Skip to main content

प्रकटन

पाप येवढे आहेत डोक्यावर...

लेखक दशानन
Published on शुक्रवार, 17/04/2009
कर्म, आराध्य व मी ह्यात सध्या गुरफटलो आहे मी काय शेवटचे लिहू तुझ्यासाठी काही असेच शब्द, जे माझ्या मनातून उमटत आहेत. काय नाही दिलेस तु मला जिवनामध्ये ? जेवढे जगलो सुखाने जगलो, काही क्षण दुखाचे तर काही क्षण सुखाचे ! माझे कर्मभोग तरी ही तु साथ होतीस, दुखात ही तु सुखी होतीस...

पौर्णिमा

Published on शुक्रवार, 17/04/2009
प्राजुताई नि राघवदादांच्या पौर्णिमा पाहून/वाचून मला मागच्या एका कोजागिरी पौर्णिमेला लिहिलेली कविता/गझल आठवली. शिळी, उष्टी असेलही कदाचित; पण आठवण झाली नि सहज शोधून मिळाली म्हणून मग येथे चिकटवायचे ठरवले.

लग्नाच्या "बाजार'गप्पा...(भाग 3)

Published on गुरुवार, 16/04/2009
लग्नाच्या "बाजार'गप्पा...(भाग १) लग्नाच्या "बाजार'गप्पा...(भाग २) बिबवेवाडीतला पत्ता शोधत, भल्या पहाटे 11 वाजता एका "कार्यक्रमाला' गेलो जाण्याचा प्रसंग गुदरला होता. मुलगी एका संस्थेतून, कुणाच्या तरी ओळखीने सांगून आलेली. पदवीधर वगैरे असावी. (म्हणजे, आता आठवत नाही. सध्या अस्मादिकांचा "गजनी' झालाय!) फोनवरून प्राथमिक बोलणी (सॉरी..."बोलणी' नव्हे, बोलणं! "बोलणी' फक्त पैशांची असतात!) झाली होती. मी नेहमीप्रमाणे वेळेवर त्यांच्या दाराचं दार ठोठावलं.

प्रभातरंग

Published on बुधवार, 15/04/2009
पहाट झाली उधळले प्रभातरंग सुखावले नयन मन आनंदात गुंग सोनेरी किरणे फुला-पानांत ओसंडे निसर्गसौंदर्यास कळा सतरावी चढे नवचैतन्य पहाट विखुरते नवरंग पाण्यात झळाळे नवसुर्य प्रतिबिंब पक्षी किलबिलाट छेडे सुर हळुवार वेलीफुलांना येई तारुण्याची बहार काळोख भेदे प्रकाश जशी निराशेस आशा सुर्य विराजमान होई संपवुन अंधारी निशा टीपः कविता आवडल्यास किंवा न आवडल्यास/ बदल करावेसे किंवा विडंबन करावेसे वाटल्यास जरुर कळवावे/ करावे. आपला (प्रभातरंगप्रेमी) मराठमोळा.
Taxonomy upgrade extras

एंट्री

Published on बुधवार, 15/04/2009
असाच एक मुंबईमधला नाका. सकाळची १० ची वेळ. मी थांबलो होतो बस करता. इतक्यात एक टेंपो येताना दिसला. लक्षात राहायचे कारण असे की त्यात ड्राईवरच्या बाजुला एक पन्नाशीचे गृहस्थ कोंबुन बसले होते. ड्राईवरने टोल भरला. जरा पुढे आल्यावर ऑक्ट्रॉयच्या शिपायाने टेंपो अडवला. गृहस्थ खाली उतरले. त्यांनी शिपायाला एक पत्र दाखवले. पण शिपाई काही टेंपो सोडेना. साधारण बोलण्यावरुन गृहस्थ मास्तर असावेत असे वाटले. ही जात कुठुनही ओळखता येते. थोड्या वेळ्याने मास्तर रागारागाने मोठ्या साहेबाला भेटायला ऑफिसमधे गेले.

