दोन प्राध्यापक बांधकाम व्यावसायिकाच्या कार्यालयात. पहिल्या प्राध्यापकाने दुसर्‍या प्राध्यापकास कानात कुजबुजत विचारले नव्या ईमारतीच्या अवारातील जुने वड, पिंपळ, पारीजात, .......

काठावरचे गुपित झेलता अनु'मतीची महत्ता विशेष वसंताचे मृगजळ खास कटी बंधात उष्म निश्वास नभी नाभी ताम्र गोल चा'लते जातो तोल आर्त कुंजन आस पास पर्ण विरहीत पुष्प तटी दाट दिंगबर सुरेख मदन पाझरतो . . . . . . . स्वतःच्याच कवितेच्या विडंबनाचा विचार केला आणि कवितेतला(च) मदन अकस्मिक पाझरला. ;)

जादु अशी , कळेना मला , काय केली नयनांनी या , ओठांनी या , मी खुळावलो. खुळावलो ग सखये मी खुळावलो. सांगू दे मला, हे या जगाला , मी खुळावलो. केस तुझे , पाऊस धारा, गुणगुणणे भिन्नाट वारा. मिटे पापणी, सूर्यास्त झाला , रस्ता ओला ,सागर किनारा. धुंद वादळाची नशा आगळी , आयुष्य गान्याच्या ओळी. सांगू दे मला, हे या जगाला , मी खुळावलो. खुळावलो ग सखये मी खुळावलो. सांगू कसे , सखये तुला, मी स्वप्नी पाहीले जे. फुलपाखरू भिरभिरणारे, फुलांसवे हसणारे तू. मी दिसता, प्राजक्त की, फूल निरागस झालीस तू सांगू दे मला, हे या जगाला , मी खुळावलो. खुळावलो ग सखये मी खुळावलो.

त्या स्वप्नांना.. काय करु? समजत नाही. मनास माझ्या मी कसा आवर घालु? हे मज आता उमजत नाही.. झोपी गेलेल्या त्या स्वप्नांना आता मी जागवाया जात नाही.. स्वप्न आहेत ती काही श्रावणातल्या पावसाची तर काही बहरलेल्या वसंताची.. झोपी गेलेल्या त्या स्वप्नांना आता मी जागवाया जात नाही.. स्वप्न आहेत ती घोटभर चहाची अन् भरपुर गप्पांची झोपी गेलेल्या त्या स्वप्नांना आता मी जागवाया जात नाही.. स्वप्न आहेत ती शरदातल्या चांदणरातींची हेमंतातल्या ऊबदार रजईतली पण झोपी गेलेल्या त्या स्वप्नांना आता मी चेतवाया जात नाही... - दिप्ती भगत (१५मे,२०२०)

घे भरारी.. स्वप्नसुखांचे लेवुन पंख घे भरारी गगनात आभाळ आहे तुझेच परि तु तुझिया मायेला विसरु नको श्वासात घे भरुन तु ती अविरत ऊर्जा त्या भानुची घे भरारी गरुडापरि तु असुदेत एक नजर भूवरी नंदादीप तो जळत राहो तुझ्या इच्छा-आकांक्षाचा निसर्गाचे ते अनमोल देणे तु परतवत रहा त्याला - Dipti Bhagat