले -आयुष्यावर बोलु काही

Published on बुधवार, 18/02/2009
मनाच्या कुपितले या सदरातला हा आठवा लेख
आयुष्यावर बोलु काही
लेख वाचण्यापुर्वी - हा लेख स्कॅन स्वरुपात आहे खरेतर हा लेख मी पुर्वीच लिहिलेला आहे तेव्हा तो परत टाइप करणे वेळेअभावी शक्य नव्हते म्हणून स्कॅन कॉपी देत आहे.

`राजा' माणूस!

Published on मंगळवार, 17/02/2009
व्यक्तिचित्रं लिहिण्याची मला फार खोड किंवा गती नाही. फार जगावेगळ्या, अफलातून किंवा प्रसिद्ध, नामवंत व्यक्तींशी माझा जवळचा संबंध आलेला नाही. तरीही मनात काही व्यक्तींनी कधी काळी राज्य केलं होतं, त्यांच्याविषयीच्या आठवणी, अनुभव लिहिण्याचा हा छोटासा प्रयत्न. आधी आजोबांबद्दल लिहिलं होतं. आता हे एका (कधीकाळच्या) मित्राबद्दल. ------- काही माणसांचं वैशिष्ट्यच असं असतं, की ती थेट काळजात घुसतात. सर्वार्थानं ती परिपूर्ण असतात, किंवा आदर्श असतात असं मुळीच नाही.

अडगळीतल्या काही कविता.

लेखक रामदास
Published on मंगळवार, 17/02/2009
काही खास असं नाही या कवितांबद्दल. प्रवासात येता जाता लिहून ठेवल्या होत्या. कधीतरी शंभरेक झाल्यावर प्रसिध्द करू म्हणून.विचार रोज बदलतात.आजच बोर्डावर टाकल्या. १ टाळून कधी वे़ळ कधी नुस्तंच . आयुष्यानी सोडवून घेतलं स्वत:ला. आईनी अंगावरून सोडवावं बाळाला तसंच. आता वेळी अवेळी अनावर हुक्की आली तर .. कविता लिहीतो. * * * * २ दूरच्या दुखणाईत नातेवाईकाला भेटावं औपचारीक . तसा मी भेटतो स्वतःला . आजकाल. भेटीची वेळ संपता संपता. * * * * * ३ दहा वेळा कापूनही परत परत उगवणार्‍या लोचट चामखीळीसारखं . नविन वर्षं परत दारात. * * * *
Taxonomy upgrade extras

मी कोण ......

Published on मंगळवार, 17/02/2009
मी कोण , कोण मज सांगा प्रतिमाच हरवली माझी वचनांत करुणता माझ्या शापांत क्रुरता माझी वर प्रवाह नक्रांश्रुंचा शुष्कता तळाशी माझी मोज्यांत नम्रतेच्या नखदर्प पाउले माझी मायेचा मुखवटा माझा मापतो हिंस्त्रता माझी बेगडी हास्य हे माझे झांकते खिन्नता माझी केवडा हळुच बाळगतो नागांची स्रुष्टी मुळांशी द्वंद्वात गुंगलो या शोधितो अस्मिता माझी मी कोण , कोण मज सांगा प्रतिमाच हरवली माझी
Taxonomy upgrade extras

पीपल मॅनेजमेंटचा मंत्र

लेखक त्रास
Published on मंगळवार, 17/02/2009
बुद्धम् शरणम् गच्छामि संघम् शरणम् गच्छामि धम्मम् शरणम् गच्छामि ह्या मंत्रांचा "पीपल मॅनेजमेंट" साठी उपयोग करता येतो. कल्पना करा की, एखादा नवा माणूस तुमच्या टिम/ऑर्ग. मधे कामाला आला आहे. तो माणुस एका कनेक्शनचा शोध घेत असतो. ते "कनेक्शन" तुम्ही व्हा. तो तुम्हाला कनेक्ट होवु पाहतो आणि त्यानेही तुमच्या (बुद्ध) बरोबर युती करणे अपेक्षित असते तरच त्याचा नव्या वातावरणात निभाव लागणे शक्य असते. एकदा का तो माणुस तुमच्याशी जोडला गेला की, त्याला तुम्ही टिमशी कनेक्ट व्हायला मदत करा.

तो व मी - लफडा अनलिमिटेड.

लेखक दशानन
Published on मंगळवार, 17/02/2009
तो- अरे बाबा खुप सुखी आहेस रे. मी- कारे असं का वाटलं तुला ? तो- तुझं लग्न झाले नाही ना त्यामुळे. मी- अच्छा.. म्हणजे ज्याचे लग्न नाय झालं तो सुखी ? तो- नाय तर काय.. परवाची गोष्ट तो व्ही-डे काय विसरलो घरात महाभारत चालू आहे, तीने मला धुतला. मी- तु व्ही- डे विसरलास लेका ? चांगले केले धुतला ते. तो- अरे कामाच्या रगाड्यात विसरलो त्यात काय येवढे..३६४ दिवस प्रेम व्यक्त करतोच ना मी काही ना काही तरी करुन. मी- काय झालं व्यवस्थीत सांग. तो- शनिवारी सकाळी तीने मला हसून चहा दिला बेड वरच. मी- मग, तु काय केलं. तो- नेहमी पेक्षा त्यात साखर जास्त होती, म्हणून मी म्हणालो साखरेचे भाव खुप वाढले आहेत..

सखे ठोठावते आहेस कुठले दार देहाचे?

लेखक ॐकार
Published on सोमवार, 16/02/2009
तुझ्यावाचून संध्याकाळ माझी लांबली होती तुझ्या पदरात सोनेरी उन्हे मी बांधली होती सुखाची काळजी काही करावी लागली नाही मुळी दु़:खेच माझी दीनवाणी, गांजली होती भले झाली असावी वेळ झोपेची, कसा झोपू? तुझ्या डोळ्यांतली स्वप्ने मगाशी भांडली होती सखे ठोठावते आहेस कुठले दार देहाचे? अशी ही कोणती इछा? कुठे मी डांबली होती? सुदैवाने तिला प्रेमात हे कळलेच नाही की बरा होतो जरासा मी, तशी ती चांगली होती खरे तर चंद्र केव्हाचा मला विसरून गेलेला कधीची चांदणी दारात माझ्या टांगली होती तुझ्या सोईप्रमाणे हातचे धरलेस तू मजला स्वतःची आकडेवारी कुठे मी मांडली होती?