शीत गोडाऊन..

लेखक प्राजु
Published on मंगळवार, 14/04/2009
काय!!!! समजलं नाही ना, नक्की काय नाव आहे लेखाचं?? सांगते. मित्रहो, बर्‍याच वर्षांपूर्वी, म्हणजे साधारण ३० एक वर्षापूर्वी, दूध नासण्याचे प्रकार फार होत होते. मग गृहीणी, बाया-बापड्या, नोकरदार स्त्रीया दूधाचं विरझण लावायच्या आणि मग नंतर त्याचं ताक, लोणी शेवटी तूप. घरात माणसंही भरपूर होती.. आणि डायटींगची ओझी नसल्याने "अरे घे रे भरपूर तूप" असं सर्वसाधारण प्रकृतीच्या माणसाला आग्रहाने सांगितलं जायचं. केवळ दूधाचंच नव्हे.. तर भाज्या, फळे, आमटी.. तोंडीलावणी. या सगळ्याचीच सांगता कामवालीला देऊन, नाहीतर थलीपीठात बेमालूम पणे घालून नवा पदार्थ बनवण्यात व्हायची. ..

पुणे युनिर्व्हसिटी - अजब कारभार -सत्यघटना

Published on मंगळवार, 14/04/2009
(पुणे युनिर्व्हसिटीच्या अजब कारभाराची खालील घटना माझ्या सोबत घडलेली सत्यघटना. वाचा.) माझ्या एका नातेवाईकाने पदवीनंतर पुढील शिक्षणासाठी पुणे युनिर्व्हसिटी गेल्या जुन ०८ मध्ये सोडली. नातेवाईक नाशिक सोडुन दुसर्‍या गावी कॉलेजला निघुन गेला. जातांना त्याने पुणे युनिर्व्हसिटीतून मायग्रेशन सर्टीफिकीटासाठी अर्ज करायला सांगीतला. नियमाप्रमाणे मी मायग्रेशन साठी अर्ज नाशिक विभागीय कार्यालयातुन रु. २०/- ला विकत घेतला. तो एक्सर्टनला (बहीस्थ) होता म्हणुन त्याला टी.सी. साठी सुद्धा अर्ज करावा लागेल असे विभागीय कार्यालयातुन कळाल्याने तो अर्ज रु. २०/- ला घेतला. (रेगुलर विद्यार्थ्यांचा टी.सी.

(पौर्णिमा)

लेखक राघव
Published on मंगळवार, 14/04/2009
प्राजू तै ची भारी रोमॅण्टीक कविता पौर्णिमा वाचून आम्हाला आणखी एक (एकतर्फी) रोमान्स आठवला. तोच शब्दांत मांडण्याचा प्रयत्न! :X चू. भू. द्या.

वाटा वेगळ्या

Published on मंगळवार, 14/04/2009
गर्द निळाईने रंगले आभाळ शांत तळ्याकाठी दिशा विसावल्या हलकेच जरा छेडता वा-याने पाण्यात तरंग होऊन सांडल्या सोन्याची झळाळी माखलेली सांज फुलवित आली प्राजक्तपाकळ्या घुमे घंटानाद राउळाच्या दारी दूर डोंगरात झांजाही वाजल्या काजळे क्षितिज, अंधाराच्या संगे गूढ, अनामिक सावल्या जागल्या एका अवघड वळणावरून झाल्या तुझ्या माझ्या वाटाही वेगळ्या तुझ्या वाटेवर आतुर फुलांनी मुलायम गंधपाकळ्या पेरल्या माझ्या वाटेवर उदास काळोख, काट्यांचे कुंपण, भयाच्या सावल्या तुझी वाट साद सुखाची घालते, उजळीत लाख चांदण्यांच्या कळ्या माझी वाट घुटमळते एकटी, जशा पायी मणामणाच्या साखळ्या
Taxonomy upgrade extras