प्रकटन

शब्दात अर्ध-होकार ओठात लाजूनी आला स्वप्नाच्या हिंदोळ्यावर जीव घाबरा झाला मज सांग आई, तू सांग हा खेळ असे कि नाते ज्या वाटेवर मी फुलले ती वाट पोरकी होते गांव आता बदलेलं मिळतील नवी मज नाती काळीज मात्र व्याकुळ तुटतुटेल तुमच्यासाठी अडखळेल पाऊल हळवे मी सोडून जाता, जाता राहील उभा नि:शब्द मग वाटेवरती दादा मज स्मरेल जेव्हा घर हे श्रमसरत्या शांत दुपारी मी बघेन देव्हार्‍यात पितळेचा कृष्णमुरारी बांधीली गाठ शेल्याशी हातात हात मी घेते पाण्यास अर्पिले दिप ती नदी कुठे गं नेते ?

मिपाकर आलेत मिपाकर आलेत गाड्ग्यात बघुकी लोटक्यात बघु काय सांगु आता मिपाकर आलेत मिपाकरांसाठी लिहीन म्हटले लेख 'जन्माचा क्रिप्टिक' ची मेख मी का लेख लिहिण्याजोगा नव्हतो व्हय मिपाकर आलेत मिपाकर आलेत मिपाकरांसाठी टाकीन म्हटले 'पाककृती" साध्या वाक्यात तरणे बघती भलतीच आकृती मी काय पाक़कॄती टाकण्याजोगा नव्हतो व्हय मिपाकर आलेत मिपाकर आलेत मिपाकरांसाठी करीन म्हटले चारोळ्या भीती वाटते घालतील मलाच गोळ्या मी काय चारोळ्या करण्याजोगा नव्हतो व्हय मिपाकर आलेत मिपाकर आलेत मिपाकरांसाठी कुटीन म्हटले काथ्या संपादनाची धम़की देतो तात्या मी काय काथ्या कुटण्याजोगा नव्हतो व्हय. मिपाकर आलेत मिपाकर आलेत गाडग्यात बघु की

(संदिप खरे आणि त्याच्या तमाम पंख्यांची क्षमा मागून) एसी असता फ्रीज असता गरम होऊ लागले. जाहले इतुकेच होते भारनियमन वाढले. मीटरावीण सदनी त्याच्या बल्ब कैसा पेटला. आकड्याने चोरताना काल त्याला पाहिले. एवढे का घोळ करिसी वीज नियामक मंडळा, तू दिलेले बिल खिशाला फार वाटू लागले. वीज जाता बंद टीव्ही संगणकही पांगळा. पोर ते क्रिडांगणावर खेळ मांडू लागले. लाख उपकरणे हाताशी, शहर तरिही हळहळे. मंडळाचे प्रेम केवळ मुंबईवर राहिले. भर पहाटे अन दुपारी वीज काढून टाकली. राहती इन्व्हर्टरावर, सुख तयांना लाभले. -- अभिजीत दाते (एक लोडशेडींगने त्रस्त मिपाकर) मूळ गीत - मेघ नसता वीज नसता कवी - संदिप खरे